เช้านี้เมืองนนท์มีหมอก

เดินออกไปวิ่งออกกำลังกายที่กระทรวงเช้านี้ อากาศเย็น มีหมอกหนาแน่น ทำให้หนูระลึกถึงครูตอนที่ท่านนั่งสอนหนูริมน้ำ หน้าร้านนมที่ขอนแก่น ครูเพียรสอนให้หนู

"อยู่กับปัจจุบัน อยู่กับลมหายใจ อยู่กับสิ่งตรงหน้า อย่าไปเอาอดีต อย่าไปวิ่งตามอนาคต อยู่กับที่นี่ เดี๋ยวนี้ ตรงหน้านี้"

ตอนนี้หนูปฏิเสธ ความจริงน้อยลง ไม่ปฏิเสธใจที่วิ่งไปหาอดีต ไม่ปฏิเสธใจที่วิ่งไปตามอนาคต พอหนูเห็นสิ่งที่อยู่ในปัจจุบัน จิตมันก็ย้อนคิดไปถึงอดีตอย่างรวดเร็ว และจินตนาการถึงอนาคตเช่นกัน

อย่างเช้านี้

หนูเห็นหมอกอีกครั้งที่ริมระเบียงตอนออกไปตากผ้า ก็นึกย้อนถึงความหนาวเย็นที่ขอนแก่น แล้วก็จินตนาการถึงปายที่เพื่อนชวนไปเที่ยว เสาร์-อาทิตย์นี้ ว่าที่ปายจะเป็นยังไงนะ  จิตมันไปเร็วมากค่ะ แต่สุดท้ายลมหายใจก็พาหนูกลับมาที่ริมระเบียงได้เช่นเดิม

 

 

กราบขอบพระคุณคุณครูค่ะ

ลมหายใจ ที่คนให้ไว้ช่วยหนูไม่ให้ซึมเศร้า