มีประสบการณ์ประปรายกับเรื่องราวคล้ายๆนี้เหมือนกันค่ะ บางครั้งก็เบา บางครั้งก็หนัก ประสบการณ์ทำให้บันทึกไว้ เป็นระยะ ตามบันทึกเหล่านี้ค่ะ

ความคิดเห็นต่อการบันทึกลงสมุดและในบล็อก

บันทึกลงบล็อก...บางอย่างก็ปล่อยไว้ตรงนั้นเถอะ

การเดินทางภายใน...ยอมรับความแตกต่างของความหมาย

ส่วนตัวแล้วมองเห็นว่า การบันทึก รวมทั้งความเห็น มันเป็นเรื่องของความคิด ณ ช่วงเวลาหนึ่ง ค่ะ ...เมื่อเวลาเปลี่ยน ความคิดบางอย่างก็อาจจะเปลี่ยน

แม้แต่อารมณ์การบันทึกก็เหมือนกัน ณ เวลาหนึ่ง มีความสุขและอยากร่วมแบ่งปันความคิด...ผ่านไประยะหนึ่ง กลับพบว่าเงาสังคมบางอย่างเข้ามาครอบทำให้รู้สึกเสียใจว่าไม่น่าเขียนอย่างนั้นเลย....มันก็เป็นธรรมชาติของคนที่มีชีวิต  

ถึงมีคนบอกว่า การมีระยะห่างที่พอเหมาะพอดี จึงเป็นความยากของการอยู่ในสังคม(ทั้งจริงและเสมือน) ไงคะ

........จะกดบันทึกแล้วค่ะ ...และจะไม่เสียใจที่ให้ความเห็นในบันทึกนี้ด้วยซิ....คุณจตุพรก็อย่าเสียใจถ้าอยากลบทิ้งถ้าไม่ต้องการนะคะ.....:-)