ก่อนตะวันลับฟ้า...โบกมืออำลาหาดเขาแดง


หลังจากนั่งหน้าคอม ฯ ทั้งกลางวันและกลางคืน ในช่วงวันหยุดยาว

ที่อีกหลายต่อหลายคนกำลังเดินทาง กำลังสนุกสนานกับการพักผ่อน

ช่วงเทศกาลส่งท้ายปีเก่า..ต้อนรับปีใหม่ ๔ วัน

งานของคุณมะเดื่อจึงเสร็จสิ้นในช่วงเวลาประมาณ บ่ายสองโมง

ของวันที่ ๓ มกราคม ๒๕๕๙......



ยังเหลือเวลาก่อนจะค่ำมืดอีกราว ๆ สองชั่วโมง คุณมะเดื่อ

กับพ่อบ้าน และเจ้าตัวน้อย จึงตรงไปยัง..หาดเขาแดง

อันสมมุติว่าเป็น...." หาดส่วนตัว" ที่เก่า..เวลาเดิมนั่นเอง



ทราบมาว่า ช่วงวันหยุดนี้ มีนักท่องเที่ยวมาล่องเรือคลองเขาแดง

และพักผ่อนแถว ๆ ชายหาดที่นี่อย่างคับคั่ง ... โดยเฉพาะ

นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติจะมากเป็นพิเศษ.......แต่วันนี้เบาบาง

มากแล้ว เพราะเป็นวันที่จะต้องเดินทางกลับกันนั่นเอง

คุณมะเดื่อจึงไม่ค่อยเห็นเรือล่องคลองนัก ประกอบกับช่วงนี้

น้ำทะเลจะลงในช่วงเย็น น้ำในคลองจะแห้งขอด

จนเรือแล่นไม่ได้



บ่าย ๔ โมงเศษ ๆ แดดยังจ้า พ่อบ้านจึงแวะหย่อนเบ็ด

ในคลองเขาแดงเพื่อรอเวลาให้แดดอ่อนลงก่อน จึงจะพา

คุณมะเดื่อกับเจ้าตัวน้อยไปลุยทะเล วันนี้มีชาวบ้านมาตกปลา

ในคลอดนี้หลายคนเหมือนกัน บางคนมาเป็นครอบครัว

ปูเสื่อมีอาหารการกินพร้อมสรรพ กินไป ดูวิวทิวทัศน์ไป และ

ถือโอกาสตกปลาไปด้วย



อยาง....น้องชายคนนี้ก็มากันเป็นครอบครัว หย่อนเบ็ดไปสักครู่

ก็ได้เจ้าปูทะเลขาเกตัวใหญ่เบ่อเร่อตัวนี้ติดเบ็ดขึ้นมา



ทุกครั้งที่มาที่นี่ คุณมะเดื่อจะเห็นสิ่งหนึ่งที่ขัดตา ขัดใจสุด ๆ

เมื่อมองไปตลอดแนวรั้วเหล็กกั้นริมคลอง พบกับภาพนี้......


ขยะ...ขยะ....โฟม กระดาษ พลาสติก ขวด แก้วแตก ฯลฯ

ทำให้คิดว่า .... จุดนี้ เป็นอีกจุดหนึ่งที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว

อันเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ

และก็เป็นริมถนนที่เข้าสู่วัดเขาแดง วัดที่มีความสวยงามด้วย

สถาปัตยกรรมที่งดงาม และเคยเป็นฉากในการถ่ายทำ

ภาพยนตร์หลายเรื่อง แต่...ทำไมไม่มีใครใส่ใจในเรื่องของ

ขยะ...ที่ทำให้คุณค่าของแหล่งท่องเที่ยวนี้ตกต่ำลง...

ไม่มีใครมองเห็นความน่าเกลียนเหล่านี้เลยหรือ

บอกตามตรงว่า...คุณมะเดื่อรู้สึก....อาย...คนต่างบ้าน

ต่างเมืองที่มาเยี่ยมเยืยนที่นี่มาก ๆ



เมื่อคนอื่นไม่เห็น แต่คุณมะเดื่อ กับเจ้าตัวน้อยเห็น จึงช่วยกัน

เก็บขยะแถว ๆ นั้นมากองรวมกันไว้....แล้วก้อ...ฌาปนกิจกันตรงนั้น !



บ่าย ๔ โมงครึ่ง แดดเริ่มอ่อน พ่อบ้านจึงไปส่งคุณมะเดื่อกับ

เจ้าตัวน้อย ที่หาดเขาแดง น้ำทะเลลงไปมาก ทำให้หาดดู

กว้างไกล มองไปทางด้านเหนือ อีกฝั่งคลองหนึ่ง ก็เห็น

ชาวบ้านหลายคน กำลัง " คราดหอยตลับ " อันเป็นกิจกรรม

ยามน้ำทะเลลงมาก ๆ ในบริเวณหาดแห่งนี้

ในบริเวณนี้ เป็นปากคลองเขาแดง ที่ไหลลงสู่ทะเล

ประกอบกับมีแนวป่าชายเลนที่ยังอุดมสมบูรณ์อยู่มาก

จึงมีสัตว์น้ำ ทั้ง ปู ปลา กุ้ง หอย อยู่มากชนิด ในยามค่ำคืน

ที่น้ำทะเลลงสูงสุด จะมีชาวบ้านออกไปส่องไฟเพื่อจับ ปลา

ปู หอย โดยเฉพาะกุ้งทะเลตัวโต ๆ ที่ค้างอยู่ตามแอ่งน้ำ

กันอย่างคึกคักบางคนได้กุ้งทะเลตัวโต ๆ

เป็นสิบกิโลกรัมทีเดียว



เจ้าตัวนี้ชาวบ้านเรียกว่า " ปลาบู่เก๋า" เพราะมีลักษณะคล้าย

ปลาเก๋าและปลาบู่ในตัวเดียวกัน มันคงถูกคลื่นซัดเข้าฝั่ง

จนอ่อนแรง เจ้าตัวน้อยวิ่งไปเจอเข้า กลับมาบอกว่า

" ยายจ๋า..ปลาป้อน..ปลาป้อน" (ปลาช่อน) มันยังไม่ตาย

จึงเอาไปปล่อยในน้ำทะเล แต่ดูแล้ว อาจไม่รอด



หอยเม่นตัวเป็น ๆ



ส่วนเจ้าตัวนี้...น่าจะเป็นพวก...ปากกาทะเล


ตัวนี้ก้อ หอยขมทะเลตัวเป็น ๆ เนื้อของมันเอาไปแกงคั่ว

คล้าย ๆ หอยขม หรือ ต้มแล้วจิ้มน้ำจิ้มแบบซีฟู้ด ก็อร่อยเด็ด



นี่ก็ " หอยสังข์" ตัวเป็น ๆ อีกเหมือนกัน


แต่เจ้าตัวนี้...น่าจะเป็น "สลิดหิน" ตายแล้ว


ที่เห็นเรียงรายอยู่บนผืนทรายใต้ผืนน้ำทะเลที่ใสแจ๋วนี่คือ " ปูเสฉวน"

ที่มีอยู่มากมายเหลือคณานับ



ตะวันคล้อยต่ำ เมื่อ ๕ โมงเย็นกว่า ๆ น้ำทะเลลงไปมากทีเดียว


พี่สาวชาวบ้านที่หมู่บ้านใกล้เคียงคนนี้ เดินลงชายหาดพร้อมกับเครื่องมือ

" คราดหอยตลับ " กับถุงตาข่าย เดินถอยหลังลากคราดครูดไปบนผืนทราย

เพื่อหมายจับตายเจ้าหอยชะตาขาด



เจ้าตัวน้อยยืนมองรอยคราดบนผืนทรายอย่างสนใจ


โฉมหน้าของเจ้าหอยตลับบนผืนทรายและในถุงตาข่าย


กลิ่นอายของปีใหม่ยังอบอวล หาดเขาแดงวันนี้จึงไม่เงียบเหงา

ยังมีผู้คนจากต่างอำเภอ ต่างจังหวัด และต่างประเทศมาเยือน

มาจากคนละที่ คนละทิศ แต่มาพบเจอกันในที่เดียวกัน

ทุกคนทักทายปราศรัยกันเหมือนคุ้นเคย นี่แหละ " คนไทย"

เมืองไทย ดินแดนแห่งน้ำใจ และรอยยิ้ม



ชาวต่างชาติ (อังกฤษ กับ เวียดนาม) ให้ความสนใจกับวิถีชาวบ้าน

" คราดหอย" เป็นอย่างมาก คุณมะเดื่อ และคนอื่น ๆ ในฐานะ

เจ้าของประเทศ ก็ทำหน้าที่ " เจ้าบ้าน" กันจน "เมือ่ยมือ"

เพราะ " ภาษาอังกฤษอ่อนเยาว์" มาก...มัjก !



Take a photo ไว้เป็นที่...ระ..ทึก...ซะหน่อย...เอ้า...ชีสสสสส !



แต่ เพื่อนชาวอังกฤษอีกคนหนึ่ง ไม่สนใจกิจกรรมบนฝั่ง ใส่ตีนกบ

พร้อมหน้ากากกันน้ำ เดินถอยหลังลงทะละ.. ด้วยเห็นทะเล

สวย...กว้าง..ไกล จึงหมายใจจะว่ายน้ำ ดำดูปลาให้ฉ่ำใจ

แต่...ทะเลมันตื่นมาก..มั่ก...อ่ะนะ คุณมะเดื่อจึงตะโกนผ่าน

สายลมบอกไปว่า " No deep ! No deep ! " เดา ๆ เอาว่า

มันน่าจะหมายถึง น้ำทะเลมันไม่ลึก อ่ะนะ เพื่อนชาวอังกฤษ

ก็ตอบกลับ ว่า " No deep " แล้วก็ชี้มือไปไกล ๆ แล้วก็เดิน

ถอยหลังไปเรื่อย ๆ พักใหญ่ ก็เดินถอยหลังกลับมาบนฝั่ง

พร้อมกับบอกคุณมะเดื่อด้วยสีหน้าผิดหวังว่า .." No good "

เอ๊า ! ก็ข้อยบอกสูเจ้าแล้วว่า... " No deep ! No deep ! "

แต่..เจ้าก็บ่ฟังข้อยนี่หว่า....แล้วจะมาบอกว่า " No good "

ทำไมล่ะหวา...๕๕๕๕๕๕



มนต์เสน่ห์ยามเย็นของหาดเขาแดง " out door " ของภาพยนตร์

หลายต่อหลายเรื่อง งดงามด้วยบรรยากาศและแสงสีแห่งธรรมชาติ

แต่...อนาจใจกับ " ขยะ" ที่กลาดเกลื่อนบนชายหาดด้านบน

มากมายรายเรียงไปตลอดแนว ทุกคนที่เดินลงชายหาด

ก็จะต้องผ่านการเข้าแถวต้อนรับของ " ดงขยะ"

เหล่านี้อย่างเลี่ยงไม่ได้....



คุณมะเดื่อกับเจ้าตัวน้อย เก็บเอามากองรวมกันได้ไม่กี่ชิ้น

เพราะ เหนื่อยระอาใจ เจ้าตัวน้อยชี้ให้ดุูถุงพลาสติกที่ลอย

อยู่ในทะเล มันก็มีมากมายเหมือนกัน...เฮ้อ ! อายเขามั้ย ?



เอาไว้วันไหนว่าง ๆ คุณมะเดื่อจะชวนคณะของคุณมะเดื่อไป

ช่วยกันกวาดล้างเจ้าขยะพวกนี้ออกไปจากสายตาประชาชี

กันสักครั้ง.....มิตรรักแฟนเพลงของคุณมะเดื่อคนไหนจะไป

กับคุณมะเดื่อก็ยินดีนะจ๊ะ ไปลงเรือล่องคลองเก็บขยะด้วยกัน



ใกล้หกโมงเย็น ตะวันจวนลับขอบฟ้า...๒ จึงอำลาหาดเขาแดง

กลับบ้านก่อนมืดค่ำ ชั่วโมงแห่่งการรับขวัญปีใหม่

ของคุณมะเดื่อได้อะไร ๆ ที่เป็นประสบการณ์ และข้อคิดหลาย ๆ อย่าง ...

บันทึกแรกแห่งปี....ฝากมิตรรักแฟนเพลงเพียงเท่านี้....



..................สวัสดีปีใหม่..........จ้าาาาาา...................................