พ่อเชื่อของพ่อเสมอมาว่า...ดอกไม้แม้นว่ามันจะบานช้า...แต่สักวันหนึ่งมันก็ต้องบาน

..

พ่อเชื่อของพ่อเสมอมาว่า...

ลูกของพ่อนั้น... จะเติบโตขึ้นมาเป็นคนหนึ่งละ!!ที่ไม่เป็นภาระให้กับสังคม

..

และพ่อยังเชื่ออีกว่า...

วันคืนที่ผ่านไปนั้น...ลูกของพ่อต้องซึมซับบางสิ่งบางอย่างในสิ่งที่พ่อมี...

..


..

..พ่อไม่ได้หวังไว้ทั้งหมดหรอกนะว่า!!!....ลูกต้องเป็นเช่นนั้น

..


..

แต่พ่อคิดของพ่อเสมอว่า...

ช่วงชีวิตของพ่อนั้น

พ่อไม่เคยทำสิ่งที่เลวร้ายมาทั้งชีวิต

..


..

พ่ออาจไม่ใช่คนดีที่เลิศเลออะไรนักหรอก...

..

แต่พ่อยังคงเชื่อลึก ๆ เสมอว่า..

วันหนึ่งข้างหน้านั้น..ดอกไม้ที่พ่อหมั่นรดน้ำพรวนดินนี้...

จะออกดอก..ให้พ่อได้ชื่นใจ

..

..มันอาจจะช้าไปบ้าง...

แต่พ่อก็จะรอ....

..

วันที่ดอกไม้ที่พ่อเฝ้าดูอยู่นี้

ออกดอกให้พ่อได้เห็น...ได้ชื่นใจ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน happy ba : พื้นที่ความสุข



ความเห็น (5)

ชื่น ใจ .. ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ชื่นใจเช่นกันค่ะ

เขียนเมื่อ 

ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น

ผมเชื่อเช่นนั้น...

สู้ๆครับ อยู่มหาวิทยาลัยแล้ว ไวมากๆ

น้องแสงแห่งความดีคะ

ตามที่ได้ไปเยี่ยมอ่านที่บันทึกนี้ และแสดงความต้องการขอรับหนังสือ พี่ขอทราบที่อยู่เพื่อส่ง ปณ.ไปให้ค่ะ (พี่ไดติดต่อทาง email กับน้องไประยะหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่ได้คำตอบค่ะ)

https://www.gotoknow.org/posts/607112


เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่แสง

ลูกชายเป็นลูกไม้ที่หล่นใต้ต้นจริงๆค่ะ เห็นแล้วชื่นใจจัง