<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลายครั้งที่ผมเกิดอาการแบบนี้…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในโลกของการเรียนรู้ผ่าน Vitual Community ในโลกเสมือนที่อิสระเสรีทางความคิด ความรู้สึก การสร้างสรรค์ชุมชนเพื่อการเรียนรู้เต็มรูปแบบจึงไม่มีการปิดกั้นความคิดใดๆ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มี Blogger หลายๆท่านที่เขียนบันทึก ต่างเรื่อง ต่างประเด็นหลากหลาย และผู้อ่านสามารถตักตวง ค้นหาแหล่งความรู้ต่างๆ (Source of Knowledge: SoK)จากขุมความรู้นั้นไม่จบสิ้น และหลายๆคนก็พบ วิธีปฏิบัติชั้นเยี่ยม (Best Practice) จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่าน Blog</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเขียนบันทึกสำคัญ…และสิ่งที่สำคัญพอๆกันคือ การเขียนข้อเสนอแนะ (Comment) แสดงให้เห็นการเคลื่อนไหวของการเรียนรู้ผ่านการแลกเปลี่ยน ต่อยอด เจือด้วยมิตรภาพที่สอดแทรกในตัวอักษร …จนเกิดปรากฏการณ์ เฮฮาศาสตร์ เพื่อนรัก เพื่อนสนิท เกิดขึ้นมากมายที่นี่ …ทั้งหมดคือ อนิสงค์ของการเขียน Blog</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ว่าด้วยข้อเสนอแนะ หลายครั้งที่ผมรู้สึกเสียใจกับการเขียนของตัวเองในบันทึกผู้อื่น เพียงเพราะว่า เกรงในการสื่อความหมายที่ผิดพลาด และเกิดเรื่องราวใหญ่โตต่อจากนั้น หมายถึงการตัดขาดมิตรภาพกันเลยทีเดียว…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ซึ่งเราก็เคยเห็นปรากฏการณ์แบบนี้ บ้างแล้วในสังคม Blog</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ข้อเสนอแนะ เขียนแล้วในบันทึกตนเองสามารถลบได้ทันทีเมื่ออ่านแล้ว คิดว่าสุ่มเสี่ยงต่อการเข้าใจผิด แต่หากเป็นบันทึกของ Blogger ท่านอื่นๆโพสแล้ว ลบไม่ได้ครับ ต้องรับผิดชอบทันทีเมื่อลงความเห็นไป…หลักฐานก็เห็นเป็นลายลักษณ์อักษร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมมีประสบการณ์ตรงที่คิดว่า พอที่จะเป็นบทเรียนได้คือ</p> <ul>
</ul> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งสามสาเหตุผมเคยทำมาแล้วครับ…พอโพสเสร็จก็นอนแทบไม่หลับ กลัวการเข้าใจผิด หากเป็นไปได้อยากแก้ไข อยากลบ แต่ทำไม่ได้ …ทำได้ดีที่สุดคือ เขียนอีกข้อเสนอแนะเพื่อขยายความข้างบน บอกด้วยเจตนาที่แท้จริงของเรา ตรงนี้คือ ทางแก้แต่ไม่ควรบ่อย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ผมเขียนบันทึกนี้ เพียงเพราะอยากให้บรรดา Blogger เปิดใจให้กว้าง ไม่อยากให้เป็นน้ำผึ้งหยดเดียว และลุกลามใหญ่โต พร้อมลองมองย้อนในมุมกลับ มองในมุมบวก ผมเชื่อว่าพื้นฐานของ Blogger ใน Gotoknow ล้วนแล้วแต่เป็นคนดีทั้งนั้น ที่มีปัญหาเพราะ อาจเป็นเรื่องการสื่อสาร เท่านั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นเรื่องพึงระวังครับ เพราะ ต่างคนต่างประสบการณ์ ต่างคน ต่างจิต ต่างใจ หลากหลาย คิดให้ดีก่อนเขียน ตรึกตรองให้ดีก่อนโพสลงไป…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพื่อสังคมที่สมานฉันท์ วันนี้ผมระวังมากขึ้นครับ…หากข้อคิดเห็นผมไปล่วงเกินท่านไหน ทั้งทางวจีกรรรม มโนกรรม ผมจึงขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพื่อนๆ Gotoknow คิดยังไงกับประเด็นนี้ครับ???</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
ขอบคุณมากค่ะ คุณเอก สำหรับบันทึกนี้
ทำให้ต้องรีบกลับมามองย้อนดูตัว ว่า เราเคยเป็นแบบนั้นรึเปล่า
ส่วนใหญ่ เวลาพี่จะเสนอความเห็น กับบรรดา blogger ที่เป็นผู้ใหญ่ ก็มักจะลงท้ายว่า "ด้วยความเคารพ" เสมอค่ะ
เป็นทางเลือกที่ดีครับ พี่แป๊ด
ผมต้องดูเบื้องต้นครับ หาก Blogger ท่านไหน เรียก ชื่อเล่นผม "เอก - คุณเอก" ประมาณนี้นะครับ ผมก็ถือว่าสนิทสนมกัน พอที่จะคุยกันตรงไปตรงมา ปนกับ ความสนุกสนานได้ในบางโอกาส เพราะผมคิดว่า ท่านเหล่านั้นอ้าแขนรับผมเข้าสู่อ้อมอกมิตรภาพแล้วครับ
บางทีเหตุการณ์เหล่านี้มันสอนตัวเองครับผม...ป้องกันไว้ดีกว่าแก้ครับ
แต่สิ่งที่ผมเชื่อก็คือ พื้นฐานคนในนี้ เป็นคนดีทุกคน แต่ Sensitive ต่างกัน จึงเป็นเหตุผลที่พึงระวังครับ
ทำให้ย้อนมาคิดเหมือนกันครับ...
โดยส่วนตัวเราจะไม่ค่อยคิดมากเรื่องนี้ แต่ไม่รู้ว่าคนอื่นเขาคิดยังงัย....
โดยส่วนตัวคงต้องระมัดระวังกันมากขึ้นครับ...
ขอบคุณครับ...
สวัสดีค่ะน้องเอก..จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เยี่ยมค่ะ ..บันทึกนี้เยี่ยมค่ะ
ขอบคุณมากครับ
ผมอยากจะให้ฉุกคิดประเด็นนี้ เพราะเหตุว่าทุกคนต่างกัน ไม่อยากให้ความต่าง เป็นจุดเริ่มของความขัดแย้ง เพียงเพราะการสื่อสารที่ไม่มีประสิทธิภาพ...ซึ่งไม่คุ้มกันเลย
ผมเขียนเตือนตัวเองด้วยครับ บางทีผมก็นิสัยไม่ดี คะนองปากจนเกินไป ไม่น่ารักครับ
ครูอ้อยครับ
ด้วยกลุ่มของพวกเราเป็น Blogger ที่อาจเรียกได้ว่ารุ่นแรกๆก็ว่าได้ครับ ดังนั้น ประสบการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นบทเรียน เตือนสติตัวเอง และช่วยเหลือผู้อื่น ตามบันทึกของคุณดิเรกที่เขียน
นอกจาก"เตือนสติ" ตัวเองแล้วต้องหมั่น "เตือนสติ" คนรอบข้างด้วย
เป็นประเด็นที่มีเจตนาเดียวกันครับ
เป็นบันทึกที่ให้คุณค่ามากครับ
สวัสดีครับ คุณเอก
Blogger ใน Gotoknow ล้วนแล้วแต่เป็นคนดีทั้งนั้น ที่มีปัญหาเพราะ อาจเป็นเรื่องการสื่อสาร เท่านั้น
ผมเห็นด้วย และเปิดใจรับบันทึกข้อเสนอแนะอันแสนดีของคุณเอกนี่อย่างเต็มตัวและเต็มใจ และไม่กังขา ใด ๆ เลย...
ขอบคุณครับ
เห็นด้วยค่ะคุณจตุพร บันทึกนี้จะทำให้เราหันมาทบทวนตัวเองเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะที่มีคนคอยสะกดเตือน
สวัสดีค่ะคุณเอก
ดีใจที่มีคน " กล้า " ..พูดถึงเรื่องนี้...เห็นด้วยอย่างที่สุดเลยค่ะว่า..บางครั้งต้องยั้งตัวเอง ก่อนพิมพ์ลงไป ( เพราะเบิร์ดก็เป็น )
สวัสดีครับ
ต่างคนต่างประสบการณ์ ต่างคน ต่างจิต ต่างใจ หลากหลาย
ขอบคุณครับ...
มีประสบการณ์ประปรายกับเรื่องราวคล้ายๆนี้เหมือนกันค่ะ บางครั้งก็เบา บางครั้งก็หนัก ประสบการณ์ทำให้บันทึกไว้ เป็นระยะ ตามบันทึกเหล่านี้ค่ะ
ความคิดเห็นต่อการบันทึกลงสมุดและในบล็อก
บันทึกลงบล็อก...บางอย่างก็ปล่อยไว้ตรงนั้นเถอะ
การเดินทางภายใน...ยอมรับความแตกต่างของความหมาย
ส่วนตัวแล้วมองเห็นว่า การบันทึก รวมทั้งความเห็น มันเป็นเรื่องของความคิด ณ ช่วงเวลาหนึ่ง ค่ะ ...เมื่อเวลาเปลี่ยน ความคิดบางอย่างก็อาจจะเปลี่ยน
แม้แต่อารมณ์การบันทึกก็เหมือนกัน ณ เวลาหนึ่ง มีความสุขและอยากร่วมแบ่งปันความคิด...ผ่านไประยะหนึ่ง กลับพบว่าเงาสังคมบางอย่างเข้ามาครอบทำให้รู้สึกเสียใจว่าไม่น่าเขียนอย่างนั้นเลย....มันก็เป็นธรรมชาติของคนที่มีชีวิต
ถึงมีคนบอกว่า การมีระยะห่างที่พอเหมาะพอดี จึงเป็นความยากของการอยู่ในสังคม(ทั้งจริงและเสมือน) ไงคะ
........จะกดบันทึกแล้วค่ะ ...และจะไม่เสียใจที่ให้ความเห็นในบันทึกนี้ด้วยซิ....คุณจตุพรก็อย่าเสียใจถ้าอยากลบทิ้งถ้าไม่ต้องการนะคะ.....:-)
ขอบคุณครับสำหรับคำชม และกำลังใจ
ช่วยกันสร้างสรรค์วัฒนธรรมอันดีงามให้เกิดใน Gotoknow ครับผม
เป็นความรู้สึกเดียวกับผมเลยครับ
ผมคิดประเด็นนี้มานานแล้ว และอยากจะเตือนตัวผมเอง และสะกิดเพื่อนๆผมด้วย ไม่อยากให้เกิดความบาดหมางจากการไม่เข้าใจกันประเด็นเล็กๆ
แต่ผมคิดว่า วัฒนธรรม Gotoknow มองในเชิงบวกอยู่แล้วครับ กันไว้ก่อนดีกว่าแก้นะครับผม
คุณพนัส
เปิดเผยกันตรงๆ แบบ เว้ากันซื่อๆ ครับ
ผิดก็ว่าตามผิด และขออภัย เป็นวัฒนธรรมที่ดีที่ควรส่งเสริม
และผมก็ได้ระมัดระวังมากขึ้นในการออกความคิดเห็น ที่ผ่านมาก็ไม่มีใครตำหนิอะไรนะครับ แต่รู้สึกผิดเล็กๆแค่นั้นเอง (ในกรณีที่โพสไปแล้วรู้สึกไม่ดี)
เป็นเสน่ห์ของ คนหมู่บ้านนี้ครับ
อาจารย์หมอครับ