Tag wallpaper : จากพระอาทิตย์ลับฟ้าถึงวิถีทุ่งรากเหง้าของข้าพเจ้าเอง

ผมได้รับเกียรติ  Tag wallpaper จาก คุณตาหยู  พักยกตั้งหลักอยู่เป็นนาน  บัดนี้ก็ได้ฤกษ์เปิดโฉม  wallpaper  ที่ผมนิยมชมชื่นนำมาใช้เป็นภาพขึ้นจอคอมพิวเตอร์อย่างสม่ำเสมอ  ซึ่งมี 2 ภาพ  จากเก่า สู่  ปัจจุบัน  ดังนี้

 

พระอาทิตย์ลับฟ้าที่เกาะสีชัง..พ่อลูกคู่หนึ่งชี้ชวนกันชมความงดงามและสัจธรรมของธรรมชาติ  แต่สำหรับผม, ชื่นชอบภาพนี้มาก เพราะ  ภาพที่พระอาทิตย์ลับฟ้า เป็นเสมือนสัญลักษณ์ของการจากพรากเพื่อกลับมาพบกันใหม่

ภาพนี้เจ้าหน้าที่หน่วยงานบันทึกไว้เมื่อปี  2546

 

ภาพนี้ชื่อ "ความอบอุ่นของชนบท"  เป็นผลงานของคุณยุทธศักดิ์  ลุมไธสงค์ที่จัดแสดงผลงานศิลปกรรมกลุ่มศิลปิน "กลุ่มนา"  ณ  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ผมชื่นชอบเพราะภาพนี้เป็นภาพวันวัยแห่งชีวิตในวิถีทุ่งที่ผมเติบโตและผูกพันมาชั่วชีวิต

[จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร]

สวัสดีครับ

ผมขอยก Comment จากบันทึกผมมาที่นี่นะครับ

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร เมื่อ พฤ. 22 ก.พ. 2550 @ 07:35 จาก 203.113.51.36 ลบ

คุณแผ่นดิน

ผมชื่นชอบและประทับใจมากๆครับ และสมเด็จนเรศวรท่านเป็นนักรบต้นแบบ เยี่ยมยุทธุ์ เราชมหนังเรื่องนี้แล้วกลับมาพัฒนาตนเอง พัฒนาองค์กรได้ ทั้งเรื่อง ความรอบคอบ การเสียสละ ความรัก และการวางแผน...คุณพนัสต้องไปชมภาคสองครับ

แต่ด้วยระยะเวลานานในแต่ละภาค ทำให้สงสัยว่าเด็กๆจะทนใหวมั้ยละครับ

น้องดินน่ารักมากครับ เป็นเด็กที่ฉลาด ผมว่าการหล่อหลอมการเป็นตัวเขา และตอกย้ำด้วยต้นแบบที่เขาเห็นอยู่ ในอนาคตเขาจะเป็นคนดีของสังคม

ผมติดตามและชื่นชมคุณเสมอครับ..และผมดีใจที่คุณพนัสมีกำลังใจในการเดินทางต่อไป...

ผมเคยท้อถึงกับไม่อยากเขียนบันทึก คือ ผมก็สับสนเกี่ยวกับเนื้อหาที่ผมเสนอออกไป บางทีการคิดเองว่ามันไม่ใช่การเรียนรู้ที่ สคส.คาดหวัง...แต่ผมคิดผิด ความรู้อันไพศาลไม่ได้เป็นความรู้วิชาการที่แข็งทื่อ กำลังจะตาย แต่ประกอบด้วยชีวิต ชีวา มีความมีชีวิตที่โลดแล่นข้างในนั้น...เหมือนงานเขียนของหลายๆท่านที่ทำได้ และทำได้ดี คุณพนัสเป็นหนึ่งในนั้น

ผมอยากให้คุณพนัสเขียนเรื่องราวการทำงานต่อไป ตลอดเวลาผมได้ความรู้จากบันทึกของคุณพนัสมากครับ ทั้งความรู้ แรงใจ และแนวทางการทำงานที่สอดแทรกข้างในนั้น...ที่สำคัญอ่านสนุกผ่อนคลายด้วย ความสามารถในการถ่ายทอดเฉพาะตัว

มีอีกหนึ่งท่านคือ "พรหมลิขิต" ที่เงียบๆไป ผมฝาก คุณพนัสช่วยให้กำลังใจ เพื่อนเราท่านนี้ด้วย เพราะฝีมือ ลีลาเขาใช่ย่อย TK และ ประสบการณ์การทำงานจากพื้นที่น่าสนใจมากเลยครับ

ว่าด้วยเรื่อง ภาพพื้นหลัง แต่ออกนอกทางไปที่อื่นยาวเลย

โชคดีมีความสุขกับทุกวันครับ

[น้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ]

ทุกอย่างที่ได้เห็น ได้สัมผัสคุณแผ่นดิน ผ่าน G2K แห่งนี้

ทำให้ซึมซับกับความเป็นตัวตนของคุณแผ่นดินที่มีแต่สิ่งดี ๆ แบ่งปันให้พวกเรา

เป็น "ความดี" ที่หล่อเลี้ยงชีวิตจริง ๆ

ขอบคุณค่ะ

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

• ความเป็นมิตร  ความสุขที่ได้มอบให้กัน ในการทักทายพูดคุย  และเป็นกำลังใจให้กัน..คุณแผ่นดิน...มีมาเสมอค่ะ
• ภาพที่นำเสนอนั้น ครูอ้อยชอบทั้งสองภาพ  ให้ความรู้สึกที่ดีและมีความหมาย  โดยเฉพาะภาพล่าง  ธรรมชาติ  ..ดูอย่างไรก็สวยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

[คุณ รัตติยา เขียวแป้น]

สองภาพนี้ แตกต่างกันสิ้นเชิง

ภาพหนึ่ง สูงสุดสู่นภา

ภาพสอง จรดพื้นปฐพี

แต่ความหมายของทั้ง 2 ภาพ ไม่แตกต่างกันเลยค่ะ

บอกความเป็นตัวตนของคุณแผ่นดินได้อย่างลงตัว

ชอบทั้ง 2 ภาพเลยค่ะ

[Miss Benjaporn Thairungrot]

ได้อารมณ์แตกต่างจากวิถีคนกรุงค่ะ ดีจัง ที่เผยแพร่ภาพสวยๆ ให้ชมนะคะ

[ออต ญาณพิสิษฐ์]

• เห็นภาพความอบอุ่นของชนบท
• คิดถึงหมกกบใส่หัวปี กับหมกปลาใส่ตักอีตู่มากครับ หอมยวนใจจนอยากทานอาหารเช้าอีกรอบ

[แผ่นดิน]

• ขอบคุณ คุณเอก มากครับ

  จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

• หนังเรื่องนี้น้องดินและแดน ไปดูภาคแรกและภาคที่ 2  เป็นทีเรียบร้อยแล้วครับ  คงเหลือแต่เฉพาะผมนี่แหละที่ยังไม่ได้ดู
• ใช่ครับ...คุณเอกมาถูกเวลาในภาวะที่ผมกำลังสงสัยว่าบันทึกของผมเป็นไปตามเป้าประสงค์ของ สคส. หรือไม่...เพราะดูเหมือนผมจะเล่าเรื่องธรรมดาสามัญ แต่ไม่ใช่แก่นและกลวิธีของการจัดการความรู้...
• ผมเคยยืนยันล่าสุดกับชาวบล็อกที่คุยกันสดว่า...ผมจะใช้วิธีเขียนบันทึกเช่นนี้ไประยะหนึ่ง  เพื่อดึงให้นิสิตเข้ามาสู่การจัดการความรู้... เพราะถ้าเรื่องเป็นไปในทำนองวิชาการจ๋า.. แห้งแล้ง  เชื่อเถอะครับ...พวกเขาจะไม่ชอบอ่าน  และจะไม่มาสู่เวทีเหล่านี้  ...เช่นเดียวกับที่ผมเคยเขียนเรื่องค่ายเยาวชนพิทักษ์ไพรฯ ไว้ในระยะแรกว่า กิจกรรมจะต้องมีทั้งเริงรมย์และเริงปัญญา  มิเช่นนั้นก็จะไม่มีใครเข้าร่วมกิจกรรมกับเรา    แต่เราต้องซ่อนแฝงนัยยะความรู้ หรือจัดวางความรู้ไว้ ณ จุดใดจุดหนึ่งที่ไม่ไกลเกินกว่าเขาจะเดินทางไปกับเราได้  ..ยาวไกลเกินไปเขาก็เบื่อ  ละเลิกการเดินทางได้อย่างง่าย ๆ
• ในระบบของ KM  มมส ก็เช่นกัน  ผมก็มีความสุขที่จะเป็นเช่นที่ "นายแผ่นดิน"  เป็นอยู่และมีชีวิตในบล็อกอย่างชัดแจ้งเช่นนี้  ผมไม่อยากให้องค์กรมาคาดหวังว่าผมจะต้องสะกัดกรองความรู้ออกมาจากตัวเองให้มากที่สุดและเป็นไปตาม "แบบแผน"  ที่ สคส. ตั้งเป้าไว้..
• ผมเข้าสู่เวทีนี้ด้วยปัจจัยส่วนตัว  มิใช่เข้าสู่เพราะระบบองค์กร  หากแต่ปรารถนาจะช่วยขับส่งเรื่อง KM ขององค์กรและมหาวิทยาลัยฯ เท่าที่มีแรงกายและแรงใจ
• เพราะอันที่จริงทีม KM มมส ก็มีทีมอนุกรรมกรรมการดำเนินการเรื่องนี้อยู่ในระดับหนึ่งแล้ว  ผมจึงไม่ใคร่จะเข้าไปสู่ระบบการทำงานของคณะอนุกรรมการฯ แต่ก็ยินดีเป็นส่วนหนึ่งในบางครั้งคราว...แต่เอาเข้าจริง ผมก็ไม่เคยมีเวลาว่างพอที่จะช่วยเหลือทีมอนุกรรมการฯ ได้อย่างเป็นทางการซะที...
• และถึงแม้รางวัลล่าสุดที่ได้... ก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรในตัวผมมากนักหรอก  เว้นแต่แรงใจไฟฝันเท่านั้นที่ดูจะถูกเติมเต็มขึ้นมาเป็นระยะ  และอันที่จริง, ชาวบล็อกทั้งหลายก็ได้หยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้ผมมาอย่างต่อเนื่องและไม่เคยขาดห้วงอยู่แล้ว...
• เพียงแต่บางทีเราก็อดคิดไม่ได้ว่า "งานของเรา"  เป็นไปตามเป้าประสงค์หรือไม่...และก่อให้เกิดกระบวนการใดบ้างในระดับบุคคล หรือองค์กร  ถ้าไม่ใช่..เราก็ไม่ควรที่จะได้รับการขานรับ หรือแม้แต่การกำนัลรางวัลใด ๆ
• เพราะยังไง..ผมก็ยังมีความสุขที่จะดุ่มเดินตามวิถีและแรงฝันของผมเช่นนี้อยู่แล้ว
• เช่นกันกับ..คุณพรหมลิขิต... ผมก็จะเป็นส่วนหนึ่งของการส่งต่อกำลังใจ... เพราะไม่อยากให้เพื่อนคนนั้นของเรารู้สึกว่ากำลังเดินอยู่อย่างเดียวดาย....
• ผมมีความสุขเสมอนะครับที่ได้ แลกเปลี่ยนกับคุณเอก  และถึงแม้เรื่องที่เราแลกเปลี่ยนกันนั้น  จะเกี่ยวเนื่องกับความในบล็อกหรือไม่ก็เถอะ...ผมมีความสุขเสมอครับ...
• ขอบคุณ...ครับ

[แผ่นดิน]

• ขอบคุณครับ  คุณสมพร

  Miss somporn poungpratoom

• ฟ้า ฝน แดดลมที่โน่น รวมถึงความฝันของชีวิตเป็นยังไงบ้างครับ
• ตัวตนของผมยังคงเป็นเช่นที่ปรากฎในบันทึกอย่างไม่แฝงเร้น หรือผิดเพี้ยน  หากแต่บางทีก็ดูตรง ๆ  หรือไม่ก็ประหนึ่งสายลมวูบไหว
• ดีใจครับ...ที่คุณสมพรแวะมาทักทาย
• หากแม้ความดีเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงชีวิต ..ก็อย่าลังเลกันเลยครับ...แบ่งปันให้กันและกันตั้งแต่วันนี้และสืบไปอย่างไม่รู้จบ (เถิดคนไทย)
• ขอบคุณจริง ๆ  ครับ

[แผ่นดิน]

• สวัสดีครับ ครูอ้อย

  สิริพร กุ่ยกระโทก

• ขอบคุณครับที่แวะมาให้กำลังใจ...หายเหนื่อยจากการเดินทางหรือยัง น้อ...
• อย่าเบื่อถ้าผมจะพร่ำบ่นถึงเรื่องราวชนบทที่รัดตรึงและฝังแน่นในจิตวิญญาณของผมนะครับ
• ผมมีความสุขเสมอที่ได้นึกและสื่อสารความเป็นลูกอีสานและสังคมชนบท...ขอบคุณ

[นาง อัมพร อรุณศรี]

• พี่ชอบทั้ง 2 ภาพนะคะ สวยมาก
• เป็นภาพที่บ่งชี้สื่อนักกิจกรรม
• นักกิจกรรมมักจะมีอะไรที่แฝงให้คิดได้ในมุมต่าง ๆ
• ขอแสดงความยินดีกับรางวัล
• เป็นผลมาจากการที่น้องเป็นกัลยาณมิตรกับทุกคน สื่อให้เห็นในถ้อยทุกคำพูดที่ออกมาจากใจ
• ขิบคุณที่นำภาพดี ๆมาให้ชมนะ

[ืบนเส้นทางฝัน]

สวัสดีค่ะพี่แผ่นดิน

• หนูนิดได้ไปชมนิทรรศการนี้แล้ว...เดินดูจนทั่ว..ก็คุณบอนเค้าอีกนั่นแหละพาไป...(วันที่..ได้เจอพี่..และพี่หนิง) ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของงานแสดง
• ภาพเขียนทั้งสองภาพนี้ หนูนิดชอบมากค่ะ  ความรู้สึกที่สื่อออกมาทางภาพเขียน...ชัดเจนมาก...ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น...สะท้อนให้เห็นมุมมอง...วิถีการดำเนินชีวิต..ตรงๆ และโดดเด่นในตัวของตัวเองมาก
• อย่าทิ้งกันไปไหนนะค่ะ...คอยเป็นกำลังใจให้กันก่อน

[แผ่นดิน]

• สวัสดีครับ

  อ. รัตติยา เขียวแป้น

• ภาพหนึ่ง สูงสุดสู่นภา

  ภาพสอง จรดพื้นปฐพี

• ฟังดูออกปรัชญาหน่อย ๆ ดีครับ

• และขอบคุณอาจารย์นะครับที่แวะมาเติมเต็มกำลังใจ

[แผ่นดิน]

• ขอบคุณครับที่แวะมาทักทายและให้กำลังใจ

  Miss Benjaporn Thairungrot

• เมืองกรุงไม่ได้เลวร้ายอะไรนักสำหรับผม,  หากแต่ผมปรับตัวเข้ากับสังคมเร่งด่วน หลากหลาย และวุ่นวายเช่นนั้นไม่ถนัดนัก
• เคยประสบความสำเร็จในการงานในเมืองกรุง,  มีรายได้มากมายพอสมควร  แต่ก็ตัดสินใจหันเหชีวิตกลับเข้าสู่มหาวิทยาลัย  เพราะทนความคิดถึง "วิถีทุ่ง"  ไม่ไหว
• ขอบคุณมากครับ

[แผ่นดิน]

• คิดถึงคุณออต

  ออต

    พอ ๆ กับคิดถึงสิ่งที่คุณออตกล่าวถึงเช่นกัน
• แต่กบเขียดนี้กินไม่เป็น...หมกหมูใส่หัวปลี  หรือหมกหน่อไม้ใส่หมู หรือแม้แต่หมกปลาซิวน้อยขม ๆ  พอทานได้ครับ

[มะปรางเปรี้ยว]

ชอบภาพที่สองมากค่ะ  ได้ความรู้สึกถึงความเป็นธรรมชาติ และยังทำให้นึกถึงหนังสือเรียนภาษาไทยสมัยประถม  มานี มานะ ชูใจ

ขอบคุณมากค่ะ

[Bright Lily]

• ชอบภาพแรกมากนะคะ
• ถ่ายรูปออกมาได้แสงเงาดีค่ะ
• สื่ออารมณ์ภาพได้ชัดเจนมากค่ะ
• ตราบใดที่มีแสงตะวัน ตราบนั้นมีความหวังค่ะ
• เสาร์นี้จะไปร่วมกิจกรรม "โครงการตะวันยิ้ม" จะเก็บรอยยิ้มของเด็กๆ มาฝากค่ะ

 

[paew]

ภาพสวยทั้งสองภาพเลยค่ะ…เป็นภาพที่สะท้อนตัวตนของคุณแผ่นดินมากๆ…คุฯแผ่นดินที่มุ่งมั่นทำกิจกรรมร่วมกับนักศึกษา คุณแผ่นดินที่โรแมนติค คุณแผ่นดินที่มีลีลาภาษาที่สวยงามในการบันทึก……และคุณแผ่นดินที่แสนจะ Family man……

[เม็กดำ 1]

• เป็นภาพที่ทำให้ทุกคนที่มีถิ่นเกิดในชนบท  ต้องจ้องและมองนานๆ   ครับ

[กฤษณา สำเร็จ (Krisana Sumret)]

ภาพแรกดูอบอุ่นคล้ายคุณที่มีมิตรภาพเสมอกับเพื่อนๆใน G2Kค่ะ..ขอบคุณค่ะ

[ขจิต ฝอยทอง]

ตามมาดูอีก มาบอกว่าที่บันทึกผมมีอะไรให้ดู เก่า มากๆๆขอบอก