- ขอบคุณ คุณเอก มากครับ
- หนังเรื่องนี้น้องดินและแดน ไปดูภาคแรกและภาคที่ 2 เป็นทีเรียบร้อยแล้วครับ คงเหลือแต่เฉพาะผมนี่แหละที่ยังไม่ได้ดู
- ใช่ครับ...คุณเอกมาถูกเวลาในภาวะที่ผมกำลังสงสัยว่าบันทึกของผมเป็นไปตามเป้าประสงค์ของ สคส. หรือไม่...เพราะดูเหมือนผมจะเล่าเรื่องธรรมดาสามัญ แต่ไม่ใช่แก่นและกลวิธีของการจัดการความรู้...
- ผมเคยยืนยันล่าสุดกับชาวบล็อกที่คุยกันสดว่า...ผมจะใช้วิธีเขียนบันทึกเช่นนี้ไประยะหนึ่ง เพื่อดึงให้นิสิตเข้ามาสู่การจัดการความรู้... เพราะถ้าเรื่องเป็นไปในทำนองวิชาการจ๋า.. แห้งแล้ง เชื่อเถอะครับ...พวกเขาจะไม่ชอบอ่าน และจะไม่มาสู่เวทีเหล่านี้ ...เช่นเดียวกับที่ผมเคยเขียนเรื่องค่ายเยาวชนพิทักษ์ไพรฯ ไว้ในระยะแรกว่า กิจกรรมจะต้องมีทั้งเริงรมย์และเริงปัญญา มิเช่นนั้นก็จะไม่มีใครเข้าร่วมกิจกรรมกับเรา แต่เราต้องซ่อนแฝงนัยยะความรู้ หรือจัดวางความรู้ไว้ ณ จุดใดจุดหนึ่งที่ไม่ไกลเกินกว่าเขาจะเดินทางไปกับเราได้ ..ยาวไกลเกินไปเขาก็เบื่อ ละเลิกการเดินทางได้อย่างง่าย ๆ
- ในระบบของ KM มมส ก็เช่นกัน ผมก็มีความสุขที่จะเป็นเช่นที่ "นายแผ่นดิน" เป็นอยู่และมีชีวิตในบล็อกอย่างชัดแจ้งเช่นนี้ ผมไม่อยากให้องค์กรมาคาดหวังว่าผมจะต้องสะกัดกรองความรู้ออกมาจากตัวเองให้มากที่สุดและเป็นไปตาม "แบบแผน" ที่ สคส. ตั้งเป้าไว้..
- ผมเข้าสู่เวทีนี้ด้วยปัจจัยส่วนตัว มิใช่เข้าสู่เพราะระบบองค์กร หากแต่ปรารถนาจะช่วยขับส่งเรื่อง KM ขององค์กรและมหาวิทยาลัยฯ เท่าที่มีแรงกายและแรงใจ
- เพราะอันที่จริงทีม KM มมส ก็มีทีมอนุกรรมกรรมการดำเนินการเรื่องนี้อยู่ในระดับหนึ่งแล้ว ผมจึงไม่ใคร่จะเข้าไปสู่ระบบการทำงานของคณะอนุกรรมการฯ แต่ก็ยินดีเป็นส่วนหนึ่งในบางครั้งคราว...แต่เอาเข้าจริง ผมก็ไม่เคยมีเวลาว่างพอที่จะช่วยเหลือทีมอนุกรรมการฯ ได้อย่างเป็นทางการซะที...
- และถึงแม้รางวัลล่าสุดที่ได้... ก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรในตัวผมมากนักหรอก เว้นแต่แรงใจไฟฝันเท่านั้นที่ดูจะถูกเติมเต็มขึ้นมาเป็นระยะ และอันที่จริง, ชาวบล็อกทั้งหลายก็ได้หยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้ผมมาอย่างต่อเนื่องและไม่เคยขาดห้วงอยู่แล้ว...
- เพียงแต่บางทีเราก็อดคิดไม่ได้ว่า "งานของเรา" เป็นไปตามเป้าประสงค์หรือไม่...และก่อให้เกิดกระบวนการใดบ้างในระดับบุคคล หรือองค์กร ถ้าไม่ใช่..เราก็ไม่ควรที่จะได้รับการขานรับ หรือแม้แต่การกำนัลรางวัลใด ๆ
- เพราะยังไง..ผมก็ยังมีความสุขที่จะดุ่มเดินตามวิถีและแรงฝันของผมเช่นนี้อยู่แล้ว
- เช่นกันกับ..คุณพรหมลิขิต... ผมก็จะเป็นส่วนหนึ่งของการส่งต่อกำลังใจ... เพราะไม่อยากให้เพื่อนคนนั้นของเรารู้สึกว่ากำลังเดินอยู่อย่างเดียวดาย....
- ผมมีความสุขเสมอนะครับที่ได้ แลกเปลี่ยนกับคุณเอก และถึงแม้เรื่องที่เราแลกเปลี่ยนกันนั้น จะเกี่ยวเนื่องกับความในบล็อกหรือไม่ก็เถอะ...ผมมีความสุขเสมอครับ...
- ขอบคุณ...ครับ