ลมเพ....ลมพัด

 

อนิจัง อนิจา แม่ยาจืด

เดือนมืด จะเห็๋น เป็นไฉน

ร้องลำนำความเห็นเป็นนัยนัย

โอ้...! แม่พวงมาลัย ของพี่ยา

 

 

 

เฉิดโฉมโลมหล้ามาลิบลิบ

ปานจะหยิบดาวดวงยี่หวา

เสน่ห์พราวแพรวพรายยามปรายตา

ชายเห็นเป็นผวา....ตะลึงงัน

 

 

 

เปรียบเช่น....ดอกชบา...สีจ้าจัด

เห็นได้ชัดแต่ไกลใช่แล้วนั่น...!

ยั่วกิเลศตัณหา...สารพัน

ชายหัวปั่น...หลงเล่ห์เสน่ห์เธอ

 

 

 

สวยแต่รูป....จูบเท่าไร....ก็ไม่หอม

ทั่วกายาล้วนย้อมสี...ไว้เสนอ

แมลงโง่โผล่ไปเป็นได้เจอ

พิษ....ที่ปรนที่เปรอ....จนปางตาย

 

 

 

โอ้ว่า....อนิจจา...แม่ยาฉุน

แม่คุณ...ช่างกล้า...น่าใจหาย

หนามงิ้ว...ไม่เคยระเคืองคาย

ปีนได้สบาย...ไม่นำพา

 

 

 

ลมเพ...ลมพัด...ถนัดถนี่

คงอีกไม่กี่ปี....หรอกเธอจ๋า

รูปโฉมโนมพรรณกัลยา

ก็จะต้องโรยรา...ไปตามวัย

 

 

 

ถึงวันนั้น...คงต้อง...นั่งร้องอู้

ใครเขาจะเอ็นดู...จะหลงใหล

โอ้ละหนอ...เวรกรรมที่ทำไป

คงจะไล่ตามติด...คิดบัญชี

 

 

 

ศีลข้อสาม...ที่ผิด...คิดหรือไม่

บาปกรรมแค่ไหน...น่าบัดสี

ครอบครัวของเขาอยู่กันดี

กลับต้องแตกป่นปี้...เพราะใครกัน

 

 

 

ลมเพ...ลมซ้ำ...กรรมก็ซัด

อย่าขืนขัด...ดื้อด้านคิด...ผิดมหันต์

ความสดสวย...จะมีอยู่กี่วัน

แต่ความดี...นิรันตร์...แม้น...ตายไป

 

 

 

คุณมะเดื่อ

ลูกบิดกลายพันธุ์

17/03/57

 

หมายเหตุ

 

เขียนขี้นจากแรงบันดาลใจที่ได้ฟังเพลงสมัยใหม่...หลายเพลงหนักไป

ทางผิดศีลข้อ 3  ทั้งตั้งใจ...และไม่ต้้งใจ...มันสะท้อนให้เห็นถึงสังคม

ในยุคสมัยนี้...! ในเรื่องของจิตใจ...นะ....!