ความสุข การแบ่งปัน มิตรภาพและความประทับใจเกิดขึ้นในโกทูโนว์

    

     2 ปีก่อนโชคดีที่ได้รู้จักโกทูโนว์จากพี่แก้ว อุบล  เริ่มจากติดตามอ่านงานเขียนของพี่แก้วจากบล็อกเรียนรู้ชีวิต ต่อมาก็เริ่มอ่านงานของผู้เขียนหลายๆท่าน พอมีโอกาสสมัครและสร้างบล็อกได้ก็เริ่มเขียนบันทึก ได้กำลังใจข้อคิดดีๆและคำชี้แนะจากพี่แก้ว พี่ครูป.1และบล็อกเกอร์หลายๆท่าน

 

สุขจากการให้

     งานเขียนทุกชิ้นคือการให้

     ให้โอกาสตนเองในการฝึกฝน

     ให้ข้อคิด มุมมอง แบ่งปันเรื่องราว

 

สุขจากการรับ

     รับความรู้และสาระดีๆจากบล็อกเกอร์หลายๆท่านผ่านงานเขียน   ล้วนงดงามและเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต

    ทุกท่านคือครู

    รับกำลังใจจากกัลยาณมิตรทุกท่านที่แวะเวียนมาทักทายและแบ่งปันข้อคิดเห็น

    โลกใบนี้กว้างใหญ่ขึ้น

 

สุขที่ได้เห็น

     เห็นการให้ การแบ่งปัน รวมทั้งงานจิตอาสาที่เกิดขึ้นในสังคมแห่งนี้ มีความสุข เกิดพลังใจในการทำงาน การช่วยเหลือคนอื่นตามกำลังความสามารถ นึกถึงงานจิตอาสาก็จะนึกถึงพี่ครูคิม อาจารย์ดร.ขจิต อาจารย์อ.นุ พี่นงนาท ท่านวอญ่าและบล็อกเกอร์อีกหลายๆท่าน รู้สึกชื่นชมมาตลอด

 

สุขที่ได้เป็น

      ภูมิใจที่ได้เป็นบล็อกเกอร์ของโกทูโนว์ค่ะ

     กว่าจะได้บันทึกมาหนึ่งบันทึกต้องผ่านการจัดกระบวนความคิด การขัดเกลา  ให้เวลา สมาธิและความตั้งใจ

    ในการทำงานวันนี้ สามารถดึงข้อมูลจากงานเขียนไปบอกเล่ากับเพื่อนร่วมงานได้ทันที  เมื่อต้องการเนื้อหาที่ไปอบรมมาถ่ายทอดเพราะส่วนใหญ่บันทึกไว้ในนี้ ดึงไปจัดบอร์ดก็ได้

      ในวันว่างๆนั่งอ่านบันทึกเก่าๆ ได้ย้อนความหลัง  เรื่องนี้ให้เขียนตอนนี้คงไม่ได้เนื้อหาแบบนี้แล้ว เป็นบันทึกประวัติศาสตร์เลยทีเดียว 

      ยังคงตั้งใจเขียนบันทึกเท่าที่จะยังสามารถทำได้

      ก่อนและหลังเป็นสมาชิกโกทูโนว์ ข้าพเจ้าก็ยังคงเป็นพยาบาลตัวเล็กๆในหน่วยงานหนึ่ง ที่มีความรักและภูมิใจในองค์กร แต่ที่แตกต่างคือมีความสุขในการทำงานที่เพิ่มขึ้น ค่อยๆซึมซับสิ่งดีๆจากสังคมแห่งนี้วันละเล็กละน้อย จากหยดน้ำเล็กๆกลายเป็นสายธารแห่งความสุขที่ยิ่งใหญ่

      ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกๆท่านและขอบคุณทีมงานโกทูโนว์ค่ะ