"การที่เราจะไปถึงเป้าหมายปลายทางที่เราวางไว้นั้น ขึ้นอยู่กับต้นทุนชีวิตของเราแต่ละคนด้วย"
เมื่อมีต้นทุนที่ดีการไปถึงความสำเร็จอาจจะเร็วกว่า แต่การมีต้นทุนชีวิตที่ไม่ดีก็ไม่ได้หมายความว่าจะไปไม่ถึงเป้าหมายความสำเร็จ มันขึ้นที่เราว่าจะสู้ต่อไปหรือจะไม่ทำอะไรเลย


              ในชีวิตของดิฉันที่เกิดมาในโลกนี้ดิฉันคิดว่าดิฉันมีชีวิตที่ดีกว่าคนหลาย ๆ คน ที่ชีวิตเขาแย่กว่า ดิฉันเกิดมาในครอบครัวที่พอมีพอใช้ไม่ได้ร่ำรวยและก็ไม่ได้ขาดสน เป็นชีวิตที่ดิฉันพอใจอย่างมาก ทุกวันนี้ยอมรับว่าเงินที่ใช้เป็นเงินที่มาจากพ่อแม่ให้มาทุกบาททุกสตางค์ เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงที่กำลังเรียนอยู่ยังไม่สามารถที่จะหาเงินได้ด้วยตัวเอง สิ่งที่ดีที่สุดในตอนนี้ของดิฉันคือ ต้องตั้งใจเรียนให้มาก ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด เรื่องค่าเทอมค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันพ่อกับแม่ก็จัดการให้หมด การเรียนของดิฉันพ่อกับแม่ก็เลือกให้เพราะพ่อกับแม่เลือกสิ่งที่ดีให้สำหรับดิฉันเสมอ เปิดเทอมดิฉันมีหน้าที่เรียนดิฉันก็เรียนทำหน้าที่ของตัวเองไปอยู่ในหอในเสมอ เพราะมีการดูแลที่ทั่วถึงมี่พ่อบ้านแม่บ้านพ่อแม่เลยหายห่วง พอปิดเทอมก็กลับมาอยู่ที่บ้านทุกปีตั้งแต่เล็กจนโต ดิฉันโชคดีค่ะที่มีพ่อแม่คอยจัดการให้ทุกเรื่อง ทำให้ดิฉันใช้จ่ายแบบไม่ประหยัดมีเท่าไหร่ก็ใช้หมดไม่เคยจะเก็บเงินไว้อยู่เลย และมันทำให้ดิฉันไม่ค่อยอยากได้แบบนั้น เพราะมันทำให้ดิฉันไม่รู้จักโตและไม่ได้หาประสบการณ์การใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ดิฉันอยากลองหางานหาเงินด้วยตัวเองในช่วงที่ปิดเทอมบ้าง เพราะรู้เลยว่าเงินที่ได้จากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองมีค่ามากกว่าการขอเงินจากพ่อแม่ และเป็นเงินที่เราหาได้ด้วยตัวเองเป็นความภาคภูมิใจของตัวเองอีกด้วย ถ้ามีโอกาสดิฉันก็อยากหาเงินได้ด้วยตัวเองบ้างเพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระของพ่อแม่ด้วย เชื่อกันไหมค่ะอะไรที่ได้มาง่าย ๆ เรามักจะไม่ค่อยเห็นค่า เมื่อก่อนดิฉันมีความคิดที่ว่าดิฉันเป็นคนสุดท้องเป็นลูกสาวคนเดียวเป็นความหวังสุดท้ายของครอบครัว เหมือนได้รับความกดดันจากครอบครัวเลยทำให้กลัวที่จะทำพลาด กลัวที่จะทำไม่สำเร็จตามที่ครอบครัวคาดหวังไว้ เคยถามตัวเองว่าทำไมต้องเป็นเราด้วย ทำไมไม่เป็นพี่ ทั้งที่พี่เกิดก่อนทำไมพี่ไม่ทำเลยต้องตกมาอยู่ที่่ดิฉัน ตอนนั้นคิดได้แค่นั้นเพราะดิฉันยังเด็กเลยคิดการยังไม่ถึง พอมาตอนนี้มีความคิดต่างจากเมื่อก่อนมากต้องขอบคุณพ่อแม่ที่เตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้ดิฉัน มีทุกวันนี้ได้ก็เพราะครอบครัว เมื่อมีโอกาสขนาดนี้แล้วควรทำให้ดีที่สุดไปเลย และดิฉันก็เป็นคนที่เรียนสูงกว่าพี่ ๆ น้อง ๆ ในตระกูล ดิฉันจะต้องเป็นแบบอย่างให้น้อง ๆ หลาน ๆ อีกด้วย  ทุกคนคาดหวังในตัวดิฉันมาก เพราะฉะนั้นดิฉันไม่อาจทำให้ครอบครัวผิดหวังได้ 

             

               มาได้ถึงขนาดนี้เพราะมีครอบครัวที่คอยสนัสนุนในการเรียนและเตรียมการให้ทุกอย่าง เงินทุกบาททุกสตางค์ที่พ่อแม่ให้มาเมื่อทำหน้าที่ของตัวเองสำเร็จจะกลับไปทดแทนบุญคุณพ่อแม่ค่ะ ถึงแม้ทั้งชีวิตนี้จะทดแทนไม่หมดสิ้นแต่ก็จะทำให้ดีที่สุด จะเป็นลูกหลานคนแรกที่นำใบปริญญาไปฝากครอบครัวให้ได้