ด้วยภาระกิจ งานวิจัยที่ทำให้ผมต้องเดินทางไปอีสานบ่อยครั้ง และผมเองก็ตั้งใจไปด้วยสิครับ เพราะในใจลึกๆ ผมจะได้มีโอกาสได้พบและพูดคุยกับ Blogger ที่อยู่ถิ่นนั้น
ทางทีมแจ้งให้ทราบว่า "เราจะไปประชุมที่ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม" ผมแอบดีใจเงียบๆคนเดียว คิดต่อว่า จะมีโอกาสได้พบตัวจริงเสียงจริงของ Bloggerคน มมส. ก็ครานี้ ซึ่งก่อนหน้านี้คุ้นเคยผ่านงานเขียนและโทรศัพท์แต่เพียงอย่างเดียว
เย็นย่ำที่ มหาสารคาม อากาศไม่ร้อนอย่างที่คิด เพราะมีสายฝนโปรยปรายอยู่ ในใจผมกลับร้อนรนอยากเจอหน้าเพื่อนๆพี่ๆ ที่ มมส.โดยเร็ว แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่า ไม่ไปพบแล้วเขียนบันทึกเซอร์ไพรส์ดีกว่า ...แต่อย่างนี้ไม่ดีแน่ๆครับ

ผมตัดสินใจโทรไปหาผู้อาวุโส อาจารย์ Panda (ดร.อรรณพ)พื่อบอกว่าผมมาเยี่ยมท่านถึงบันใดบ้านท่านแล้ว แต่ท่านยังอยู่ที่โคราช ช่วงบ่ายๆจะกลับ (รอได้ครับ เพราะเราประชุม 2 วันที่นี่) จากนั้นโทรหา พี่หนิง DSS และคุณ คุณแผ่นดิน พนัส

ภาพเบลอๆหน่อย แต่มิตรภาพกลับเเจ่มชัด
ได้ผลเกินคาด พี่หนิงมาเลี้ยงข้าวกลางวัน สไตล์ลูกอีสาน ข้าวเหนียวส้มตำ ที่ร้านไผ่สีทอง (ทราบภายหลังว่าเป็นร้านประจำ) ต้องขอขอบคุณพี่หนิงมากๆครับ มื้อกลางวันที่อิ่มหนำ
เพื่อให้ได้พบกันพร้อมหน้า ช่วงกลางคืนมาพบกันอีกครับ คราวนี้ต้องพบให้ได้ทุกคน พี่หนิงได้นัดพบ อาจารย์ Pandaดร.อรรณพ, คุณแผ่นดินคุณพนัส ,คุณแจ๊คน้องกัมปนาท เพื่อนัดเจอในค่ำคืนรับประทานอาหารร่วมกัน ที่ร้านไม้หอม
ในขณะที่กำลังเริ่มต้นคุยอย่างออกรส ผมก็ได้พูดคุยกับ พี่ภีม จากมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และ อาจารย์ ดร. ทิพวัลย์ สีจันทร์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขต กำแพงแสน ผ่านทางโทรศัพท์ต่อสายผ่าน ดร.ขจิต ฝอยทอง เรียกได้ว่าพูดคุยเหมือนเรานั่งรวมโต๊ะกัน
ได้ทั้งบรรยากาศของร้านที่สวย ร่มรื่น และยิ่งกว่าใดๆคือ "มิตรภาพ" จากคนคอเดียวกันในคืนนั้น

"มิตรภาพ"
ทุกคนคุยกันโดยไม่เคอะเขิน เหมือนเพื่อนที่อยู่ห่างกัน และมีโอกาสได้พบเจอกัน ไม่ต้องศึกษากันมาก เพราะจาก Blog นั่นคือตัวตนของแต่ละท่าน...และก็ใช่จริงๆ
มื้อนี้อิ่มหนำอีกแล้ว....ผมและ อ.เกษราพร (ขวัญ) ต้องขอขอบคุณทุกท่านมากครับ
งานนี้กลับไม่มีใครเอากล้องไปด้วย ...ทำให้ไม่มีรูปสวยๆมาฝากทุกท่านเลยครับ
วันรุ่งขึ้นยังมีการประชุมที่ มมส.อยู่ เลยถือโอกาสนัดกันต่อ ว่าเจอกันที่นั่น และทุกคนเตรียมกล้องถ่ายรูปไปด้วยเพื่อเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึก
วันรุ่งขึ้นก็เจอหน้ากันพร้อมสรรพ และมีโอกาสดีได้เจอคุณวิชิต ชาวะหา และ เม็กดำ 1 อ.ศักดิ์พงษ์ หอมหวล ด้วย
ช่วงเที่ยงจำใจต้องอำลาญาติมิตร ไปกรุงเทพต่อ ...แต่ยังรู้สึกว่าได้คุยกันไม่อิ่มหนำเลย ประทับใจการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากพี่ เพื่อน และน้อง ชาว มมส.ทุกคน
ผมขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ
"ขอบคุณหลายๆเด้อครับเด้อ"
มิตรภาพงดงามตลอดกาลค่ะ
สวัสดีค่ะ
เลยได้มีโอกาสเห็นรูปแต่ละท่านด้วยค่ะ แบบล่าสุด
ตามมาอ่านและร่วมประทับใจครับ...
ช่วงนี้คุณเอกชีพจรลงเท้าจริง ๆ นะครับ...
ยินดีต้อนรับทุกครั้งที่มีโอกาสมาเยือนแดนมหาสารคามนครับพี่จตุพร
อาจจะไม่ได้ร่ำลากันแบบเห็นกันจะจะ แต่ก็ได้กล่าวลามิตรทางโทรศัพท์
น่าเสียดายที่ไม่มีรูปผม แต่ก็ไม่เป็นไรครับ เพื่อความน่าติดตามตอนต่อไป ของมิตรภาพข้ามแดน
สุดท้ายต้องกล่าวคำเยน ให้กับท่านอาจารย์อรรณพ ที่เป็นเจ้าภาพอาหารค่ำ
เหมือนฝันกลายเป็นจริง บนพื้นที่ที่แทบไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้คนดีดีมาพบตัวตนกันได้ แต่ทุกอย่างเป็นไปได้ ถ้าใจเชื่ออย่างนั้น พี่เอกทำได้แล้ว เย้ๆๆๆๆๆ แล้วเดินสายมาแถวๆพิจิตรบ้างนะครับ จะพาไปลิ้มรสส้มตำริมบึงสีไฟ รับรองว่าแซ่บไม่แพ้กัน แต่ถ้าแพ้ก็น่าจะแพ้ตรงปลาร้านี่แหล่ะครับ ที่อิสานของแท้ต้นตำหรับเป็นเอกลักษณ์ไม่มีใครเหมือน ถึงเหมือนก็คงแค่ของก๊อปปี้เท่านั้น (แฮ่ะๆๆๆๆ)
พี่อิ่งอ๊อบครับ
มาอีสานครั้งนี้ อบอุ่นมากครับ คาดว่าโปรแกรมภาคอีสานในอีกหลายๆครั้งข้างหน้า จะอบอุ่นมากกว่านี้หลายเท่า
คนในทีมวิจัยของผม ถึงกับบอกว่า เครือข่าย Gotoknow เหนียวแน่นและไม่น่าเชื่อ
ผมเองก็ไม่น่าเชื่อ
ดีใจและมีความสุขครับ
นำมาฝากมิตร Gotoknow เพื่อให้เห็นว่าเครือข่ายมิตรภาพที่เหนียวแน่น จาก Blogger
เป็นรูปล่าสุดจริงๆครับ เพราะถ่ายสดๆเมื่อวานนี้
ขอบคุณพี่ sasinanda ครับ
มีโอกาสดีๆ ผมคงได้เจอคุณดิเรกบ้างนะครับ
วันที่25 พ.ค. ไม่แน่ใจว่าผมจะไปได้มั้ย ผมมีประชุมที่รัฐสภาครับ ครึ่งวัน แต่ช่วงนี้ไปกรุงเทพบ่อยๆครับ
แล้วจะติดต่อไปนะครับ เผื่อว่างตรงกัน จิบกาแฟกันครับ
ครั้งนี้ได้ชนแก้วกับแจ๊คด้วย ถือว่าฉลองรางวัล "จตุรพลัง" ด้วยนะครับ
ขอบคุณน้องและพี่ๆที่มาร่วมม่วนซื่นในคืนนั้นมากๆครับ
มาเชียงใหม่ อย่าลืมทักทายผมนะครับ
น้องชายพรหมลิขิต
จริงๆผมฉิวเฉียดพิจิตรไปมานะครับ เรียกว่าบ่อยๆด้วย แต่ไว้มีโอกาสจะนัดเจอตัวต่อตัวซักหน่อย ประเด็นเรื่อง "เด็กเยาวชน" ที่น้องทำอยู่น่าสนใจมากครับ
ผมดีใจมากครับที่ มมส . บางท่านก็ได้เจอแบบไม่คาดฝัน พลังของเครือข่ายมันเกิดขึ้นนานแล้ว และมีพลังทวีคูณไปเรื่อยๆ
จะไปลิ้มลอง "ส้มตำบึงสีไฟ" นะครับ แต่เทียบระหว่างส้มตำ "ไผ่สีทอง" ที่ มมส.แล้ว ที่ไหนจะ "แซ่บ" กว่ากันครับ
ดีใจที่เจอตัวเป็นของพี่หนิง ที่ใจดี และทราบข่าวมาว่า มีดีกรีเป็นถึงนางงามลำใย เวสทิน (อดีตที่เคยรุ่งเรือง)
จะบอกพี่หนิงว่า ไม่เพียงแต่ผมประทับใจเท่านั้นนะครับ น้องขวัญก็ประทับใจเช่นกัน ฝากขอบคุณงามๆมา ณ โอกาสนี้
อาหารร้านไผ่สีทองไม่ผิดหวังเลยครับ "แซ่บ" หลาย
โอกาสหน้าจะไปรบกวนใหม่ นะครับ
สวัสดีค่ะ คุณจตุพร…ไม่ค่อยได้เข้ามาคุยด้วย สบายดีนะคะ…ชอบภาพสุดท้ายมากค่ะ… “2 ชายสไตล์เดียวกัน”…
พี่
ความรู้สึกแบบว่า "ดีใจมาก" ครับ ที่ได้เจอตัวจริงและพูดคุย ค่อนข้างจะ "คอเดียวกัน"
มีโอกาสดีๆจะไปอีกครับ คิดว่าประเด็นที่คุยกันยังไม่จบครับ
ผมสบายดี เดินทางบ่อย และมีความสุขครับ
ขอบคุณมากครับ
“เพื่อนรัก” <table border="0"><tbody><tr><td><div class="picture">
</div></td></tr></tbody></table><ul>
</ul><p>ฝากไว้ด้วยมิตรภาพ และ "ใจ" ครับ</p>
น้องอ้อ