การเตือนสติตัวเราเองเป็นสิ่งที่คนเราทุกคนต้องทำอยู่แล้ว แต่ในบางสภาวะคนเราก็หลงลืมที่จะเตือนสติตัวเอง...

                               

         บ่อยครั้งที่ชีวิตคนเราต้องเจอกับอุปสรรคต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องงาน ครอบครัวและเรื่อง "ความรัก" และที่สำคัญปัญหาทุกอย่างมันดันมาพร้อมกัน จนบางครั้งถึงขนาดเสียศูนย์ คือสูญเสียความเป็นตัวเองไปเลย...

         หลายคนเคยเจอสิ่งที่เลวร้ายกว่า ปัญหาที่หนักกว่าและมักจะใช้สิ่งนี้เตือนสติตัวเองเสมอ ๆ ให้อดทนและต้องเอาชนะมันให้ได้ แต่เมื่อเจอปัญหารุมเร้า บางครั้งเราลืมใช้มันในการเตือนตัวเอง...

         ยกตัวอย่างเพื่อนคนหนึ่งนะครับ ครั้งหนึ่งเขาเคยผ่านภาวะเฉียดความตายมาแล้ว หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น เขาปรับเปลี่ยนการดำเนินชีวิตของเขา มีการทำประโยชน์ให้กับสังคมมากขึ้น และเขาก็ใช้เหตุการณ์ครั้งนั้นเตือนสติตัวเองอยู่เสมอ...

         แต่มาวันหนึ่งชีวิตเขาเจอกับปัญหาที่เข้ามาพร้อม ๆ กันทั้งเรื่องงาน ครอบครัวและความรัก ทำให้ชีวิตเขาเสียศูนย์ไปเลยครับ สิ่งที่เขาเคยเป็นอย่างที่เราเคยเห็นหายไปหมดครับ....

          ผมเลยบอกเขาว่าเพื่อนที่ผมเคยรู้จัก เมื่อก่อนไม่ใช่อย่างนี้นี่ เพื่อนที่ผมเคยรู้จักเขามักมีความสุขกับการได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น ไม่ใช่หมกมุ่นอยู่กับตัวเองแบบนี้...

         เพื่อนที่ผมรู้จักเขาเคยเข้มแข็งกว่านี้เยอะ เขาเคยเจอเหตุการณ์ที่เลวร้ายกว่าวันนี้และเขาก็ผ่านมันมาได้ ทำไมเหตุการณ์แค่นี้ทำให้เพื่อนคนที่ผมรู้จักเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้...

         หลังจากการคุยกันในวันนั้น เพื่อนคนนี้ก็มาขอบคุณผม ที่ทำให้เขาคิดได้ แล้วตอนนี้เขาก็รู้แล้วว่าเขาจะใช้ชีวิตที่เหลือต่อไปอย่างไร...

         การเตือนสติตัวเราเองเป็นสิ่งที่คนเราทุกคนต้องทำอยู่แล้ว แต่ในบางสภาวะคนเราก็หลงลืมที่จะเตือนสติตัวเอง...

          เราเคยใส่ใจคนรอบข้างตัวเราบ้างมั้ยครับว่า ว่ามีใครที่กำลัง "หลง" กับการใช้ชีวิตอยู่บ้าง จะได้เตือนสติให้เขาดำเนินชีวิตของเขาอย่างที่ควรจะเป็นครับ...