เมื่อวันเสาร์ หลังจากที่ผู้เขียนไปทำค่ายที่จังหวัดสระบุรี มาต่อที่

โรงเรียนบ้านรางมูกที่อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ชมรมครูอาสาที่

ผู้เขียนเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมมาออกค่าย เพื่อปรับโรงเห็ดและนำ

เห็ดมาให้นักเรียนเพาะ ผู้เขียนได้ความอนุเคราะห์จากพี่ใหญ่

นงนาท สนธิสุวรรณในgotoknowของเราที่ให้ความกรุณาบริจาคเงิน

ซื้อเห็ดให้โรงเรียน

 

 

ทางชมรมครูอาสาได้มาสำรวจและช่วยทำแปลงผัก ทำการปรับปรุงห้อง

น้ำ ทาสีส้วม นอกจากนี้ยังปรับและซ่อมแซมโรงเพาะเห็ดให้โรงเรียน

ใหม่ด้วย

 

 

ตอนนี้เห็ดอยู่ในโรงเห็ดเรียบร้อย รอวันที่เห็ดออกอย่างเดียว คาดว่าคงมี

เห็ดออกมาแน่นอน ทางโรงเรียนมีโครงงานทำเห็ดสามรสเพื่อเพิ่มมูลค่า

ให้เห็ด นอกจากนี้ยังเป็นการเก็บเห็ดไว้ได้นาน เห็ดที่ไม่ได้เอาไปทำ

เห็ดสามรสก็เอามาทำอาหารให้นักเรียนได้ ถ้าเหลือมากๆก็ขายเพื่อซื้อ

อาหารชนิดอื่นๆให้นักเรียนเป็นอาหารกลางวันได้...

 

 

ผู้เขียนชอบไปดูแปลงปลูกผัก น่าจะเก็บกินได้แล้ว เลยบอกพี่นาแม่

ครัวของโรงเรียนให้เก็บผักมาผัดหรือทำกับข้าวให้นักเรียน...

 

 

นิสิตส่วนใหญ่มาจากคณะศึกษาและพัฒนฯเรียนทางด้านเกษตร แต่ฝีมือ

การทำงาน การทาสี ไม่แพ้นิสิตสาขาอื่นๆ ผู้เขียนชอบดูนิสิตวาดภาพ

และทาสีห้องส้วมให้นักเรียน

 

 

ตอนมาที่รางมูกครั้งนี้ ผู้เขียนสังเกตว่ากล้วยหอมที่เอาไปจาก

มหาวิทยาลัยไม่งาม เมื่อเทียบกับกล้วยหอมที่ผู้เขียนเอาไปฝากลุงเบี้ยว

เป็นกล้วยชนิดเดียวกัน เวลาลงดินก็วันเดียวกัน แต่คนปลูกต่างกัน

กล้วยลุงเบี้ยวงามมาก

 

กล้วยโรงเรียน

 

 

กล้วยลุงเบี้ยว

ตอนผู้เขียนไปเยี่ยมลุงเบี้ยวพบว่า แขนลุงเบี้ยวหายดีแล้ว ผู้เขียนเอายา

ชนิดที่พี่เปิ้นแนะนำไปฝากลุงเบี้ยว หลังจากที่พบว่าลุงเบี้ยวเป็นมาก

ยาชนิดนี้ครับ ใช้ครีมพญายอที่พี่สุภัทรา จากมุกดาหารแนะนำด้วย

 

 

ผู้เขียนจะเอาภาพเปรียบเทียบแผลลุงเบี้ยวให้ดูนะครับเพิ่งเอาภาพขึ้น

ได้สำเร็จ

 

 

ผู้เขียนเองอยากเห็นนิสิตทำงานในชุมชนมากกว่านี้ แต่ต้องหลุดกรอบ

มาจากมหาวิทยาลัยให้มากกว่านี้

 

ผู้เขียนอยากเห็น นิสิต นักศึกษารุ่นใหม่ หลุดกรอบ ออกมานอก

มหาวิทยาลัย ออกมาทำความดี...ออกมาชวยเหลือชุมชน ออกมาจาก

ระบบการรับน้อง งานกีฬาที่ฟุ่มเฟือย...

 

 

ออกมาจากที่คุมขัง... แต่ไม่ได้แนะนำให้นิสิตไม่สนใจการเรียนนะครับ

ยังอยากให้นิสิตสนใจการเรียนให้มากกว่าเดิม แต่ควรใส่ใจสังคมรอบ

ข้างมหาวิทยาลัยด้วย

 

ตอนก่อนมาที่มหาวิทยาลัยวันเสาร์ตอนเย็น ผู้เขียนแวะไปเอาน้องตุ๊กตา

ที่คุณแสงแห่งความดีฝากไว้ที่โรงแรมริชมอนด์ มาให้โรงเรียนด้วย วันนี้

ท่านผอ.โรงเรียนบ้านรางมูกมารับน้องตุ๊กตาไปบางส่วน พร้อม

คอมพิวเตอร์ที่น้องเหมี่ยว จากร้านคอมพิวเตอร์ในมหาวิทยาลัยบริจาค

ให้ที่เหลือรังใหญ่รอท่านผอ.ชยันต์ มารับไปที่โรงเรียนบ้านหนองผือ

 

ผู้เขียนนัดกับ วศินในวันศุกร์เพื่อไปทำสนามฟุตบอล โดยตีเส้นใหม่ และ

อบรมการใช้คอมพิวเตอร์และ internet เพื่อการศึกษาให้แก่ครู

 

เพื่อนอาจารย์ชาวเกาหลีของผู้เขียนชื่อ Choi Hee Yun อาสามาช่วย

สอนนักเรียนระบายสีน้องตุ๊กตาด้วยครับ รอดูวันศุกร์นะครับ ขอบคุณครับ

ที่เข้ามาอ่าน...