เรื่องของหมู่บ้านหลากหลายหมู่บ้านในดินแดนอันไกลโพ้น กำลังจะถูกบอกเล่าผ่านการรับรู้ของนิสิตชาวค่าย

ผมเป็น “คนไม่นิ่ง”  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนไม่นิ่งในที่นี้หมายถึง   การคิดโน่น คิดนี่  ทำโน่นนี่ แปลก ๆ ใหม่ ๆ ฉีกขนบเดิม ๆ ที่มีอยู่เสมอ  ,  จนใคร ๆ ก็ร้องทักนิยามตัวตนของผมในแบบฉบับขำ ๆ  ว่า  “ไม่นิ่ง”  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ย้อนกลับไปต้นเดือนมีนาคมที่ผ่านมา,  เชื่อเหลือเกิน  หรือแม้แต่ “เชื่อเอง”  ว่าหลายท่านคงจำได้บ้างอยู่กระมังว่า  ครั้งหนึ่งอันเป็นครั้งแรกที่ผมจัดเวทีสัมมนาการจัดการความรู้สู่ผู้นำนิสิต   ซึ่งครั้งนั้นได้นำผู้นำ “ค่าย”  ร่วม 40  ชีวิตจาก 20  กว่าองค์กรเข้ามาสัมมนาร่วมกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือครั้งแรกที่ผมชวนนิสิตมาทำความรู้จักมักคุ้นกับคำว่า “KM”   …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครั้งนั้น   ผมลั่นวาจาเอง  (ทั้งที่ตนเองไม่ใช่ผู้บริหารสูงสุด)  ว่า   กลับมาเราต้องกลับมาสร้างเวทีพบปะกันอีกสักครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราต้องนำภาพกิจกรรมทั้งหมดมาจัดแสดงเป็นเสมือน “ตลาดนัดชาวค่าย”   เราต้องมีการประกวดภาพถ่ายชาวค่าย,  เราต้องมีการจัดเวทีแลกเปลี่ยนวิถีค่ายที่เกิดขึ้น  (ฝนตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้)   เราต้องมีการประกวดเรื่องเล่าเร้าพลัง,  เราต้องมีการตัดต่อวีดีโอบรรยากาศค่าย,  เราต้องมีการสัมมนาระดมพลังทางปัญญาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ค่ายสู่กันและกัน   รวมถึงการมาร่วมสังเคราะห์ทิศทางการทำงานค่ายกันอีกสักยกใหญ่ ๆ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนที่ไม่ได้ไปกับเรา  จะได้รู้สึกราวกับว่า “ไปกับเรา” …  คนที่ไม่เคยไปค่ายจะได้รู้สึกอยากไปค่ายกันสักครั้ง  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แหละครั้งนั้น  เราจะมีกิจกรรมเหล่านั้นภายใต้ชื่อ “ลมหายใจปัญญาชนคนชาวค่าย”  ซึ่งชื่อนี้ผมตั้งขึ้นมาเมื่อปี  2545  และงานนั้นก็เป็นงานแรกที่ผมตั้งชื่อลานกิจกรรมแห่งนั้นว่า  “ลานสะเดา”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้,   สิ่งที่ผมลั่นวาจาไว้กำลังจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้   หากแต่เป็นการขับเคลื่อนโดย “องค์การนิสิต” …  เป็นเสมือนการต่อยอดความคิดของกันและกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การที่องค์การนิสิตขานรับที่จะดำเนินการไปตามวิถีนั้นทำให้ผมโล่งอกในสิ่งที่ทิ้งเป็น “เชื้อ”  ไว้   และเชื่อเถอะเวทีที่จะมีขึ้นจะนำพาปรากฏการณ์ผลึกทางความคิดของชาวค่ายหลากหลายรูปลักษณ์   ซึ่งเรื่องของหมู่บ้านหลากหลายหมู่บ้านในดินแดนอันไกลโพ้น  กำลังจะถูกบอกเล่าผ่านการรับรู้ของนิสิตชาวค่าย –</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่เป็นส่วนหนึ่งของวาทกรรมที่เป็น “เรื่องเล่าเร้าพลัง”  ที่ชาวค่ายส่งมายังผมเพื่อทำการคัดเลือก  และเรื่องทุกเรื่องจะกลายเป็นเอกสารประกอบการสัมมนาในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน   (รวมถึงความฝันอันเจียมตนของผมที่ต้องการนำเรื่องเล่าเหล่านี้จัดพิมพ์เป็นหนังสือทำมือจำหน่ายเป็นทุนกิจกรรมให้แก่ชาวค่าย)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมยิ้มให้กับความ “ไม่นิ่ง”   ของตนเอง …   ยิ้มแบบขำ ๆ  ยิ้มให้กับความไร้สาระและมีสาระอันน้อยนิดของตนเอง  ยิ้มให้กับวิถีคิดที่เป็น “กบฏ”  ต่อวัฒนธรรม   ยิ้มให้กับนิสิตที่พลัดหลงมาต่อยอดแนวคิดของผม –     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่านครับ,  นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ปรากฏในเรื่องเล่าเร้าพลังของชาวค่าย   ผมอยากให้ท่านได้ร่วมรับรู้กับผม   บางทีผมก็อยากให้ท่านช่วย “โหวต”  ให้ด้วยว่าชื่นชอบเรื่องใดบ้าง  ผมจะได้ให้รางวัลกับชาวค่ายของผม  และผมจะบอกกับเขาว่า  นี่คือ ส่วนหนึ่งของการจัดการความรู้ ...</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>“หลายอย่างที่เราคิดได้แต่ทำไม่เสร็จ  แต่ก็มีหลายอย่างที่เราได้ทำโดยไม่อยู่ในแผน   แน่นอนว่าเป้าหมายที่เป็นรูปธรรมคือการสร้างห้องน้ำเพื่อให้นักเรียนได้ใช้ห้องน้ำที่ถูกสุขลักษณะ  แต่กระบวนการที่จะไปสู่เป้าหมายของเรานั้นเต็มไปด้วยความร่วมมือทั้งชาวบ้าน  วัด  โรงเรียน  รวมทั้งชาวค่าย  ซึ่งก็ประจักษ์แล้วว่า  ความเอื้ออาทร  โอบอ้อมอารียังมีอยู่คู่สังคมชนบทแห่งนี้”   (ชมรมยุวชนประชาธิปไตย)    </p><p></p><p></p><p>“ช่วงเย็นของวันที่ห้ามีการแข่งขันกีฬาระหว่างไทบ้านกับไทค่าย   ซึ่งแพ้ชนะไม่สำคัญ  แต่สำคัญที่ทุกคนได้มีส่วนร่วมต่อกัน  ในตอนเย็นมีชาวบ้านได้ทำบายศรีสู่ขวัญให้กับชาวค่ายทุกคน  ทำให้เราถึงกับต้องร้องไห้…”   (ชมรมอาสาพัฒนา)   </p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เช้าวันใหม่กับอากาศที่สดใสบริสุทธิ์  วันนี้ไม่มีเสียงนกหวีดมาปลุกเหมือนวันก่อน ๆ  ที่ผ่านมา  เสียงของหมู่มวลวิหคคุยกันเจื้อยแจ้วโบยบินออกจากรังไปเผชิญสู่โลกกว้างเพื่อหาอาหารมาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องของมัน   ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับชีวิตที่ต้องออกไปเผชิญกับสิ่งต่าง ๆ  เป็นห่วงก็ตั้งแต่นกตัวน้อย ๆ  ของโรงเรียนโนนจาน   ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะโผบินไปอย่างไร”    (ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีพื้นเมือง)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“คืนสุดท้ายก่อนจะกลับเราเตรียมการแสดงไว้มากมาย  แต่ก็ต้องผิดหวัง  เพราะฝนตกหนักมาก  รอบกองไฟก็ต้องงดไว้   เป็นอันว่าการแสดงทุกอย่างต้องงดและหันมาเตรียมสถานที่แทน  แต่เราก็ไม่ได้ท้อนะครับ  เรามานั่งประชุมกันเพื่องานวันพรุ่งนี้ดีกว่า    เพราะพรุ่งนี้จะเป็นการมอบห้องสมุดใหม่และพิธีปิดค่าย”    (ชมรมครูอาสา) …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>นี่เป็นแต่เพียงเศษเสี้ยวในอีกหลายเรื่องที่ในอนาคตอยากให้ท่านได้อ่านทุกบรรทัดและร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการโหวต   และการมีส่วนร่วมของท่านจะเป็นพลังมหาศาลสำหรับนิสิตชาวค่ายของผม     </p><p> </p><p> </p><p>ผมมีความฝัน  และปรารถนาแบ่งปันความฝันเสมอมา - </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p> </p>