เมื่อวานไปร่วมงาน ประกวดหนังสั้น ปี่ที่ 2 ศิลปะและวัฒนธรรมคนเมืองช้าง ของโปรแกรมวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ ม.ราชภัฏสุรินทร์

      งานเริ่มช่วงบ่าย เข้าร่วมเสวนา “ หนังสั้น สื่อผสม สะท้อนแง่มุมศิลปะและวัฒนธรรมคนเมืองช้าง “ วิทยากรให้คำจัดกัดความของหนังสั้น อย่างน่าสนใจ  เราต้องคำนึงถึงเป้าหมาย เนื้อหาที่เราจะสื่อ ให้ตรงประเด็น และตรง กระทบความรู้สึก   หนังสั้น ไม่ใช่สารคดี ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่มีความยาว  เราจะใช้เวลาที่มีจำกัด ไป อย่างได้ เนื้อหา อารมณ์ และศิลปะการนำเสนอเรื่องราว เพลงประกอบ....บางครั้งหนังสั้นก็ไม่จำเป็นต้องมีตัวละคร ถ้าจำเป็นก็ต้องคิดให้ลงตัว ขึ้นอยู่กับประเด็นที่เราจะนำเสนอ..............

      น้องนักศึกษา ได้ฝึกกับงานนี้อย่างเต็มๆ ทั้งการสร้างงาน หนังสั้นมาประกวด การจัดงานนำเสนอผลงาน จัดนิทรรศการ ประชาสัมพันธ์งาน  บรรยากาศหน้างาน ที่มีน้องๆชั้นปีอื่นๆมาร่วมออกบู๊ท ต่างๆให้มีสีสัน

      หนังที่เข้ารอบประกวด มี 13 เรื่อง ล็อบแซนโดนตา

( กลับบ้านเพื่อมาไหว้บรรพบุรุษ ) / รอยเท้า / เปลี่ยน

/ โจรมะม๊วด ( เป็นพิธีกรรมสร้างความเชื่อมั่น ศรัทธา ) /คนกับช้าง /สำเนียง/ความฝันที่อยากจะเป็น/  วิถีชีวิต  /   ครั้งหนึ่งในชีวิต /  จิตสำนึก /  จองได ( การเรียกขวัญ ) /   Generation 2007  /  Memory

      เรื่องที่โดดเด่น และฉันแอบให้คะแนนในใจและคิดว่าต้องได้รางวัล ชนะเลิศ แน่นอน ซึ่งก็จริง

ชื่อเรื่อง     รอยเท้า     .....กะไมพลิค กันลวงเจิง วัฒนธรรมระเบาะเยิง ..

.( อย่าลืมรอยเท้า วัฒนธรรมของเรา  ) ....หนังเริ่มด้วยเสียง ซอ พื้นบ้านของหนุ่มชาวบ้านสุรินทร์ และบรรยายความนึกคิดของชายหนุ่มด้วยภาษาขแมร์  เสียง ซอ เพราะจับใจ กับเสียงแห่งความรู้สึก คิดเปรียบเทียบ สิ่งที่เป็นอยู่ปัจจุบันกับอดีต ในเรื่อง วัฒนธรรมของวัยรุ่น หนุ่มสาว ว่าเราเดินไปตามแนวทางใคร คำถาม เราคือใคร เราเดินไป ด้วยความถูก ผิด หรือไม่  อาจถูก และหรือ ไม่ถูก ไม่รู้  เสียงซอ ดำเนินเรื่องไปสลับภาพ แสง สีเสียง ในย่านถนนโลกีย์ที่สุรินทร์ยามดึก แหล่งรวมของวัยรุ่น ภาพงานการแสดงมหกรรมดนตรีในงานช้าง  การตีกันของวัยรุ่น ภาพชุลมุนของฝูงชน ความรุนแรงที่มีทุกปี และไม่มีใครคุมได้กับภาพในอดีต การละเล่น รำฟ้อน เกี้ยวกันของหนุ่มสาว

     กลุ่มที่ทำเรื่อง รอยเท้า นับว่า มีองค์ประกอบที่ลงตัวที่สุด เสียง ซอ  เสียงภาษาท้องถิ่น และภาพ นำผู้ชมไปสู่ความรู้สึกที่ถูกกระทบ นำไปสู่การมองเห็นปัญหา และคิดต่อ.....เยี่ยมคะ

      คนรุ่นใหม่ของเรา  ขอให้รักษาความคิด ความสร้างสรรค์ และกำลังใจที่จะค้นหาต่อไป