นี่หรือคือความแตกต่าง...ระหว่างสิ่งมีชีวิต และ สิ่งไม่มีชีวิต

ครอบครัวนักเดินทาง

      ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ก็พบว่าตนเองเดินได้แล้ว และต้องเดินตลอดเวลา

แม่ของวิที่เดินช้ากว่าบอกว่า “การเดินเป็นหน้าที่ การเดินทางเป็นชีวิตของพวกเรา ถ้าหยุดเดินเมื่อไหร่ ก็ตายเมื่อนั้น”

วิพบว่าตนเองเดินเร็วกว่าแม่เกือบ 60 ก้าว

ส่วนแม่ก็เดินเร็วกว่าพ่อซึ่งเตี้ย และอ้วน ประมาณ 60 ก้าว

แต่ครอบครัวของวิก็อบอุ่น เพราะทุก ๆ ชั่วโมงจะมาเจอกันพร้อมหน้าพร้อมตา

ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่จะเจอกันเฉพาะตอนเย็นหรือวันหยุด

น่าเสียดายที่แม้ครอบครัวของวิ (นาที) จะเป็นนักเดินทางตลอดชีวิต

แต่ก็ไม่เคยที่จะเดินพ้นหน้าปัดนาฬิกาเลย

                                                                  (ที่มา: นิทานพริบตา)

(ที่มา : บุษรา)

    ตั้งแต่ย่างก้าวเข้ามาทำงานที่โรงพยาบาลพะโต๊ะ ฉันต้องเดินแข่งกับเวลาบางครั้งเดินช้ากว่าเข็มนาที    บางครั้งก็เดินเร็วกว่าเข็มวินาทีฉันก็รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งกับบ้านหลังที่ 2 หลังนี้ฉันเป็นนักเดินตัวยง แต่ไม่เคยเดินเลยนอกกรอบความถูกต้องสักที

แผนการรักษาของแพทย์ 

       "วินิจฉัยโรคที่ถูกต้อง ฉับไว ทันท่วงที กับทุกวินาทีแห่งเสี้ยวชีวิต" 

แผนการรักษาของพยาบาล  

       "การซักประวัติเบื้องต้นที่ดี  รวดเร็ว ถูกต้อง"

แผนการทำงานของผู้เขียน 

        "พิมพ์งานถูกต้อง ทันเวลา ไม่เกิดอุบัติการณ์และผู้รับผลงานพึงพอใจ"

นาฬิกา

         ไม่มีชีวิต แต่มีหน้าที่ คือเดินรอบตัวเองด้วยความมุ่งมั่น เข็มวินาที เข็มนาที เข็มชั่วโมง ต่างทำหน้าที่ของตัวเอง ไม่เคยบกพร่อง ณ.เวลาหนึ่ง ๆ   เข็มถูกเรียงซ้อนตามลำดับเพื่อบอกเวลา มองแล้วน่าชื่นชมช่างรักษาช่วงเวลาได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ  นาฬิกาได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมบูรณ์เสมอ

พัดลม  

        ไม่มีชีวิต แต่มีหน้าที่ คือหมุนส่ายรอบตัวเองด้วยความตั้งใจ ด้วยความรอบคอบ  รักษาความถี่ได้คงที่ ไม่เคยสักครั้งที่จะหยุดหมุนส่ายเพราะความเหนื่อยล้า พัดลมได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมบูรณ์เสมอ

มนุษย์  

         มีชีวิต มีจิตใจ และมีหน้าที่ ทุกคนก้าวเดินด้วยความมุ่งหวัง หวังค่าตอบแทน หวังผลประโยชน์ ตั้งกฎตัวเองด้วยเงื่อนไข?  สิ่งมีชีวิตสิ่งนี้ทำเพื่อตัวเองอยู่รอดเสมอ

          "นี่หรือคือความแตกต่าง..............."

 

เรื่องเล่าเรื่องนี้บุษราได้เคยลงบันทึกไว้แล้วช่วงที่บุษราเริ่มหัดเขียนเรื่องเล่าใหม่ ๆ        แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักของกัลยาณมิตร วันนี้ขออนุญาตนำมาเผยแพร่อีกครั้ง หวังว่าคงได้รับการตอบรับที่ดี เหมือนเช่นที่ผ่านมา ขอบพระคุณทุก ๆ ท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านและคอมเม้นท์งานให้ค่ะ