- ขอบคุณมากครับเอก
- ผมเองก็รู้สึกเช่นนี้ครับ เคยคิดด้วยซ้ำครับ ว่าน่าจะมีโหมดให้แก้ไขได้สำหรับเจ้าของข้อความความเห็น แต่ก็มีผลดีและเสียเหมือนกันครับ แต่ผลดีจะมีมากกว่าที่ให้แก้ไขได้ครับ เพราะบางครั้งผิดพลาดเพราะนิ้วไปกดแล้วอยากจะเช็คคำผิดครับ
- ส่วนในเรื่องความคิดเห็น แก่นของความเห็น ก็อาจจะคิดและทบทวนก่อนกดส่งครับ เพราะนั่นคือความคิดเห็นที่แท้จริงตอนนั้น
- การถกกันในเรื่องความเห็นผมคิดว่า เป็นสิ่งที่ดีครับ แต่อยู่บนเหตุผล ติกันก็ได้ แต่เพื่อก่อแต่ไม่ใช่ทำลายล้างกัน หากแยกแยะตรงนี้ได้ สังคมไหนๆ ก็ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ
- และการอ่านข้อความเดียวกัน ก็ตีความได้ต่างๆ กันครับ ดังนั้น ไม่ใช่ว่าจะเชื่อในสิ่งที่อ่านทั้งหมด มีส่วนไหนไม่ตรงใจก็ถามกันได้ใช่ไหมครับ เพราะนั้นไม่น่าจะกังวลมากครับ สามารถพูดคุยผ่านการส่งข้อความถึงกันได้นี่ครับ
- การให้อภัย ประนีประนอม ก็เป็นสิ่งที่ดีมากๆ ครับ ผมชอบหนังจีนไม่ว่าจะกำลังภายในหรือกังฟูครับ เค้าจะพูดกันก่อนเสมอ ก่อนจะฆ่ากัน นั่นคือสิ่งที่น่าจะเอาเป็นตัวอย่างครับ หากไม่ลงรอยกันในทางความคิดก่อน จึงจะค่อยลงมือลงดาบรำกระบี่ หากลงรอย ก็คาราวะเป็นศิษย์พี่น้องกันครับ
- อย่างผมกับคุณนี่ไง ต่อให้คุณเขียนต่อว่าผมอย่างไร ผมจะไม่เชื่อในสิ่งที่อ่าน จนกว่าผมจะได้รับการทำความเข้าใจจากคุณก่อนเด็ดขาด
- ดังนั้นอย่างได้กังวล กังวลได้แต่หากไม่สบายใจก็รีบจัดการให้เข้าใจโดยเร็วครับ การกังวลนอนไม่หลับ แสดงออกให้เห็นว่าคุณแคร์และรักษาน้ำใจผู้อื่นครับ
- ขอให้โชคดีนะครับเพื่อน (อย่างข้อความนี้ ผมไม่อ่านทบทวนไรมาก เพราะว่าผมเชื่อว่าคุณเข้าใจผมในสิ่งที่เขียนครับ)