คุณแว้บ

คุณแว้บ
หัวหน้าภาควิชาเทคโนโลยีสารสนเทศธุรกิจ | chairperson, business information systemsมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ | assumption university
Usernamevasabrp
สมาชิกเลขที่16554
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ

บ้านผมอยู่ห่างจากเขตกรุงเทพ แค่ซอยเดียว แต่เวลาใครๆ ถามว่าเป็นคนที่ไหน ผมมักจะบอกว่าเป็นคนสมุทรปราการ ใช้ชีวิตในกรุงเทพมาตลอด ตั้งแต่ประถม มัธยม จนมหาวิทยาลัย ทั้งๆ ที่พยายามจะตีจากเมืองนี้เมื่อมีโอกาส ครั้งแรก คือการสอบเอ็นทรานซ์ก็เลือกมหาวิทยาลัยหัวเมืองอื่นๆ แต่ก็พลาดอันดับนั้นไป ต้องใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ ต่อ

เมื่อเริ่มทำงานเลยกลับไปทำงานโรงงานใกล้บ้าน ทำงานอยู่จนพิษต้มยำกุ้งอาละวาดประเทศไทย หัวหน้าก็เรียกไปพบแล้วบอกผมว่า “แว้บ บริษัทเขาให้เลือกพนักงานออกแผนกละคน พี่ให้แว้บออกนะ เพราะแว้บมีทางไปมากกว่าคนอื่น” นั่นละครับ ผมถึงได้ตะเกียดตะกายกลับมาเรียนต่อโทฯ เรียนภาษา ก่อนจะค่อยๆ รู้ตัว (เหมือนมีเสียงเรียกจากฟ้า ว่าเอ็งท่าจะชอบสอนนะ) ก็เลยหันมาเอาดีทางงานสอน

ผมไม่เคยคิดว่าผมมาสอนเพราะเก่งหรือฉลาดมาจากไหน จำได้ไหมครับว่าสมัยเด็กๆ เวลาเด็กที่ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ฟังครู จะมีบางทีที่ครูบอกว่าพวกนี้น่ะ มันจะต้องเป็นครูจะได้รับกรรม จะได้รู้บ้างว่าเวลาครูสอนแล้วไม่ฟังมันเป็นยังไง นั่นละครับที่ผมรู้สึกเกี่ยวกับเหตุผลที่ผมมาทำงานสอน จะว่าไปแล้วผมสนุกสนานกับกรรมนี้มาก ตอนนี้กำลังใช้กรรมที่ก่อเมื่อวัยเยาว์อย่างยาวนานที่ต่างแดนอย่างตื่นเต้นและเพลิดเพลิน

อีกความแค้นฝังลึกในวัยเยาว์ที่ผมติดค้างไว้คือเกมคอมพิวเตอร์ครับ ผมใช้เวลาในวัยเด็กหน้าจอทีวี จอคอมพิวเตอร์ไปเยอะมาก ในขณะที่เด็กๆ คนอื่นไปเล่นสนุกสนานนอกบ้าน ผมได้ของแถมจากงานอดิเรกหน้าจอนี้มาสองอย่าง คือได้มีโอกาสเดินเข้าร้านแว่น และได้รู้จักแว่นดีๆ หลายยี่ห้อให้เลือกใส่ตามอัธยาศัยและงบประมาณ เวลาผมเจอเพื่อนใหม่ หรือคนรู้จักแล้วเขาไม่รู้จะชมอะไร (ตามมารยาท) แล้วเขาก็สามารถจะชมผมว่า “แว่นใหม่สวยดีนะ”

อีกประการคือได้ทักษะด้านการเล่นเกมที่เหนือกว่าคนทั่วไป โดยเฉพาะเกมฟุตบอลและเกมคอมพิวเตอร์แบบวางแผนกลยุทธ์การรบ (Real Time Strategy) ซึ่งทักษะเรื่องนี้ช่วยให้ผมเข้าใจมุมมองของเด็กบ้าเกม(อย่างผม)ได้ดี ยิ่งกว่านั้นผมยังสามารถใช้ทักษะนี้ช่วยสนับสนุนการเรียนปริญญาใบสุดท้ายของผมได้อีกด้วย (ไม่เชื่อลองอ่านบล็อกดู คงพอจะเห็นร่องรอยบ้าง)

แน่นอนครับ ทั้งสองเรื่องนี้ผมถือว่าเป็นผลพลอยได้ล้วนๆ

ยินดีที่ได้รู้จัก และขอให้เพลิดเพลินกับการอ่านบล็อกของผมนะครับ
สวัสดีครับ

ปล. หลังจากต้องมาทำงานสอนที่วิทยาเขต บางนา (ซึ่งที่จริงอยู่บางเสาธง สมุทรปราการ) ผมเริ่มคิดว่าผมเป็นคนกรุงเทพฯ แล้วละครับ

Education:
Jan 2006 – Aug 2010: Ph.D. in Educational Technology, University of Florida, USA.
Oct 1998 – Aug 2000: Master Degree of Computer Information System, Assumption University
May 1993 – Apr 1997: Bachelor's Degree of Political Science (Public Administration), Chulalongkorn University


Work:

September 2001- Present: Department of Business Information Systems, Martin de Tours School of Management, Assumption University
November 2004-Present: Rajamangala Institute Of Technology, International B.B.A. Program (part-time)


Personal space:

LinkedIn: http://www.linkedin.com/in/vasabrp

Twitter: @vappee

Facebook: https://www.facebook.com/vasa.buraphadeja

Blog: http://vappee.bloggang.com/ (permanently moved to gotoknow.org)

Blog: http://vasa.multiply.com/ (inactive)