นกน้อยตกจากคอนเป็นกิ่งไม้บนยอด มันถลาลงบินหายเข้าไปในพุ่มไม้ขณะยูมิยืนมองออกนอกหน้าต่างที่ทำงาน…มันคงตกใจที่จับกิ่งไม้เพลิน ๆแล้วมีใครมายืนมอง...
ความจริงผมมองทะเลไกลสุดสายตาในยามเช้า ๆ เช่นนี้แล้วเข้ามาบันทึกนึกได้ว่ามีค้างอยู่เพราะเข้า net ไม่ได้เมื่อวานเลยเอามาเชื่อมต่อซะเลย...ฮา ๆ เอิก ๆ
<p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ยามเที่ยงวันเมื่อวานนี้บนยอดเขาเกาะยอมีแสงแดดส่องทะลุเมฆที่ตั้งตัวเป็นกลุ่มกลม ๆ สูงเป็นชั้น ๆมองดูผืนน้ำทะเลสาบสงขลายามนี้…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มีชาวเลนั่งเรือหาปลาลอยลำอยู่กลางน้ำ...นับเรือได้ไม่มาก...พวกเขาไม่ร้อนหรือ..? อาชีพหาปลาอยู่กลางทะเลไร้ที่กำบังกาย...ถ้ายูมิอยู่บนเรือหาปลานั่งตากแดดเหมือนเขาวันนี้คงเป็นไข้แน่เลย...</p> <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">นึกถึงปลาทอดตัวโตที่กินไปเป็นอาหารเช้าวันนี้กว่าจะได้มาจากท้องทะเลแล้วมาถึงคนทำอาหารกว่าจะเดินทางมาถึงจานและยูมิกินเข้าท้องนั้น…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มันมีกระบวนการยาวนานและผ่านมาหลายสิ่งทั้งธรรมชาติ...บุคคล...สิ่งแวดล้อม...และตัวเราเข้าไปเกี่ยวข้อง...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>ทุกสิ่งเกี่ยวพันกันเป็นเพราะพักเที่ยงแล้วยืนมองออกนอกหน้าต่างที่ทำงานผ่านยอดใบไม้สดเขียวลงสู่ทะเลสาบสงขลาสายตาไปกระทบกับคนนั่งเรือหาปลานั่นเอง…ฮา ๆ เอิก ๆ.
