GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรื่อง ลับ ๆ ของสิงห์ป่าสัก

5 ความลับของสิงห์ป่าสัก

           ช่วงนี้มีเวลาค่อนข้างจำกัดในการเข้ามาเขียน และอ่านบันทึก มีคำถามจากหลายท่านทั้งของท่านพี่เมตตา   ดร.วัลลา และคุณหมอนนทลี  อยากรู้ความลับของสิงห์ป่าสัก   นึกหาอยู่ตั้งนานก็นึกไม่ออก ลองอ่านดูนะครับว่ามีอะไรบ้าง

  • ความลับที่ 1  ผมเคยบริจาคเลือดจนเป็นลมครับ   เมื่อช่วงประมาณ ปี 2535 ผมทานมังสะวิรัติ  และวิ่งออกกำลังกายทุกเช้า  และช่วงเดียวกัน นี้ก็ไปบริจากเลือดทุก 3 เดือน   ใน 3 ครั้งหลังนี้ ออกกำลังกายตอนเช้าแล้วสายๆ ก็ไปบริจาคเลือด เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง   จนร่างกายไม่ไหว   หมดแรง ตาลาย เหมือนคนใกล้จะตายครับ เลยต้องนอนพักอยู่เฉยๆ  1 อาทิตย์  จนปัจจุบันนี้ก็ยังไม่กล้าไปบริจาคเลือดครับ (บริจาคได้ 13 ครั้งแล้ว) แม้จะได้เคล็ดลับจากคุณหมอวัลลภแล้วก็ยังไม่กล้าครับ
  • ความลับที่ 2  ผมเริ่มเปลี่ยนสีตั้งแต่อายุไม่ถึง 30 ครับ (ไม่อยากบอกว่าผมหงอกตั้งแต่ยังไม่แก่) เป็นเหตุต่อมาจากความลับที่ 1 ครับ หลังจากร่างกายไปไม่ไหว ทำให้ไม่กี่เดือนต่อมา ผมที่ดกดำก็เริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีขาวตอนนี้ก็อาศัยการเสริมความหล่อเข้าช่วยครับ
  • ความลับที่ 3  เป็นคนไม่ค่อยพูดครับ  ปกติผมจะเป็นคนที่ค่อนข้างจะเก็บตัว พูดน้อย ได้แต่ยิ้มและนั่งฟังและคิดตามเสียเป็นส่วนใหญ่  ปัจจุบันเลยกลายมาเป็นคนที่ชอบการเขียน และถนัดการเขียนมากว่าการพูด
  • ความลับที่ 4 ไม่ชอบออกงานสังคมครับ คล้ายๆ กับครูนงครับ  มักจะเลี่ยงงานเลี้ยงอยู่เป็นประจำ  เหตุที่เป็นเช่นนี้ อาจเป็นเพราะในจิตใจลึกๆ  ไม่อยากทานเนื้อสัตว์ครับ หากไปร่วมงานมักจะเลี่ยงอาหารที่มีพวกเนื้อสัตว์ลำบาก เลยกลายเป็นคนชอบอยู่กับบ้าน และไม่ค่อยจะชอบการไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ ตามมาด้วย
  • ความลับที่ 5 ชอบทานอาหารที่ปรุงด้วยถั่วเหลือง ที่ทางภาพเหนือเรียกว่าถั่วเน่าครับ (ลิงค์) เ ป็นผลพวงมาจากการที่ผมเคยไปเป็นครูอาสาที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่อยู่หลายปี บนดอยจะไม่ค่อยมีเนื้อสัตว์ทาน ชาวบ้านก็จะนำถั่วเหลืองมาหมักเพื่อเก็บไว้เป็นแหล่งอาหารโปรตีน ผมทานแล้วก็ติดใจครับ ไปที่จังหวัดไหนทางภาคเหนือ ผมก็จะไปเดินตลาดและหาซื้อมาทานไม่เคยเว้น ไม่ว่าจะเป็นที่แม่ฮ่องสอน  น่าน  เชียงใหม่  ลำพูน(บ้านเกิด) ตาก หรือแม้แต่ที่กำแพงเพชรนี้ก็ไม่เคยเว้น

          5 ความลับของสิงห์ป่าสัก ตามคำเรียกร้องของแฟนๆ ชาว Gotoknow  ครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): tag
หมายเลขบันทึก: 77371
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 18
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (18)

ตามมาอ่านความลับของสิงห์พูดน้อย  ค่ะ

    แต่ละข้อ น่าสนใจมากเลยค่ะ โดยเฉพาะข้อที่ 5 สงสัยมากว่า อะไรคือ ถั่วเน่า  แต่พอตามไปดูรูป หน้าตาก็ยิ่งดูประหลาด  แต่น่าทึ่งมากเลยค่ะ สำหรับวิธีการถนอมอาหารของชาวเขา

  • ความลับที่ไม่ลับของคุณสิงห์ป่าสัก ก็ถูกเฉลยออกมาจนได้ ผมเป็นคนหนึ่งครับที่ Tag คุณวีรยุทธ http://gotoknow.org/blog/k-sharing/77230
  • และตามมาอ่านครับ

คุณสิงห์ป่าสักพูดน้อยจริงๆ ด้วย ดิฉันเคยชวนนั่งรถไปโรงแรม (ไม่ใช่ชวนกันเข้าโรงแรม อย่าเข้าใจผิด) ตอนงานมหกรรม KM III ก็ไม่ปฏิเสธเลย

ดีใจที่เหมือนกันในข้อ 4 ไม่ชอบออกงานสังคม ได้เพื่อนชวนเกเรแล้วเชียว ยุทธการหลบไมค์

รู้สึกว่าพวกเราชาวสุดคะนึงส่วนใหญ่จะบอกว่าเป็นคนพูดน้อย ไม่ชอบสังคมกันนะคะ แต่ G2K ทำให้เราค้นพบว่า เราชอบสังคมแบบเจอคน"คอเดียวกัน" หรือเปล่านะคะ จำได้เหมือนกันว่า ตอนที่พบคุณยุทธ ก็คิดเหมือนกันว่า เป็นคนชอบฟังมากกว่าพูด ฟังแล้วก็ยิ้มๆ เหมือนกันเลย เราสื่อสารกันทางความคิดใช่ไหมคะ
  • แหม ความลับที่ 2 ... จะทดลอง hi-light สีขาวบ้างก็ไม่น่าเป็นอะไรนะคะ ... จะดูเท่ห์ อีกต่างหาก
  • ส่วนความลับที่ 3 นั้น ... ไม่ค่อยใช่เลยนะคะ เพราะพอเริ่มจับไมค์ ก็รู้สึกว่า คำพูพจะไหล ลื่น พรั่งพรูออกมาเป็นชุดเลยละค่ะ

ไม่อยากเชื่อความลับข้อที่ ๓ ครับ

เพราะเคยพูดกับพี่วีรยุทธ หลายครั้งและแต่ละครั้งก็นานๆครับ

จริงมั้ยครับ ท่านอาจารย์หมอนนทลี

คุณเอกคะ ยืนยันความถูกต้องค่ะ ... หยั่งงี้ต้องเรียกว่า ถ่อมตัว

เห็นว่าเป็นสิงห์ด้วยกัน ก็เลยแวะเข้ามาทักทาย

ขอบคุณครับ ที่ทำให้ผมได้ร้องอ๋อ..เข้าใจ รู้จักตัวเองมากขึ้น ว่า ทำไมชอบเขียน ก็เพราะไม่ค่อยพูด เหมือนคุณสิงห์ป่าสักนี่เอง 

เราเป็นสิงห์ที่เหมือนกันตั้ง ๒ ข้อแหนะครับ  ข้อ ๓ กับ ๔ 

ส่วนเรื่องเนื้อสัตว์นี่ ผมเปล่าเป็นมังสวิรัติครับ แต่คนมักจะชอบเข้าใจผิดอยู่เรื่อย เตรียมอาหารมังสวิรัติให้ผมเวลาไปเป็นวิทยากรอยู่บ่อยๆ ไม่รู้หน้าตาผมมันบ่งบอกยังไง 

มาอ่านความลับค่ะ...ทำไมไม่ tag ต่ออีก 5 คนล่ะคะ...คุณพูดน้อย...ช่างตรงกันข้ามกันกับดิฉั้นเสียจริงๆ...แต่น่าจะเป็นหลักฐานที่ยืนยันได้...ดิฉั้นพูดมาก...จึงเขียนอะไรไม่ค่อยได้ความค่ะ...

เรียน คุณรัตติยา

       ขอบพระคุณมากครับที่แวะเข้ามาอ่าน(ล้วง)ความลับ

 

คุณบอย สหเวช

  • อ่านความลับของคุณบอยแล้วเช่นกันครับ
  • ขอบพระคุณมากครับ

 สวัสดีค่ะ

Infinities of Love.Tenderly in our hearts.In our World of Love.

ขอบคุณสำหรับรัก....

นับว่าเป็นสิงห์ที่ซ่อนเล็บที่น่ารักนะคะ

ครูอ้อย

 

เรียน ดร.วัลลา  ครูนงและ พี่โอ๋-อโณ

  • ผมชอบฟังมากกว่าพูดจริงๆ ครับ
  • แต่ก็ไม่ค่อยชอบออกงานเหมือนครูนงครับ

 

เรียน  คุณหมอนนทลี ,น้องจตุพร

  • แม้จะเป็นคนพูดน้อย แต่เวลาจับไมค์หรือคุยกับคนคอเดียวกันทีไรมักพูดไม่ยอมหยุดครับ
  • พูดเล่นครับ อาจเป็นเพราะพบคนคอเดียวกัน (มีคนยอมทนฟังก็เลยพูดไม่ยอมหยุด...อิอิ)

เรียน คุณหมอเต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี

  •  สวัสดีครับ อาจารย์หมอ "สิงห์มือซ้าย"
  • ขอบพระคุณมากครับที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนและล้วงความลับ
  • ยินดีที่ได้ ลปรร.ผ่านบล็อกครับ

 

เรียน ท่านพี่เมตตา

  • ขอบพระคุณมากครับที่ tag มาเพื่อต้องการทราบความลับของสิงห์ป่าสัก
  • ผมไม่ได้ tag ต่อ ก็เพราะคนที่ผมต้องการรู้ความลับ เขาเปิดเผยกันหมดแล้ว (ครูนง,คุณหมอนนทลี,น้องจตุพร,คุณบอยและก็ท่านพี่เมตตาครับ)

เรียน ครูอ้อย

  • ขอบพระคุณมากครับที่แวะมาเยี่ยมเยียนและล้วงความลับ
  • "สิงห์ซ่อนเล็บ" อืม...น่าเกรงขามจัง ขอบพระคุณมากครับ