"คิดให้จงหนัก ก่อนที่จะพูดออกมา" เพราะแรงสะท้อนของคำพูดนั้นมีมากมาย

 

 

"คนค้นคน"

ภาพจาก http://www.agalico.com/

อ่านบันทึกของ อาจารย์จันทรัตน์ แล้วได้ข้อคิดอะไรบางอย่าง และผมได้ขบคิด ประเด็นนั้นหลังจากที่อ่านเสร็จ

อาจารย์เขียนเรื่อง "การเดินทาง ...ยอมรับความแตกต่างของความหมาย"

....

หลายครั้งที่ เจตนาที่ดีอาจถูกตีความผิด เพราะไปใช้คำที่อาจไปสะกิดใจผู้อื่น

คำพูดที่สะกิดใจของผู้ใดนั้น ย่อมอยู่ในใจของผู้ที่คิด ผู้อื่นจะไม่ทราบเลยจนกว่า เจ้าตัวจะแสดงออกมาให้เห็นว่า คำพูดได้ไปสะกิดสิ่งที่ซ่อนไว้ในใจนั้น

....

"คำพูด" ของคนเราที่เอื้อนเอ่ยออกมา บ่งบอกถึงความรู้สึกและพื้นฐานเดิมของคนหนึ่งคน  เราใช้คำพูดในการปฏิสัมพันธ์กับผู้คนในสังคม แน่นอนว่าการสื่อสารผ่านคำพูดย่อมสรางความเปลี่ยนแปลงให้กับคู่สนทนา และอาจถึงสังคมโดยรวม โดยเฉพาะ คำพูดเพียงหนึ่งประโยคของผู้นำอาจทำให้เศรษฐกิจของประเทศผันผวน ค่าเงินบาทแข็งขึ้น อ่อนลง ...เหล่านี้เป็นอิทธิพลของคำพูด

หลายครั้งในอดีต

 ผมใช้คำพูดเป็นเครื่องตัดสินใจ และเห็นคล้อยตามความหมายของคำพูดอย่างตรงไปตรงมา...เพราะคิดว่า บุคคลคิดอย่างไร ย่อมพูดออกมาเช่นนั้น...และหลายต่อหลายครั้งสิ่งนี้เองก็ทำร้ายเรา ทำร้ายความสัมพันธ์ระหว่างคน ๒ คน ลงอย่างไม่น่าที่จะเป็นไป เป็น "น้ำผึ้งหยดเดียว"

" คำพูด" เป็นศิลปะ ที่ลึกล้ำ ถึงกับต้องมีสถาบันเพื่อการฝึกพูด อาชีพบางอาชีพที่ฝึกให้พูดเพื่อสร้างมูลค่าให้กับธุรกิจ และบางอาชีพใช้การพูดเป็นอาชีพหลัก ดังนั้น "คำพูด" ไม่ใช่แค่เพียงลมปากและก็ผ่านเลยไป

"คิดให้จงหนัก ก่อนที่จะพูดออกมา" เพราะแรงสะท้อนของคำพูดนั้นมีมากมาย

ถึงวันนี้ ...

เรียนรู้และเข้าใจในความต่างของคน ความต่างที่เป็นความถาวรของความต่าง หรืออาจเป็นความต่างที่รอการพัฒนา การสื่อสารโดยการพูดระหว่างคนกับคน อาจถูกเบี่ยงเบนประเด็น และเป็นเหตุให้ร้าวฉานได้ง่าย...

แต่นั่น...ถือเป็นความเข้าใจในเบื้องต้น แต่อยากชี้ชวนให้มองลึกเข้าไป ถึง "เจตนา" ว่าแท้จริง "เจตนา" เขาคืออะไร ไม่ตัดสินใจที่เร่งด่วนสรุปเกินไป จากคำพูดของคน

หลายครั้งที่ผมพบเจอ...

คนหนึ่งคนพูดออกมา และคำพูดอาจจะสร้างแรงลบให้กับคู่สนทนา แต่เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วน และอดทน ใจกว้าง ก็จะค้นพบอย่างหนึ่งว่า หลายครั้งเช่นกันที่คนหนึ่งคนพยายามจะสื่อออกมา แต่สื่อสารไม่ตรงกับเจตนา ...

ผู้มีปัญญา จึงควรต้องไตร่ตรอง...ให้รอบคอบคิดให้จงหนักเช่นกัน ว่า เขาสื่ออย่างนั้น เพราะอะไร มีเหตุผลอะไร และที่สำคัญ ทุนเดิมเขาหรือเปล่าที่เขาต้องพูดออกมาเช่นนั้น

ที่เขียนบันทึกนี้ เพื่อเตือนตน และต่อยอดจากบันทึกของอาจารย์จันทรัตน์

เข้าใจในความต่างของคน...เพราะเป็น "เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน"

เพื่อสันติสุข เพื่อความสมานฉันท์ และเพื่อความสุขของมวลมนุษยชาติ