รักษาร่มโพธิ์


โพธิ์ต้นใหญ่ไพศาลกิ่งก้านงาม

อีกให้ความร่มเย็นเป็นสุขศรี

ฤดูกาลผันผ่านเนิ่นนานปี

ยังเป็นที่พักผ่อนนอนรับลม


ณ ขณะกาฝากยึดรากเกาะ

ค่อยค่อยเพาะพันธุ์ใหม่กลางใบร่ม

แตกแขนงแย่งกินถิ่นอุดม

แตกใบข่มกิ่งเก่าเอาใจตน


ขณะปลวกพวกอื่นจากผืนดิน

เข้ากัดกินกิจกรรมกลางลำต้น

จากรากเหง้าข้างล่างถึงข้างบน

กิ่งร่วงหล่นลอยลมทับถมกัน


เมื่อกาฝากเติบใหญ่แผ่ใบคลุม

แผ่รากหุ้มต้นเก่าเอาไว้มั่น

ทีละน้อยทีละนิดยิ่งติดพัน

มิเร่งรีบบีบคั้นรอวันตาย


ปลวกยิ่งมากรากยิ่งหมดอนาคตหมอง

ค่อยครอบครองคืบคลานม่านตาข่าย

พากันแทะและเล็มเต็มอันตราย

มองไม่เห็นต้นไม้ในหมอกควัน


มีผู้คนมากมายอาศัยร่ม

กลางสังคมก้มหน้ามีอาถรรพ์

ไฟเริงร้อนเข้าใกล้ไปทุกวัน

รอวันนั้นวันที่ไม่มี “โพธิ์”


โสภณ เปียสนิท

สิงหาคม 2562

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องราวจากชุมชนห่างไกล



ความเห็น (0)