เป็นความรู้สึกทีดี...ครับครูคิม
แม้นสิ่งที่มอบให้น้องทราย จะไม่มีราคาค่างวด อะไรมากนัก
แต่เป็นความรู้สึกที่ผมอยากให้
....ผ้าที่ให้เป็นผ้าห่มที่ผมห่มอยู่ทุกคืน....
ผมจึงรู้สึกว่า...การให้สิ่งที่เรารักและอยู่ใกล้ตัวเรา เป็นความปรารถนาดี วิธีหนึ่ง ที่แม้นสิ่งที่มอบให้ จะดูด้อยค่า ในสายตาของคนบางคน
....แต่สิ่งที่มอบให้มีค่ามากกว่านั้น.. คือ ความรู้สึกที่เราได้กอดน้องด้วยความรู้สึกที่ผ่านผ้าห่มผืนนั้นที่เราใช้
ภาพถ่ายใบนี้ มีกลิ่นอายของผมอยู่ที่นั้นด้วย......ผมได้อยู่ใกล้ครูคิม คุณวอญ่า และคนดีในดวงใจผม(คุณหนานเกียรติ)
ผมได้อยู่ใกล้น้องทราย
"น้องทรายบอกว่าหนาวมากเวลานอนตอนกลางคืนแทบจะนอนไม่หลับ เพราะมีผ้าห่มบาง ๆ เพียงผืนเดียวเท่านั้น ไม่มีที่นอนสำหรับรองนอนและนอนกับพื้น "
จึงเป็นที่มาของบันทึกนี้เมื่่อประมาณ 4 ปีที่แล้วของครูคิม http://www.gotoknow.org/posts/323260
..
ครูคิม ครับ...ครูเชื่อมั้ย ครับว่า... เด็กที่เป็นเด็กดีนั้น เค้าถูกหล่อหลอมหัวใจของเค้าด้วย...สิ่งรุมเร้าที่ดี....ครอบครัว สังคม ชุมชน แต่สิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ คือ แม่พิมพ์ ที่ยืนยิ้มพิมพ์ใจ เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับ น้องทราย และนักเรียนที่ได้รับโอกาส แบบนี้ เช่นนี้
ครูคิม ...จึงเป็นครูต้นแบบของสังคม ที่ผมไม่ได้กล่าวเกินจริง แต่อย่างใด
ดีใจแทนน้องทราย และขอเป็นกำลังใจให้น้องทรายและนักเรียนที่ประสบปัญหาในชีวิต...ขออย่าได้หวั่นไหว หากจิตใจเรางดงามแล้ว ไม่มีสิ่งไหนทำลายจิตใจของเราได้ จริง ๆ นะครับ
..
การสร้างภาพลักษณ์ของครู....วิธีการเช่นนี้ จึงเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง เชิดชูนะครับ
เพราะนี่คือ data communication ที่เป็นศูนย์รวม ของสังคมไทย ครับ ที่สามารถลดทอนความแข็งกระด้างที่ วิ่งว่อนอยู่มากมายในโลกonline
และสิ่งนี้แหละครับ คือสิ่งที่ซึมซํบหัวใจของคนให้รู้สึกอ่อนโยน...
ผมรู้สึกเช่นนี้ จริง ๆ ครับ ครู
คิดถึง ครูคิม และระลึกคุณหนานเกียรติ ครับ
คิดถึงทั้งสองคนเลยครับ
ยังระลึกถึงความดีของพี่สองท่านเสมอ
ขอบคุณอาจารย์ครับ
.
เป็นกำลังใจให้อาจารย์เสมอ
ฝันดีนะครับ
สวัสดีน้องแสง ได้มาอ่านบันทึกนี้ ได้นั่งทบทวน พรวนความคิด
ได้คิดถึงกิจกรรมที่กลุ่มในโกทูโนว์ได้ร่วมกัน จัดค่าย
"ผมจึงรู้สึกว่า...การให้สิ่งที่เรารักและอยู่ใกล้ตัวเรา เป็นความปรารถนาดี วิธีหนึ่ง ที่แม้นสิ่งที่มอบให้ จะดูด้อยค่า ในสายตาของคนบางคน"
ขอยืนยันประโยคนี้ ที่เป็นกำลังใจให้เดินทางไปในทุกถิ่น
คิดถึงพี่หนานเกียรติในใจเสมอ....
อยากเจอ แต่ต้องได้เจอสักวันหนึ่ง...
เวลากรวดน้ำยังคงเป็นบุคคลหนึ่งที่ผมระลึกถึง
ครูคิม...ผมขาดหายการส่งข่าว
บันทึกนี้ทำให้ผมตัดสินใจจะโทรติดต่อครูคิมอีกครั้ง
หลังจากเวลานานมากแล้ว...ที่ได้ไปเยี่ยมบ้านครูคิมครับ
บันทึกนี้ เป็นความประทับใจในตัวบุคคลของเจ้าของบันทึก ประทัยใจในส่ิ่งที่งดงาม
ตั้งแต่ที่ได้เข้ามาเป็นสมาชิก ผมดีใจและภูมิใจที่ได้เข้ามาและรับรู้ถึงมิตรภาพและความปราถนาดีต่อกันในชุมชนนี้
ท่านจึงกำลังทำให้คนอื่นๆเป็นสุขไปด้วย แม้จะไม่ได้พบหน้ากันก็ตาม และนี่ก็เป็นความดีงามอีกอย่างหนึ่งในชีวิต
ขอบคุณมากครับ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอบคุณทุกทานมากนะครับ
และนี่เป็นความดีงามอีกอย่างหนึ่งในชีวิต จริง ๆ ครับ
ขอบคุณมากครับ
.... ความสุข...จากการให้ นั้นยิ่งใหญ่เกินประมาณค่า ค่ะ
เข้าใจถ่องแท้ค่ะว่า การได้รับในสิ่งที่ขาดนั้น มีคุณค่ามาก
คิดถึงครูคิม และระลึกคุณหนานเกียรติ เช่นกันค่ะ
ระลึกถึง หนานเกียรติ ด้วยจิตคารวะ ผู้กล้าเสียสละ. สันนี้ฟ้าแจ่มใส..แล้วค่ะ
ครับการให้คือความสุข
มีความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ