เลือกที่จะเป็นไม่ได้ แต่เลือกที่จะชอบได้ #รักครูจังเลย

เมื่อถามถึงจุดเปลี่ยนแน่นอนทุกคนต้องมี แต่ จะเปลี่ยนยังไงนั้นคือสิ่งที่ไม่สามารถบอกได้ ส่วนตัวผมเองก็มีจุดเปลี่ยนเหมือนกัน

เมื่อผมจบม.3 ก็หาที่เรียนต่อม.4 ก็ได้ สายช่างก็ดี จึงลองขอโค้วต้าวิทยาลัยเทคนิคลำปาง ผมเป็นคนที่เกรดน้อยที่สุดในกลุ่มเพื่อนผู้ชาย            และเพื่อนคนอื่น ๆ ก็ไปเข้าช่างอิเล็กทรอนิกส์ ส่วนตัวผมไม่ชอบ ก็เลยขอลงช่างกลโรงงานทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าเรียนเกี่ยวกับอะไร พอเรียนไปก็สนุกดีครับ เป็นสาขาที่ตลาดแรงงานต้องการมากก็เลยคิดว่ามาถูกทางแล้วแหละท๊อปเอ้ยย ยอมรับว่าเกเรนิดหน่อยครับแต่ก็จบมาได้ หลังจากเรียนจบ ปวช. ก็เริ่มหาที่เรียน โดยเลือกที่จะมาเรียนเชียงใหม่ เพราะอยากมาลองสถานที่ใหม่ๆ

เริ่มจากจุดแรก ประสบการณ์อันแสนจะสั้น

เมื่อผมเรียนจบปวส. จริง ๆ ก็อยากเรียนต่อแต่ขอพักก่อนสัก 1 ปีเพราะคิดว่าการทำงานเก็บเงินน่าจะโอเคกว่า จึงได้ออกไปหาสมัครงาน ได้สมัครไว้หลายที่อยู่เหมือนกัน ระหว่างรองานที่สมัครก็มีรุ่นพี่ที่มีญาติเป็นเจ้าของโรงงานที่สมุทรปราการชวนไปทำงาน ด้วยความที่อยากได้งานก็ออกเดินทางไปพร้อมกับกระเป๋าใบเดียวไปถึงวันแรกก็เริ่มทำงานโดยเข้าไปอยู่ในโรงงานขึ้นรูปแม่พิมพ์ปั้มขึ้นรูปชิ้นส่วนยานยนต์ ประตูและฝากระโปรงรถโตโยต้า หนักหนาเหมือนกันกับการทำงานครั้งแรก 12 ชั่วโมงยืนทั้งวัน พักเที่ยง 1 ชั่วโมง แต่สำหรับผมคุ้มค่ามาก ได้ประสบการณ์มาเยอะพอที่จะสอนคนได้ ทำอยู่ได้ 2 เดือน บริษัทที่เคยสมัครไว้โทรเรียกไปทำงาน ผมจึงตัดสินใจกลับเพราะอยู่ใกล้บ้านมากกว่าและอยู่ในอำเภอแม่เมาะเลย

จุดต่อมา พื้นฐานการเป็นกรรมกร

หลังจากออกจากสมุทรปราการมาทำที่ลำปาง รอบนี้หนักหนาเหมือนกันเพราะได้ทำงานในเมืองแม่เมาะเสื้อผ้าเปื้อนโคลนตลอดแม้จะเป็นช่วงเดือนเมษายนเพราอยู่ตำแหน่งช่างซ่อมระบบสายพานลำเลียงดินขึ้นลานเท ของบริษัท ที่รับเหมาโรงไฟฟ้าแม่เมาะเปิดหน้าดินเพื่อขุดถ่านหิน ทำงาน 12 ชั่วโมงเหมือนกันแต่รู้สึกสบายกว่า สบายตรงที่ว่า เป็นช่างซ่อม รอระบบหยุดเพื่อซ่อมแซมจึงจะมีงานทำ ระหว่างรอก็ขับรถดูสายพานไปวันๆ มีห้องแอร์เย็น ๆ ไว้นอนเล่น คนขับรถเทท้าย 100 ตันยังอิจฉา  แรกๆก็โอเค แต่นาน ๆ ไปเริ่มรู้สึกว่าถ้าทำแบบนี้คงไปได้ไม่ไกลแน่ มองไปเห็นวิศวกรที่ควบคุมหน้างานเทียบกับเราทำงานต่างกันมาก ซึ่งเรียนมาก็ไม่ต่างกันเลย และที่สำคัญเงินเดือนก็ต่างกัน เขาสบายกว่าเยอะเลย จึงทนทำงานต่อไปได้ 14 เดือน เก็บเงินได้ก้อนหนึ่ง มากพอที่จะไปเรียนต่อจึงตัดสินใจลาออกไปเรียนต่อตามที่ตนเองฝันไว้

จุดเปลี่ยนที่ 3 หมดกันวิศวกร

หลังจากที่ตกลงเรียนต่อก็เริ่มปรึกษากับแม่และพี่ถึงแนวทางการเป็น #วิศวกร ตามแผน แต่กลับไม่ไปตามแผนที่วางเมื่อแม่บอกว่า ต้องไปเรียน #ครู ฝันสลายตอนบ่ายสาม แม่อยากให้เป็นครู “การทำเพื่อแม่เป็นการทดแทนพระคุณแม่ที่ยิ่งใหญ่” จัดไปครับแม่ครูก็ครูครับ หลังจากนั้นก็มาสมัครเรียนครูตามที่แม่ต้องการ #แต่ผมก็ยังอยากเป็นนายช่างนะแม่ พอเรียนครูมาได้สักพักรู้สึกว่าครูก็โอเคนิ แม้เราจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะยอมรับได้ จากนั้นก็เริ่มชอบการเป็นครูมากขึ้น ชอบการเห็นคนอื่นมีความรู้เพิ่มขึ้นจากเรื่องที่เราสอน ก็มีความสุขดีนะ ลืมบอกไปผมเรียนครูเทียบโอนเรียน 2 ปี ฝึกสอน 1 ปี เป็น 3 ปี พอเรียนครบเก็บหน่วยกิตหมดแล้วในระยะเวลา 2 ปีกับอีก 2 ซัมเมอร์ ก็ได้เวลาออกฝึกสอน เมือเลือกที่ฝึกสอนซึ่งอาจารย์ให้เลือกได้อย่างอิสระ ผมจึงเลือกลงที่วิทยาลัยเทคโนโลยีและการจัดการ กฟผ. แม่มาะ เพราะใกล้บ้านฝึกสอนก็ไม่ได้มีอะไรหนักมากเพราะอาจารย์ทุกท่านช่วยเหลือทุกอย่าง ต้องขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ ที่มอบประสบการที่ดีและสอนการเป็นครูที่ดีให้กับผม

จุดเปลี่ยนที่ 4 คุรุที่แปลว่า หนัก

หลังจากที่ผมเรียนจบได้ 28 วัน ก็ได้มีข่าวรับสมัครครูประจำแผนกเทคนิคพื้นฐานวิทยาลัยการอาชีพฝาง ด้วยที่จบใหม่และไฟแรงอยากมีงานทำจึงได้เตรียมเอกสารจนครบถ้วนและออกเดินทางจากลำปางสู่เมืองฝางเป็นระยะทาง 283 กิโลเมตร ขับรถไปถอนหายใจไป (ไกลมาก) สอบข้อเขียนและสัมภาษณ์ในวันเดียว และผลออกมาวันนั้นเลย ผลที่ออกมาคือผมสอบติดอันดับ 2 แต่รับเพียง 1 ตำแหน่ง แห้ว ครับ ขณะที่กำลังเดินทางกลับขับรถออกประตูวิทยาลัยไม่ถึงกิโลก็มีเบอร์แปลกโทรมาผมก็รับ และพี่เขาก็บอกเป็นฝ่ายบุคลากร สอบถามว่า "พอดีครูช่างเชื่อมไม่มีใครมาสมัครน้องสนใจมั๊ยค่ะ" ผมตอบกลับไปแบบไม่คิดเลยครับ "สนใจครับ" จากนั้นผมก็ขับรถกลับลำปางเพื่อเตรียมตัวสอนในวันพรุ่งนี้เลย เริ่มงานวันแรกก็ยังวุ่นๆอยู่กับการจัดโต๊ะดูเหมือนจะตื่นเต้นเพราะมีโต๊ะทำงานเป็นของตัวเอง แต่ยังมีเรื่องตื่นเต้นมากกว่านั้นคือการสอน 43 คาบ ไม่มีวันหยุด คือสอน 7 วัน เงินเดือน 8,340 โอเคครับเดียวก็มีค่าสอนเกินภาระงาน คงได้หลายตัง เซอร์ไฟร์มากเมื่อผู้อำนวยการบอกว่า สอนไม่ถึง 6 เดือนเบิกไม่ได้ โอเครอบ 2 ครับ ค่าหอ 2,000 เหลือส่งให้แม่นิดหน่อย ก็สอน 43 คาบได้ 1 ภาคเรียน จนครบ 6 เดือน จึงทำบันทึกข้อความเบิกค่าสอนเกินภาระงาน  เซอร์ไฟร์รอบ 2 เหมือนกัน เมื่อผู้อำนวยการบอกว่า สอนไม่ถึง 1 ปีเบิกได้ 6 คาบ โอเครอบ 3 ครับเมื่อทำงานครบ 1 ปีก็ทำบันทึกข้อความเบิก 12 คาบเหมือนรอบก่อน รอบนี้เบิกได้แล้วครับ พร้อมกับตำแหน่งหัวหน้างาน หลังจากได้รับตำแหน่งหัวหน้างานภาระก็เพิ่มขึ้นจากสอน 43 คาบ ก็เพิ่มเป็น 45 คาบ สอนไปได้ประมาณ 3 สัปดาห์ ก็มีเพื่อนโทรไปหาถามว่าอยากสอนช่างกลไหม ผมก็เลยคิดอยู่นานเพราะเด็กที่ผมสอนจะได้ความรู้มากกว่าเพราะเราสอนสายตรง เรามีความรู้ในด้านช่างกลมากกว่า เลยตัดสินใจมาสมัครที่เทคนิคลำปาง มาสู้กับคนอื่นๆเยอะเหมือนกัน

จุดปัจจุบัน ครู ช่างกลโรงงานวิทยาลัยเทคนิคลำปาง



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน educmru-e62741522



ความเห็น (25)

สวัสดีครับ คุณทศวรรษ ถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้ดีครับ เป็นกำลังใจให้ในการสร้างผลงานชิ้นต่อๆไปด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ คุณทศวรรษ ชื่นชอบผลงานและเป็นกำลังใจให้นะครับ

เขียนเมื่อ 

สู้ สู้ ครับท่าน

สวัสดีครับ คุณทศวรรษ ชื่นชอบผลงานของคุณ ดีใจด้วยที่จุดเปลี่ยนของอาจารย์ท้อปทำให้ได้มาเป็นครู ลูกศิษย์คงรักอาจารย์เยอะแยะแน่ ๆ เลย เป็นกำลังใจให้นะครับ

สวัสดีครับ​ คุณทศวรรษ​ ครูช่างเป็นกำลังสำคัญของชาติ​ เป็นกำลังใจให้ครับ

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ประทับใจในงานเขียนพี่ค่ะ ถ่ายทอดและลำดับเรื่องราวออกมาได้ดีมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีครับ คุณทศวรรษ ขอให้มีความสุขกับโชคดีกันเส้นทางอาชีพครูนะคะ

สวัสดีครับ คุุณทศวรรษ ผมประทับใจในงานของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปครับ

สวัสดีคะ คุุณทศวรรษ ดิฉันประทับใจในงานของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปคะ

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ขอเป็นกำลังใจในงานเขียนของคุณนะค่ะ

สวัสดีครับ คุณทศวรรษ ผมชื่นชมผลงานของคุณนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ฉันประทับใจในงานเขียนและเป็นกำลังใจให้กับงานเขียนของคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ดิฉันชื่นชมในการเขียนผลงานของคุณ ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้คุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ประทับใจในงานเขียนของคุณมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ

อย่างน้อยก็ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก สู้ ๆ ต่อไปครับ เป็นกำลังใจในงานเขียนชิ้นต่อไปครับคุณทศวรรษ

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ดิฉันประทับใจและชื่นชมในเรื่องราวที่เป็นจุดเปลี่ยนของคุณมากค่ะขอบคุณที่สร้างสรรค์บทความดี ๆ มาให้อ่านนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณฤทธิพงศ์ มากๆครับ ที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณกิตติวัฒน์ มากๆครับ ที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณนริศรา มากๆครับ ที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณหทัยรัตน์ มากๆครับ ที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณชัชวาล มากๆครับ ที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณกรกต มากๆครับ ที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบขอบคุณมากครับ

สวัสดีครับคุณ ทศวรรษ กระผมชื่นชอบในงานเขียนของคุณมากเลยครับ และบทความนี้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการทำงานของผม และกำลังใจในหลายๆเรื่องเลยครับ

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ชื่นชอบเรื่องราวของคุณ ขอเป็นกำลังใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ ดิฉันชอบงานเขียนของคุณมากค่ะเขียนได้ดี และถ่ายทอดเรื่องราวได้น่าประทับใจมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ขอบคุณมากค่ะ