ก่อนกลับบ้านหลังเลิกเรียนเมื่อวานนี้  พวกเราได้ให้กำลังใจเด็กนักเรียนที่เป็นตัวแทนของศูนย์ไปแข่งขันความสามารถระดับเขตพื้นที่ในวันนี้  พวกเราได้คุยกันไม่พ้นเรื่องความเป็นอยู่ของเด็ก ๆ ด้วยความห่วงใยต่อสุขภาพ  เพราะอากาศที่อำเภอนครไทย  หนาวกว่าพื้นที่อื่น ๆ เพราะพื้นที่เป็นภูเขา 

          การที่ได้คุยถึงเด็ก ๓ คนในบันทึกก่อนหน้านี้  ทำให้ได้รู้จักสภาพความขาดแคลนของเด็กรายใหม่อีกคนหนึ่งคือน้องทราย  ฉันรู้จักน้องทรายมาก่อนแล้วว่า  น้องทรายเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ไม่มีพี่หรือน้อง  น้องทรายอยู่กับพ่อและย่า รวมทั้งพี่ ๆ น้อง ๆ ในครอบครัวใกล้ชิดอีกหลายคนในบ้านหลังเล็ก ๆ ด้วยกัน  นับว่าแออัดมาก   แม่ได้ทิ้งน้องทรายไปตั้งแต่เล็ก ๆ ยังไม่เคยเห็นหน้าแม่สักครั้ง 

         ทุกวันน้องทรายจะช่วยพ่อและย่าทำงานในไร่สับปะรด  และนำสับปะรดมาวางขายที่ร้านข้างทาง  พวกเราเคยไปอุดหนุนซื้อสับปะรดของคุณย่าเสมอ ๆ เมื่อมาโรงเรียนน้องทรายดูหม่นหมองและไม่ร่าเริงเหมือนเด็กในวัยเดียวกัน  ฉันเคยช่วยเหลือน้องทรายไปบ้างเพียงเล็กน้อยเช่นค่าขนมนาน ๆ ครั้ง  ส่วนคุณครูโบตั๋นได้ช่วยค่ารถโดยสารมาโรงเรียนทุกเดือนและแวะรับไปทำงานที่บ้านเป็นบางเวลา 

         เมื่อวานคุณครูแหวว  ซึ่งเป็นครูประจำชั้นได้เล่าว่า "น้องทรายบอกว่าหนาวมากเวลานอนตอนกลางคืนแทบจะนอนไม่หลับ  เพราะมีผ้าห่มบาง ๆ เพียงผืนเดียวเท่านั้น  ไม่มีที่นอนสำหรับรองนอนและนอนกับพื้น " 

        พวกเราจึงรับปากกันว่าจะหาสิ่งของเช่นผ้าปูนอนหรือผ้าห่มที่เรามีอยู่มาให้น้องทราย  เมื่อกลับบ้านฉันจึงมาค้นตู้ผ้า  เลือกผ้าปูนอนและแบ่งผ้าห่มที่มีอยู่แล้ว  จะนำไปให้น้องทรายในวันพรุ่งนี้  เพราะวันนี้นักเรียนไม่มาโรงเรียน เนื่องจากไปชมการแข่งขันความสามารถที่อำเภอ 

       คนเราเกิดมาทำไมต้องแตกต่างกันมากมายเช่นนี้  กรรมเวรอะไรที่เจาะจงเลือกลงโทษเด็ก ๆ ที่ไม่รู้เรื่องให้มารับกรรมที่ไม่ได้ก่อ เด็กไม่มีความสุขในครอบครัว ขาดโอกาสตั้งแต่ยังไม่เกิด  ขัดแย้งกับปรัชญาการจัดการศึกษา "เก่งดีมีสุข"  ฉันคิดได้แค่นี้ 

        นักเรียนของฉัน  แทบจะหาไม่เจอคุณลักษณะ "เก่ง ดี หรือมีสุข" อันที่พบเห็นก็ไม่ยั่งยืนหรือเป็นคุณลักษณะที่คงทนถาวร  เพราะกว่าจะสอนให้คน ๆ หนึ่งเป็นคนดีได้  ไม่ใช่ครูเพียงคนเดียวหรือครูในโรงเรียนเท่านั้น  มีปัจจัยที่อยู่เบื้องหน้าเบื้องหลังอีกมากมาย  และเป็นไปได้ไหมที่มีครูเก่ง ๆ สอนให้เด็กเก่งดีมีสุขทั้งชั้นหรือโรงเรียน  ปัญหาของเด็กที่ไม่มีกินไม่มีใช้ไม่มีผ้าห่มนอนกันหนาวเพียงคนเดียว  ฉันถือว่าสาหัสมากพอแล้ว...ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านด้วยจิตคารวะค่ะ