วันพักผ่อนของชีวิต เริ่มต้นพุทธศักราชใหม่ ๒๕๕๖ ได้มีโอกาสเพิ่มพลังชีวิตด้วยการมองอาทิตย์อัสดง ณ ริมทะเลฝั่งตะวันออก ของเมืองไทย

..


ทบทวน...สิ่ง ที่ผ่านมาของชีวิต

..


ชีวิต...ที่ผ่านร้อน ผ่านหนาว......มาครึ่งค่อนชีวิต

ชีวิต....ที่ไม่อาจปฎิเสธความเปลี่ยนแปลงและเป็นไป....ตามกฏแห่งธรรมชาติ

..


กฏของธรรมชาติ....ที่มันเปลี่ยนของมันไป....เช่นนั้น....

มันเปลี่ยนแปลงไป....ตามกาลเวลา ปราศจาก....เงื่อนไข...

..


ชีวิตที่ดำรงอยู่....

สุข....ทุกข์...เงียบเหงา...รื่นเริง... ล้มลุกคลุกคลาน ....หรือกำชัย

มันมิได้ต่างกันเลย........ เพราะมันเป็นของมันเช่นนั้น ด้วยเหตุด้วยปัจจัยที่มี

...


สรรพสิ่งทุกสิ่ง...ในโลก จึงเริ่มต้น และมีจุดจบในตัวของมันทั้งสิ้น

...

เฝ้ามองดูภายในใจตัวเอง... ได้รู้จากการไม่รู้ มองเห็นจากการไม่เห็น

ได้ยินเสียงของหัวใจ.....ที่ตื่นจากความกลัว... ด้วยความไม่กลัว....

...


หยุด...นิ่ง...เฉย.... ได้เพราะจากประสบการณ์ของชีวิต

....

ตื่นรู้...ด้วยหัวใจที่รับรู้ว่า....

ชีวิต ที่ดำรงอยู่......นั้น

ก้าวเดินอยู่ ณ จุดใด.. ในจักรวาลชีวิต

....


ก้าวทะยานของชีวิตนั้น ....ใช่ว่าจะก้าวไปได้อย่างใจคิด

คำตอบที่ได่..... อาจไม่ชัดเจน หรือแม่นยำ

...


หากแต่ว่า....เป้าหมายของชีวิต นั้น จะเปี่ยมไปด้วย... พลังแห่งชีวิตได้

ขอเป็นพลังแห่งความศรัทธา.... ที่มีทั้งต่อตัวเองและผู้อื่น

...


อาทิตย์อัสดง ... มีทุกวัน

พลังแห่งชีวิต...ก็เช่นกัน ..........ย่อมเกิดขึ้นได้ทุกวัน

จะต่างกัน หากพลังแห่งชีวิตนั้น.... ไร้ค่า.... ไม่สมศักดิ์ศรีที่เกิดมา

...

...

ขอพลังแห่งชีวิต.....ที่ได้ซึมซับผ่านอาทิตย์อัสดง ณ พุทธศักราชใหม่ ๒๕๕๖ นี้

ส่งผ่าน แด่... ผู้คนทุกผู้ทุกนาม ในจักรวาล ด้วย ...ความเชื่อมั่นและศรัทธา

ตื่นรู้ ...จากความไม่รู้.....

เห็น...จากความไม่เห็น.... ว่า...........ชีวิตของเรานั้น จะเดินไป ณ ที่แห่งหนใด

ได้อย่างงดงามเฉกเช่น การมองความงาม ณ เวลานี้