ต้นทุนชีวิตคนเราต่างกัน

อินทิรา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

       สวัสดีค่ะสำหรับเช้าวันใหม่ที่สดใส หากจะกล่าวถึงต้นทุนชีวิตของแต่ละคนนั้น ดิฉันเชื่อว่าทุกคนล้วนแต่มีต้นทุนชีวิตที่ต่างกัน บางคนเกิดมาที่มีต้นทุนชีวิตที่ดีก็ดีไป แต่สำหรับดิฉันที่ไม่ได้เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะดี ก็ต้องดิ้นรนสู้ต่อไป ดิฉันไม่เคยน้อยเนื้อต่ำใจเลยที่เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจน แต่ดิฉันกลับดีใจ ที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่คนนี้ สำหรับดิฉันแค่ดิฉันได้ช่วยงานพ่อแม่ ที่นา ที่สวน ได้ช่วยงานแบ่งเบาภาระของท่าน ดิฉันเรียกสิ่งเหล่านี้ว่าความสุข สุขที่เงินก็ซื้อไม่ได้ มันเป็นความสุขทางใจของเด็กบ้าน ๆ คนนี้ ดิฉันภูมิใจที่เกิดเป็นลูกพ่อกับแม่ เกิดเป็นลูกชาวนา อาชีพชาวนา ไม่ใช่อาชีพที่ดีที่สุด แต่ทุกอาชีพกินข้าวที่ชาวนาปลูก

      ดิฉันไม่เคยน้อยใจในโชคชะตาต้นทุนชีวิตของตนเองเอง ต้นทุนชีวิตของคนเรานั้นไม่ได้เป็นตัวกำหนดทุกอย่าง ดิฉันคิดเสมอว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้ ประสบการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเราตั้งแต่เกิดจนถึงทุกวันนี้ล้วนเป็นบทเรียนชีวิตให้กับเราทั้งนั้น ดิฉันหัดทำงานตั้งแต่ยังเด็ก เวลาแม่ไปทำงานรับจ้างแม่ก็จะพาดิฉันไป จากที่จำได้ ค่าแรงทำงานตอนนั้นได้ 40 บาท ต่อวัน ตอนนั้นดิฉันอยู่ ป.4 แม่เริ่มไว้ใจในตัวดิฉันพาดิฉันออกไปเรียนรู้งานข้างนอกงานสวนงานไร่ของคนอื่น แม่พาออกไปถอนกระเทียม ซึ่งตรงกับช่วงน่าร้อนปิดเทอมใหญ่ ทุกครั้งที่ปิดเทอมใหญ่ ดิฉันก็จะตามแม่ไปรับจ้างเก็บออมเงินตลอด ไม่มีหรอกไปเที่ยว ไปเล่นแบบเพื่อนคนอื่นเขาสมัยนั้น พอดิฉันโตขึ้นหน่อยดิฉันเริ่มออกไปเด็ดแตง เด็ดพริก เด็ดมะเขือเทศ ของม้ง ยอมรับว่าเสี่ยงที่จะโดนยา ที่เขาใช้พ้นเร่มผลผลิต ซึ่งอันตรายต่อร่างกาย และต้องไปเช้ามาก ตื่นตีห้าแล้วเตรียมตัวไป ตี 5:30 น. รถออก แล้วหยุดมือ เวลา 12:30 ก็จะได้ค่าแรงอยู่ที่ 150 ต่อวัน แต่เขาไม่ให้พักเลย ดิฉันคิดในใจจากที่มาทำงานให้ม้งหลาย ๆ ครั้ง การมาทำงานให้เขานั้นมันเหนื่อยมากจริง ๆ และบางครั้งเขาก็บังคับให้เราทำงานเกินเวลา ทั้ง ๆ ที่เขาว่าหยุดมือถ้าถึงเวลา (ในที่นี้ไม่ได้กล่าวถึงทุกคน) แต่มันทำให้ดิฉันฝังใจว่าต่อไปจะไม่ไปทำงานให้ม้งแล้ว เพราะเวลาเราทำงานเราทุ่มเทแรงกายให้หมดแต่เขากลับไม่นึกถึงใจเขาใจเราเลย แต่เส้นทางชีวิตยังไม่จบเพียงเท่านี้ พอดิฉันอยู่ ม.3 ดิฉันไปเลี้ยงลูกให้ป้าที่ทำงานโรงพยาบาล ดิฉันเลี้ยงลูกให้เขาในช่วงปิดเทอม ปิดเทอมตอนนั้นได้ 2,000 สำหรับดิฉันตอนนั้นถือว่าเยอะมาก แต่ก็เลือกจะเก็บไว้ที่แม่ทั้งหมด แต่เวลามีงานป้าคนนี้ก็จะเรียกดิฉันไปช่วยงาน เช่น รีดผ้า ซักผ้า ไปให้อาหารไก่ รดน้ำสวน ทำความสะอาดบ้าน ดิฉันทำหมด ดิฉันก็ค่อย ๆ เก็บเล็กผสมน้อยมาเรื่อย ๆ เวลาได้เงินก็จะเอาไปฝากที่ธนาคารโรงเรียน และพอดิฉันอยู่ ม.5 ดิฉันก็ได้มีโอกาสไปทำงาน ร้าน "ปังเปมิ" จะไปทำหลังเลิกเรียน ทั้งร้านมีคนทำ 2 คน มีพี่เจ้าของร้านกับดิฉัน การมาทำงานที่ร้านทำให้ดิฉันสังเกตเห็นการทำอาหารที่หลากหลาย เช่น สเต็ก สปาเก็ตตี้ ยำ การทำน้ำต่าง ๆ การทำขนมอบ เป็นต้น ดิฉันได้ค่าแรง 120 บาท ตั้งแต่มาทำงานที่ร้าน ดิฉันก็ไม่ขอเงินแม่มาโรงเรียนเลยแถมดิฉันก็ได้ออมเงินทุกวัน เวลาทำงานนอมรับว่าเหนื่อย แต่พอได้เงินก็ทำให้เรายิ้มออก ดิฉันแบ่งการใช้เงินดังนี้ ได้ 120 บาท ออม 100 บาท เอาไปใช้โรงเรียน 20 บาท ดิฉันจะออมไว้ที่ตัวเองตั้งแต่วันเสาร์ถึงวันพฤหัสบดี แล้วเช้าวันศุกร์ก็จะเอาไปฝากที่ธนาคารออมสินโรงเรียน เหมือนเป็นการฝึกนิสัยรักการออม เวลาเห็นเงินในบัญชีเพิ่มดิฉันจะมีความสุขมากแล้วเอากลับไปให้แม่ดู จากบทความที่เขียนมาก็เป็นงานเพียงส่วนหนึ่งที่ดิฉันได้ผ่านมามีโอกาสได้ทำ และอยากจะเล่าสู่กันฟัง และเป็นความประทับใจของตัวดิฉันเอง

      พอดิฉันก้าวเข้าสู่รั่วมหาวิทยาลัย ดิฉันก็มุ่งมั่นที่จะตั้งใจเรียน และคิดว่าตัวเองคิดดีแล้วที่เลือกเรียนสายวิชาชีพครู เพราะเป็นอาชีพที่ดิฉันฝันจะเป็น ดิฉันจะตั้งใจทำฝันให้สำเร็จ เพราะดิฉันรู้และเข้าใจดีว่าพ้อแม่ท่านส่งเราเรียน ท่านเหนื่อยมากเพียงใด ต้องทำงานหนักหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน แม่ชอบบอกดิฉันเสมอว่า "การที่แม่พาลูกมาทำงานรับจ้างตากแดด ตากฝนแบบนี้ ก็เพราะแม่อยากให้ลูกได้เรียนรู้ถึงงานถึงความลำบาก ว่ากว่าจะได้เงินมาแต่ละบาท ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และฝึกให้ลูกมีความอดทน ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนลูกจะได้เอาตัวรอด" หนูจำประโยคนี้ได้ดีได้ขึ้นใจเลย หนูอยากจะบอกพ่อแม่ว่า หนูดีใจมากที่ได้เกิดเป็นลูกพ่อแม่ หนูจะไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวังในตัวลูกคนนี้ พ่อแม่คือกำลังใจสำคัญของหนู พ่อแม่กำลังรอดูความสำเร็จของลูกอยู่ สู้ ๆ นะตัวฉัน (ลูกคนโต) ^ _ ^ 


                                                 "คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกนักศึกษาครู...นางสาว อินทิรา กระจายสัญจร



ความเห็น (30)

สวัสดีครับ คุณอินทิรา

ต้นทุนชีวิตคนเราไม่เท่ากัน สู้ต่อไปครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ทุกอย่างเป็นประสบการณ์ที่จะทำให้เราเติบโตขึ้นอย่างแข็งแกร่ง ;)…

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ขอให้คุณสู้ ๆ เเละเป็นคนดีเเบบนี้ตลอดไปนะคะ เราจะเอาปริญญาลูกชาวนาไปฝากครอบครัวเราให้ได้ค่ะ สู้ ๆ นะคะลูกคนโต คุณอินทิเป็นกำลังใจให้คุณเสมอค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

เราจะชีวิตที่ดีขึ้น ไม่จำเป็นต้องมีต้นทุนที่ดีเสมอไปแต่มันอยู่ที่ความมุ่งมั่นความตั้งใจของเราต่างหากสู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวสัดีค่ะ คุณอินทิรา ต้นทุนชีวิตของเราไม่ได้วัดความสำเร็จนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้นะคะขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุอินทิรา ขอชื่นชมในเรื่องราวที่คุณเขียนประทับใจมากค่ะอ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆสู้ต่อไปนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ​ คุณอินทิรา

คุณเก่งมากค่ะที่แม้จะไม่มีเหมือนคนอื่นแต่คุณก็หางานพิเศษทำไม่รบกวนเงินของพ่อแม่​ รู้จักอดออม​ พ่อแม่ของคุณจะต้องภูมิใจในตัวคุณแน่นอนค่ะ​ สู้ต่อไปนะคะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณจันทร์วลัย

ขอชื่นชมในงานเขียนของคุณ และขอเป็นกำลังใจให้ในงานเขียนต่อไปนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ขอชื่นชมในงานเขียนของคุณ และขอเป็นกำลังใจให้ในงานเขียนต่อไปนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิราเรื่องราวของคุณเป็นเรื่องราวที่บันทึกออกมาได้ดีมาก และดิฉันเองก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณสู้ต่อไปด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

สู้ ๆ ไว้นะ สักวันคุณจะประสบความสำเร็จแน่นอนค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ดิฉันประทับใจในเรื่องราวที่คุณเขียนมากค่ะอ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆสู้ต่อไป ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประสบการณ์สอนอะไรได้มากมายจริง ๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

เราจะชีวิตที่ดีขึ้น ไม่จำเป็นต้องมีต้นทุนที่ดีเสมอไปแต่มันอยู่ที่ความมุ่งมั่นความตั้งใจของเราต่างหากสู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากเลยคะ ทุกอย่างล้วนเป็นประสบการณ์ที่จะทำให้เราเติบโตขึ้นอย่างแข็งแกร่งขึ้นเป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา
เอาปริญญาลูกชาวนาไปฝากครอบครัวให้ได้นะคะ สู้ ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้คุณเสมอค่ะ
ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ คุณอินทรา

ต้นทุนคนเราแตกต่างกัน เป็นกำลังใจให้คุณประสบความสำเร็จในชีวิต สู้ ๆ ต่อไปครับ

ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิราใช่แล้วค่ะ คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ ขอเป็นกำลังใจให้คุณต่อไปนะคะ ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ก็จริงที่ต้นทุนชีวิตเป็นสิ่งที่ทำให้เรามีความสบายขึ้น แต่ที่สุดแล้วความพยายามนี่แหละค่ะที่จะทำให้เราไปถึงฝันได้เช่นกัน ขอบคุณที่แบ่งบันเรื่องราวดี ๆ ค่ะเป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา ต้นทุนชีวิตของคนเราไม่เท่ากัน สู้ต่อไปนะคะ ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากค่ะ คุณเป็นคนเข้มแข็งมาก เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ต้นทุนชีวิตเราเลือกไม่ได้ แต่เราสามารถสร้างได้ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ต่อไปค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา เราไม่สามารถเลือกต้นทุนชีวิตเราได้ แต่เราเลือกปฎิบัติได้นะคะ สู้ต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณอินทิรา

ประทับใจเรื่องราวที่คุณเขียนมากเลยค่ะทำให้ได้รับข้อคิดดีๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ อินทิรา ดิฉันขอชื่นชมในเรื่องราวของคุณ ให้ข้อคิดดีๆหลายอย่าง เป็นกำลังใจให้คุณนะคะขอบคุณค่ะ