ให้ความนัยนำคำของเราไป...

* ชื่อเรื่องมาจากปกรอง ของหนังสือ "รักแรก" ที่คุณ "กุดจี่" เป็นบรรณาธิการ

นอกจากหน้าที่ "หมออนามัย" แล้ว หน้าที่อีกอย่าง คือ "ครูพี่เลี้ยง"

ให้น้องนักศึกษาพยาบาล สาธารณสุข แพทย์ และสายงานวิชาชีพนอกเหนือด้านสุขภาพ

ช่วงเด็ก ๆ มาฝึกงาน ภาระงานของผมเอง มากมายอยู่แล้ว

เมื่อน้องมา ผมต้องทำงานหนักเพิ่มขึ้น ทั้งต้องโค้ชในอนามัย และลงชุมชน

และต้องทำการบ้าน อ่านหนังสือเช่นเดียวกับเด็ก ๆ


เด็กผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน มาเป็นช่วง ๆ

หายคิดถึงกลุ่มเด็กที่จากไป ก็มีกลุ่มใหม่มาทดแทนให้ปั่นป่วนเสมอ ๆ

เด็ก ๆ ที่ผ่านมา ไม่เคยทำให้ผมเดือดร้อน หรือสร้างปัญหาให้ผมเลย

ตรงกันข้าม ผมเห็นเด็ก ๆ เติบโต พอ ๆ กับ ผมที่เติบโตไปตามเด็ก

เด็กชอบสัญญาว่า จะกลับมาอนามัย กลับมาหาผม และพี่ ๆ

ผมเพียงบอกว่า ผมก็เคยสัญญา ผ่านมาเกือบสามสิบปี ยังไม่เคยเฉียดใกล้เลย

ถ้าคิดถึงผม ให้ตั้งใจทำงาน เอาการศึกษาและปรารถนาดีของพี ๆ

ไปช่วยเหลือผู้คน และสร้างสรรค์สังคมต่อไป...

เหมือนที่พีได้รับความรู้และโอกาสจากพี่เลี้ยง....นำเรื่องราวดี ๆ เหล่านั้น มาส่งต่อรุ่นน้อง ๆ


การทำงานชุมชน มีเสน่ห์ตรงความท้าทาย และความหลากหลาย

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเกินยากเดา...แต่ทำให้เราเข้าใจชีวิต และวิถีของแต่ละคน

เมื่อก่อนพี่ก็เป็น ทำไมคนไข้ไม่กินยา ขาดนัด ไม่สนใจชีวิตตนเองหรือ?

แต่เมื่อเราลงจากหอคอยที่สูงเฉียดฟ้า แล้วมาเดินบนดินเคียงข้างพวกเขาเหล่านั้น

จะทำให้เข้าใจถึงบริบท และความเชื่อมโยงที่อยู่รายรอบเขา

แต่ก็ต้องใช้เวลานะ

เพราะพี่ก็เรียนรู้ และเข้าใจ สั่งสมมาเรื่อย ๆ

แล้วจะเรียนรู้ว่า ...

เราไปเยี่ยมบ้านเขา เราอย่าไปจับผิดเขา

เพราะเราไม่มีหน้าที่ไปตัดสินคนอื่น


พุธ 26 สิงหาคม 2558

###

"คุณยายในมุ้ง อายุ 102 ปี ลูก ๆ ต้องคอยดูแลใกล้ชิด เพราะจะคลานหนีอออกจากบ้าน"


"วิถีในการเลี้ยงไหม เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่กลายเป็นผืนผ้าที่งดงามอบอุ่น"


"บ้านไหม กับกระด้งเรียงราย ชั้นวางไม้ที่ลงตัว"


"เด็ก ๆ บางคน ไม่เคยเจอ กลัวตัวหนอน"


"เริงร่า เลื่อยกระดิ๊บ ชูคอ ทักทาย"


"ทักทายก่อนบ่าย ๆ ยามฤดูแล้ง"


"คนเลี้ยงเล่าว่า การเปิดวิทยุให้ตัวหนอนฟัง เขาจะมีชีวิตชีวา โตเร็ว ตายน้อย"


"เครื่องโบราณมากมายในการดำรงชีวิต ยังถูกใช้งาน เป็นสิ่งที่คนปัจจุบันโหยหา"


"ในความเก่าแก่ ก็มีความทันสมัยมาแทรกซึม"


"เรียงราย อาหาร ไม่ต่างกับตลาดยามเย็น"


"หน่อไม้ซิ่ง - การถนอมอาหารของผู้คน"


"ประหนึ่งเพลงพิณจากสวรรค์"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขของหมออนามัย



ความเห็น (9)

พี่เคยไปฝึกงานในชุมชนนานมาแล้ว แต่ยังประทับใจตลอดมา

เมื่อนึกถึง

เด็กที่มีโอกาสไปเรียนรู้กับเรา เขาและเธอคงประทับใจเช่นกัน

โดยเฉพาะมีพี่เลี้ยงแบบพ่อทิมดาบด้วย

เขียนเมื่อ 

น่าสนใจมากค่ะวิถีชีวิตแบบดั้งเดิม ที่ชุมชนใดคะ

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้นะครับ

ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ ได้เป็นหมออนามัย นักวิชาการฯ เป็นทั้งครู อาจารย์ และอื่นๆที่ชาวบ้านต้องการให้เราเป็น

เขียนเมื่อ 

"คนเลี้ยงเล่าว่า การเปิดวิทยุให้ตัวหนอนฟัง เขาจะมีชีวิตชีวา โตเร็ว ตายน้อย"

เด็กๆ พี่เลี้ยงไก่ ก็เปิดเพลงให้ไก่ฟัง เขาจะเงียบเชียบ เรียบร้อย กินเก่ง และโตไว เช่นกันค่ะ

สบายดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

ชีวิตในชนบทมีเรื่องงดงามเสมอนะครับ

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ชอบจังเลย ...การเปิดวิทยุให้ตัวหนอนฟัง เขาจะมีชีวิตชีวา โตเร็ว ตายน้อย". ....

เวลาไปเยี่ยมบ้าน .... ได้เห็นสิ่งดีดีหลากหลาย นะคะ เพราะน้องชายของพี่เปิ้น เป็นคนช่างสังเกตค่ะ .....

คิดถึงนะคะ ว่างมาเที่ยวเมืองเพชร นะคะ


ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

:) :)