ด้วยความชะล่าใจในเช้าวันนี้ที่ออกจากบ้านช้าไปหน่อยไปถึง สสส เลยเกือบไม่ทันเวลา แต่ก็ไม่สาย ดีใจ อบอุ่นใจที่ได้เจอกัลยาณมิตรหลายๆท่าน เลือกนั่งข้างๆพี่ใหญ่ยิ่งเพิ่มความอุ่นใจในงานเสวนาครั้งแรกของผู้เขียนกับG2K

   การเสวนาเริ่มขึ้นโดยมีวิทยากรกิตติมศักดิ์คือท่าน ดร.ยุวนุชและ อ.ศิลา...

  

   ภาพวาดที่ผู้เขียนพยายามอธิบายว่า เป็นการเขียนหนังสือที่วาดฝันไว้มาเนิ่นนาน และเพิ่งจะมารื้อฟื้นให้ความฝันนี้อีกครั้งก็ตอนที่รู้จักกับG2K มีภาพวาดอยู่ในหนังสือเล่มนั้น นั่นคือชีวิตที่อยู่ใกล้ๆกับตัวตนของเรา ครอบครัว พ่อ แม่ ลูก และเจ้าทอฟฟี่

   ไม่มีความรู้ด้านวิชาการ แต่มีชีวิตที่เรียนรู้อยู่รายรอบตัว สรรพสัตว์สิ่งของทั่วไป คือตพราที่ให้เราเรียนรู้ได้ไม่รู้จบรู้สิ้น...

   การจับกลุ่มเพื่อระดมสมองในการที่จะทำให้การมี ปิยวาจา ปัญญาสร้างสุข ตามประเด็นที่อาจารย์ดร.ยุวนุชให้ไว้คือ

-การพูดที่ให้เหมาพสม มีกาละเทศะ

-การพูดความจริงหรือสัจจวาจา

-การพูดด้วยถ้อยคำอันไพเราะ สุภาพ

-การพูดที่ทำให้เกิดประโยชน์

-และทั้งหมดของการพูดต้องประกอบไปด้วยความมีเมตตา

   ทางกลุ่มได้ครูพีร์ เป็นคนออกไปนำเสนอ การจะทำให้ปิยะวาจา เกิดขึ้น มีอยู่และยังยืน อย่างไร ทางกลุ่มได้ร่วมกันเสนอว่า ควรจะเริ่มจากครอบครัว จากผู้ใหญ่ จากสถาบันการศึกษา เป็นแบบอย่างที่ดีต่อเด็ก

   และทั้งนี้ทั้งนั้นการจะพูดได้ให้มีปิยะวาจาต้องมีสต้รู้เท่านทัน โดยการฝึก เพื่อจะได้ไม่พลั้งเผลอสื่ออกไป...

   ทั้ง 3 กลุ่มต่างนำเสนอได้ดีมาก และเป็นประโยชน์ที่ควรนำไปใช้ได้จริงในชีวิต โดยเฉพาะในภาวะปัจจุบันนี้...

 

  

กับครูพีร์ คนบ้านเดียวกัน ฝีมือถ่ายภาพ ผอ.ชยันต์...

   ...........

ขอบคุณ Gotoknow

ขอบคุณอ.จันทวรรณและทีมงาน คุณนีรนุชและน้องผู้ช่วยอีกคนที่จัดให้มีงานนี้

ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่าน

17 มีนาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส