รศ.อรชุมา ยุทธวงศ์ (ครูแอ๋ว) ได้เปิดตัวหนังสือ "บันทึกใกล้ใจ" เมื่อ วันที่ ๑๒ เดือน ๑๒ ค.ศ.๒๐๑๒ ที่มูลนิธิสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนการจัดพิมพ์ ทั้งนี้ผู้ประพันธ์แสดงเจตนารมณ์ที่จะมอบรายได้จากการจำหน่ายหนังสือนี้ แก่สมาคมผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม (ประเทศไทย)
ครูแอ๋วเปิดใจไว้อย่างน่าประทับใจว่า บันทึกใกล้ใจนี้ ได้รวบรวมเรื่องราวจากความทรงจำของชีวิตอันมีคุณค่า ในช่วงเวลาของความสะเทือนใจส่วนตัว ที่เฝ้าดูแม่สูญเสียความทรงจำ ภัยจากโลกสมองเสื่อมอัลไซเมอร์ ที่ได้ลบเลือนผู้คนที่แม่รัก และผูกพันออกไปจากความทรงจำ ราวกับว่าชีวิตที่แม่รู้จักไม่เคยมีอยู่เลย…
นอกจากนี้ ครูแอ๋วยังได้บอกว่า ขอมอบบันทึกใกล้ใจนี้ ให้ผู้ป่วยสมองเสื่อม ผู้กล้าหาญ ซึ่งพยายามเก็บเสี้ยวความทรงจำที่ยังเหลืออยู่ สื่อสารกับผู้คนรอบตัว และโลกภายนอกที่ดูแปลกตาแปลกใจมากขึ้นทุกที ทั้งที่ร่างกายและจิตใจเสื่อมถอยลงทุกขณะ
ภายในงานเปิดตัวหนังสือครั้งนี้ สมาคมผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม (ประเทศไทย) ยังได้แจกเอกสารที่น่ารู้สนใจหลายเล่ม เช่น “ การบำรุงรักษาพัฒนาศักยภาพสมองสำหรับประชาชน"…."ความรู้เรื่องสมองเสื่อมสำหรับประชาชน"…ดังตัวอย่างตามภาพที่เก็บมาฝากนี้..www.azthai.org
-สวัสดีครับ..
-บันทึกใกล้ใจ.....น่าสนใจมาก ๆ ครับป้าใหญ่..
-เกี่ยวกับการ"เฝ้าดูแม่สูญเสียความทรงจำ ภัยจากโลกสมองเสื่อมอัลไซเมอร์ ที่ได้ลบเลือนผู้คนที่แม่รัก และผูกพันออกไปจากความทรงจำ ราวกับว่าชีวิตที่แม่รู้จักไม่เคยมีอยู่เลย"
-ขอบคุณครับ
บันทึกที่มาจากประสบการณ์จริง...และมาจาก "แม่" ผู้สูญเสียความทรงจำ...แต่ความทรงจำที่สูญเสียจะอยู่ในความทรงจำของทุกๆ คน ที่ได้อ่านหนังสือนะครับ...พี่ใหญ่สบายดีนะครับ...ผมยังไม่ได้ติดต่อหาเลย....หวังว่า คงได้เจอกันนะครับ
เป็นหนังสือที่น่าอ่านมาก เข้าใจว่าท่านผู้เขียนเป็นคู่ชีวิต ศ.ดร.ยงยุทธ ยุทธวงศ์ ใช่ไหมครับ
หนังสือเรื่องความรู้เรื่องสมองเสื่อมสำหรับประชาชนน่าสนใจมากเลยครับ
ชอบชื่อมากค่ะ บันทึกใกล้ใจ ผู้ให้ที่ได้รับความสุขมากมายเกิดประโยชน์ต่อผู้รับ ถึงแม้อาจจะไม่รับทราบในสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือก็ตาม ประทับใจผู้ให้มากค่ะ
เปิ้นคิดว่า .... เป็นประโยชน์มากที่สุด ...กับ....ญาคิ แล ะผู้ใกล้ชิด ...ของผู้ป่วย โรคสมองเสื่อม.... อย่างมากนะคะ .... เพราะญาติ และ ผู้ใกล้ชิด .... ได้อ่านแล้ว....จะได้มีกำลังใจ .... มีแรงกาย แรงใจ ผลักดัน ช่วยเหลือเกื้อกูล ดูแล เอาใจใส่ ... ผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม...ต่อไป.. อย่างดี และ งดงาม นะคะ ....
สังคมไทย..ไม่เคย...ทอดทิ้งกัน นะคะ
ขอบคุณพี่ใหญ่มากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ช่วงนี้ปริมกลับบ้านค่ะ กลับมาอยู่ในหมู่บ้านที่ทุกคนรู้จักคุ้นเคยกัน... วันก่อนไปเยี่ยมอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งเคยสอนพิเศษตั้งแต่หนูเป็นเด็กท่านก็พยักหน้ารับตอนหนูเข้าไปไหว้ท่าน แต่ภรรยาของท่านบอกว่าท่านจำใครไม่ได้เพราะโรคเดียวกันค่ะ สะท้อนใจอย่างบอกไม่ถูก
หนังสือเล่มนี้จึงน่าสนใจมากที่เราจะได้เข้าใจและวางตัวให้ถูกค่ะ
คุณพี่ใหญ่สบายดีนะคะ ;)
ขอบคุณค่ะ
หนังสือน่าสนใจค่ะ บันทึกใกล้ใจ มีประโยชน์มากค่ะ
น่าสนใจมากเลยครับ...อยากอ่าน แต่ดูจะสะเทือนใจมากกับเรื่องราว พักนี้ผมเป็นไง อ่านเรื่องราวดีๆ เรื่องราวสะเทือนใจไม่ค่อยได้...มันจุกอก..ตื้นตันง่ายๆ
หนังสือที่เป็นยิ่งกว่าจดหมายเหตุใครซักคน
หากแต่มีอานิสงส์ต่อผู้คนอย่างไม่กังขา ครับ
หนังสือเป็นแหล่งเรียนรู้ที่มีคุณค่า ที่หาได้ไม่ยาก
ขอบคุณท่านนงนาทค่ะ
เป็นหนังสือที่สวยงามและควรจะมีหนังสือบันทึกเรื่องราวแบบนี้อีกมากๆเพราะมีคุณค่าทางจิตใจของผู้อ่านนะคะรุ่นลูกหลานจะได้รับทราบ
ขอบคุณที่นำเรื่องราวดีๆ มาแบ่งปันให้อ่านค่ะ
หนังสือดี..มีคุณค่าครับ คุณครูพี่ใหญ่
ขอบพระคุณครับผม