ชอบ G2K..... หน้าใหม่หรือหน้าเก่า....

เป็นคำถามที่ถามกับตัวเอง 

เพื่อค้นหาคำตอบ...... โดยไม่ต้องใช้ความรู้ใดๆ มาใช้ในการตอบ ไม่ต้องการหลักฐานทางวิทยาศาสตร์มาพิสูจน์

(คลับคล้ายว่า อ่านประโยคแบบนี้มาจากอนุทินของใครก็จำไม่ได้แล้วค่ะ)

แต่สังเกตจากพฤติกรรมการเข้ามาอ่านและเขียน ในG2K ของตัวเอง


จากเดิมที่รู้สึกว่า อนุทินเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยน่าสนใจ.........เป็นการสื่อสารทางเดียว

ตอนนี้......อนุทิน ใช้ง่ายขึ้น สนุกขึ้น มีการโต้ตอบกันได้ ให้ดอกไม้กัน...(รู้สึกว่าจะมีแบบนี้ตั้งนานแล้ว..สมัยยังเป็นหน้าเดิมอยู่)

เขียนอนุทินบ่อยครั้งขึ้น...บางครั้งเหมือนกับการบ่นกับตัวเองมากกว่า  .....เขียนแบบง่ายๆ บางครั้งดู กวนๆ อารมณ์ (ของใครหลายคน...โดยเฉพาะตัวผู้เขียนเอง)


หน้าแรกของ G2K  หน้าใหม่....

หลายคนมองว่าเป็นความทันสมัย สะดวก เพราะรวมเรื่องราวบันทึกต่างๆ ไว้ใน 1หน้า  เราสามารถดูบันทึกปัจจุบันได้หลากหลายมากยิ่งขึ้น สดใส ดึงดูดใจให้น่าอ่าน

 ดี....... น่าสนใจตรงที่พื้นที่แสดงแต่ละชื่อบันทึกมากขึ้น สามารถแสดงภาพที่เราลงประกอบการบันทึกได้..น่าสนใจ  ดึงดูดสายตา

แต่ไม่รู้สิ........เราว่ามันยากกว่าเดิม ทำให้ขี้เกียจอ่าน ตาลาย ลายตา กับการเลื่อนเมาส์ขึ้นลงเพื่อดูรายชื่อของบันทึกต่างๆ

แม้จะมีการแบ่งหมวดหมู่ไว้  แต่เราก็ต้องเลือกทีละหมวด ทีละคลิ้ก 1  คลิ้ก 1 หน้า 1 หมวด หลายบันทึก

หน้าแรกของ G2K   หน้าเก่า.......

แม้พื้นที่แสดงแต่ละชื่อบันทึกจะน้อย...ไม่สามารถแสดงภาพได้ในหน้าแรก.......แต่ก็แบ่งเป็นหมวดหมู่ที่ชัดเจน เมื่อเราสนใจหมวดไหน สามารถเลือกได้ทันทีใน 1 หน้า หลายหมวด หลายบันทึก

ที่สำคัญคือ มีรายชื่อเพื่อนๆ ที่กำลังออนไลน์โชว์ให้เห็น  เล่น..ติดตาม....ได้ง่าย

                หลายครั้งที่เป็นสื่งเตือนความจำว่าเราเคยไปอ่านและเมนท์ในบันทึกของเพื่อนๆ   ทำให้กลับไปอ่่านตอบได้ง่ายขึ้น

   หน้าเก่า.....จะมีการบอก บันทึกที่ได้รับความคิดเห็นล่าสุด ทำให้สะดุดตาไปเรื่อยๆ 

ไม่แน่ใจว่าหน้าใหม่มีหรือไม่.......

..........

เอ........หรือเราจะเสพติดกับความคุ้นชิน จนก่อให้เกิดความสะดวกสบาย จนไม่อยากเปลี่ยนแปลง


หากไม่นับเรื่องหน้าแรกที่ก่อให้เกิดความขี้เกียจแล้ว

G2K มีลูกเล่นแพรวขึ้นเยอะ...ชอบ  


ตอนนี้แก้ปัญหาการลืมติดตามโดยการสมัคร mail อันใหม่ เพื่อใช้สำหรับติดต่อกับ G2K โดยเฉพาะ

แจ้งย้ายปลายทางแล้ว เรียบร้อย  (เหมือนกับย้ายบ้านเลย ^__^)

เพื่อจะได้ไม่ปะปนกับการประสานงานอื่นๆ 

แก้ปัญหา mail เต็มง่าย แล้วลบทิ้ง จนบางครั้ง(หลายครั้ง) ลบของ G2K ทิ้ง จนทำให้พลาดการติดตามอยู่บ่อยๆ


แม้ภูสูงเสียดฟ้า เราก็ยังปีนป่ายขึ้นไปได้.......

นับประสาอะไร กับหน้าใหม่ของ G2K ทำไมเราจึงจะทำให้คุ้นชินไม่ได้  อิ อิ

สวัสดีวันอาทิตย์

23-6-56


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องที่อยากเล่า



ความเห็น (19)

เขียนเมื่อ 

เป็นเหมือนผมเลย  นึกว่าบ่นอยู่คนเดียว

สว ก็เป็นอย่างนี้หล่ะครับ

อาการมันบอก .....

เขียนเมื่อ 

คิดเช่นนั้นเหมือนกัน แต่เพื่อเป็นการพัฒนาให้ Go to know ก้าวไปข้างหน้า ก็ยอมตาลาย

บ้างก็ปรับ แบบไม่แสดงภาพ ก็จะได้ดูง่ายขึ้น  

สรุปรวมก็ ได้อยู่ค่ะ รับได้ เพราะ รัก นะคะเนี่ย คุณกระติกน้ำคนสวยเจ้าขา

ให้ดอกไม้เป็นกำลังใจเจ้าค่ะ


ดอกระฆังทอง สีสดใส มอบให้จากใจ :)

เขียนเมื่อ 

เปลี่ยนตามยุคสมัยนะคะ เปิดที่มุมขวาดีกว่ามีการเรียงลำดับ อ่านง่ายค่ะ  จึงยอมรับได้ และยังรักG2K  นะคะ

                                  

เขียนเมื่อ 

เริ่มชินหน้าใหม่ของบ้านเราแล้วค่ะ 

เขียนเมื่อ 

ก็เริ่ม ๆ ชินแล้วเหมือนกันจ้ะ  

เขียนเมื่อ 

ยังชอบ "เก่า" อยู่ครับ ผ่านระบบการปรับเปลี่ยนมาหลายรุ่นแล้ว

ก็ยังชอบ "เก่า" อยู่เหมือนเิดิม ... Pinterrest ที่ดังข้ามปีนั้น

ถูกออกแบบเพื่อการตลาด ... เน้นการวางภาพ สร้างความเด่นให้กับหน้า

อีกทั้งยิ่งมองก็ยิ่งเห็นว่า Touch Screen ของ Tablet หรือ Smart Phone

เหมาะว่าการลาก Scroll ของเมาส์ ...

คิดเห็นส่วนตัวครับพี่ ;)...

จะปรับปรุงให้ดีขึ้นค่ะ คอยหน่อยนะคะ แต่แบบเก่านั้นคงไม่กลับมาเป็นหน้าหลักแล้วค่ะเพราะเห็นข้อมูลได้น้อยมากค่ะ อย่างไรก็ตามแบบเก่าที่จัดเรียงหัวข้อไม่แสดงรูปภาพนั้นก็ยังสามารถดูได้อยู่นะคะ

ขอบคุณค่ะ

ชื่อเรื่อง " ชอบ G2K..... หน้าใหม่หรือหน้าเก่า...." ใช้ได้กับทั้งการถามตัวเอง และถามคนอื่นนะคะ

ไอดินฯ ก็ถามตนเองอยู่เหมือนกันในประเด็นนี้ แล้วคำตอบก็ออกมาในแนวมีทั้งสิ่งที่ชอบและไม่ชอบเหมือนหนูกระติกนั่นแหละค่ะ

การตกอยู่ในภาวะที่ทั้งชอบและไม่ชอบในสิ่งเดียวกันนั้น ทางจิตวิทยาเรียกว่า "Positive-Negative Conflict" หรือ "ความขัดแย้งแบบบวก-ลบ" ซึ่งเป็นภาวะที่ก่อให้เกิดความเครียดและตัดสินใจได้ยากมากกว่า ภาวะของความขัดแย้งแบบอื่นๆ ในกรณีที่จะต้องตัดสินใจว่าจะเลือกหรือไม่เลือกสิ่งนั้นๆ (แบบเดียวกับภาวะความขัดแย้งของนางเอกในละครเรื่อง "มนต์จันทรา" ว่าจะเลือกหรือไม่เลือกใช้ชีวิตกับพระเอกดี นั่นแหละค่ะ)

แต่นี่พวกเราก็ไม่ได้อยู่ในกรณีที่ต้องเลือกอะไร ใช่ไหมคะ จึงคงไม่เครียดมาก อนึ่งเราคงยอมรับในแนวคิด "เหรียญย่อมมี 2 ด้าน" กันอยู่แล้ว แต่การสะท้อนให้ผู้ดูแลระบบทราบถึงสิ่งที่ผู้ใช้งานพึงพอใจ/ไม่พึงพอใจนี่ มีประโยชน์มากต่อการพัฒนาระบบให้ตอบสนองความพึงพอใจของผู้ใช้บริการ และ "ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์" ท่านก็บอกให้สบายใจแล้วนะคะว่า ท่านกำลังปรับปรุงระบบให้ดีขึ้น

 

ขอบคุณพี่กระติกสำหรับความเห็นครับ ที่จริงแล้วหน้าแรกของ GotoKnow ใหม่นี้ยังไม่ได้หยุดการพัฒนาอยู่เพียงเท่านี้ครับ แต่กำลังปรับปรุงเพิ่มเติมให้ตรงกับการใช้งานของสมาชิกขึ้นเรื่อยๆ ครับ ความเห็นที่พี่กระติกให้มานี้ก็จะเป็นส่วนที่ให้ทีมงานใช้ในการปรับปรุงหน้าแรกครับ

แต่งานพัฒนาของ GotoKnow เป็นแบบ "ปรุงนาน" ครับ ปัจจุบันเราใช้นโยบายมีทีมงานแต่น้อยและทยอยทำเท่าที่เวลาจะอำนวยครับ การพัฒนาต่างๆ เลยดูล่าช้าไปบ้างครับ ผมต้องขอโทษในประเด็นนี้ด้วยนะครับ

เขียนเมื่อ 

มาอมยิ้มกับความเห็นของเจ้าของบันทึกและผู้ที่มีตอบต่อค่ะ รู้สึกได้ถึงความรักความผูกพันที่พวกเรามีต่อ GotoKnow นะคะ ไม่รู้ว่าที่อื่่นๆเขามีแบบนี้หรือเปล่านะคะ 

เขียนเมื่อ 

The shows must go on. Gotoknow have to improved themself.


พี่แก้วก็พยายามปรับตัวและปรับตาอยู่ค่ะ

แต่การลงภาพง่ายขึ้นนะคะ

คนบ้านไกล

555+ ไม่อยากนึกถึงคำว่า ส.ว. เลยค่ะ

ทั้งที่เป็นเป็นความจริง

เราต้องอยู่กับความจริงให้ได้เนาะ

อีกหน่อยคงชินค่ะ



หนูรีเจ้าขา

เริ่มชินหรือยังเจ้าค่ะ

ตอนนี้กำลังทำตัวให้ชินค่ะ

คงอีกสักพัก

ขอบคุณนะค่ะสำหรับดอกไม้งามๆ


krutoom


ใช่แล้วค่ะ ถึงอย่างไรก็ยังรัก G2K ไม่คลาย แม้จะห่างหายไปบ้าง สุดท้ายก็กลับคืน


kunrapee

ตอนนี้ยังไม่ค่อยชินค่ะ

แต่อีกหน่อยคงชินเหมือนกัน


Wasawat Deemarn
ในส่วนด้องก็ยังมีส่วนดีค่ะอาจารย์

มันทำให้เรามีความสุขกับการลงภาพในแต่ละบันทึก 

กลายเป็นว่าแต่ละบันทึกต้องมีภาพอย่างน้อย 1 ภาพ

ถูกใจท่านผู้ชมอย่างเรามาก


จันทวรรณ

ขอบคุณ อ. จันท์มากค่ะที่มาแจ้งกระจ่าง

ความเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมดาโลก...เพียงแต่ว่า ส.ว. มักคุ้นชินกับสิ่งเดิมๆ ที่ก่อให้เกิดความรู้สึกสบายๆ

แต่อีกหน่อยคงชินค่ะ


ไอดิน-กลิ่นไม้

ขอบคุณอาจารย์แม่มากค่ะ 

ใช่ค่ะ เพราะพวกเราไม่ได้ถูกบังคับว่าต้องเลือก เลยไม่รู้สึกเครียดมากมายนัก
เพียงแต่ว่ามันเบี่ยงเบนไปจากความคุ้นชิน เราเลยยังไม่ค่อยรู้สึกว่าชอบ(หน้าใหม่)หรือไม่ชอบ(หน้าใหม่)มาก


พูดถึงเรื่องมนต์จันทรา....ฉบับนี้......กระติกดูอยู่ตอนแรกๆ แล้วก็ไม่ดูอีก

ยัง"อิน" กับ เจ้าพ่อเกาะยานก ฉบับ คุณฉัตรชัย ที่ดูยังไง ก็เป็นเจ้าพ่อ ที่แสนอ่อนโยนกับผู้หญิงที่เขาเห็นมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กหญิง

กับสาระวารี  ฉบับ คุณติ๊กกัญญารัตน์ ที่รับบท สาวห้าว แต่หวั่นไหวง่าย

ประกอบกับอ่านนวนิยายของคุณกิ่งฉัตรแล้ว...... ขอเก็บภาพไว้ในจินตนาการดีกว่าค่ะ



ธวัชชัย
ขอบคุณ อ.ธวัชชัยมากค่ะที่เข้ามาให้ความกระจ่าง

อย่างที่บอกค่ะ ดูหน้าแรกแล้วสดใส สะดุดตา  แต่บังเอิญว่า เป็น ส.ว. ที่ยังชินกับความสะดวกจนเป็นความสบาย

หน้าแรก  หรือหน้าแสดงบันทึกที่ได้รับความคิดเห็นล่าสุด เป็นแบบนี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ

เดี๋ยวก็ชิน

แต่หน้าหมวดหมู่บันทึก  หากมีทุกหมวดหมู่อยู่ใน 1 หน้า เพื่อที่จะสามารถเลือกได้เลย โดยไม่ต้องเปิดทีละหน้า

ก็จะสะดวกมากยิ่งขึ้น

ขอบคุณค่ะ


ปล. การลงภาพในแต่ละบันทึก ทำได้ง่ายมากกว่าเดิมหลายเท่าค่ะ

ขอบคุณในความสามารถของทีมงานที่ช่วยให้พวกเราเก็บภาพแห่งคาวมประทับใจไว้ในบันทึกได้ง่าย


โอ๋-อโณ
กระติกเขียนไปก็อมยิ้มไปเหมือนกันค่ะ

ยิ่งมาอ่านของแต่ละคน เฮ้ออ สงสัยอยู่ในวัย 40 up ทั้งนั้น ^__^


JJ
เพราะฉะนั้นท่านผู้อ่าน(ผู้ใช้บริการ)ก็ควร improved them self ด้วย จึงจะสมดุลย์นะค่ะอาจารย์


แก้ว..อุบล
ค่ะพี่แก้ว ลงภาพแห่งความทรงจำได้ง่ายขึ้นจริงๆ ค่ะ

ต้องขอบคุณทีมงาน


ระบบไฟล์ใน GotoKnow พิเศษกว่าเว็บอื่นนะคะตรงที่เมื่อบันทึกและมีการ upload ไฟล์เพียงครั้งเดียวก็สามารถนำรูปไปใช้ต่อได้เรื่อยๆ ค่ะ เป็นคลังของภาพและไฟล์ที่ตามติดเราไปทุกที่ใน  GotoKnow ค่ะ


จันทวรรณ

ขอบคุณทีมงานมากค่ะ ที่ทำให้ผู้ใช้บริการสะดวก สะบาย ง่ายขึ้นมากสำหรับการบันทึกภาพ

เมื่อเปรียบกับอดีต(ตามประสา ส.ว.)  ชื่นชมจริงๆ ค่ะ

ลงครั้งเดียว ภาพก็ยังอยู่ในระบบ สามารถเลือกใช้ในบันทึกอื่นๆได้ง่าย