ประเด็นการให้ความเห็นท้ายบันทึกมีความสำคัญอย่างไรบ้างต่อคนเขียนบันทึก ต่อคนอ่านบันทึก ต่อคนเขียนความเห็นนั้น และต่อการจัดการความรู้ เป็นประเด็นที่น่าสนใจ ผมเคยอ่านเจอใน GotoKnow.org ว่ามีคนเคยเขียนถึงบ้างแล้ว แต่ก็ยังประปราย วันนี้ผมได้อ่านบันทึกของคุณจันทรรัตน์ ที่บันทึก เรียนการ ลปรร ทำให้ผมได้หวนนึกเรื่องความสำคัญของการให้ คห.อีกครั้งหนึ่ง ที่อยากจะบอกเล่าความรู้สึกครับ

     ความเห็นที่เราได้รับจากคนที่เราคิดว่าเป็นต้นแบบใน GotoKnow.Org แม้จะนาน ๆ ครั้ง แต่มันก่อให้เกิดพลังในการทำงาน ในการเขียน ความกล้าในการให้ คห.บันทึกคนอื่นต่อ ๆ ไป เป็นอย่างมาก อันนี้เป็นความรู้สึกเมื่อครั้งแรก ๆ เข้ามาร่วมในสังคมนี้ บางครั้งถึงกับรอว่าใครจะมาให้ คห.เพิ่มเติมบ้าง ถามตัวเองว่าทำไม ตอบตัวเองว่าเหมือนเขาชวนเราเข้าพวก เขาน่าจะยอมรับเราแล้วนะ ประมาณนั้น

     ในกาลเวลาต่อมา ก็เริ่มทบทวนว่า...ที่เรายังอยู่ใน GotoKnow.Org ได้นี่สงสัยจะเป็นเพราะ ต่างคนต่างก็ยอมรับกัน ซึ่งแสดงออกมาได้ทางเดียวคือการให้ คห.ท้ายบันทึก เพราะยังเป็นการพบกันแบบ B2B ตอนนั้นยอมรับว่าไม่รู้ ไม่เข้าใจคำว่า “ลปรร.” “การต่อยอดความรู้” “การเติมเต็ม” หรือ คำอื่น ๆ ในการจัดการความรู้มากนัก เพียงแต่เห็นว่า ยอดเยี่ยมมากที่ทำให้เราซึ่งอาจจะมองมุมเดียว หรือมองไม่ครบ ได้รับการเติมเต็มที่ดี จนต้องออกเสียง “อืม...อืม” เมื่อได้รับ คห.จากใครเพิ่มเติม กลับกันบ้าง ไม่เว้นแม้แต่เราไปให้ คห.คนอื่น และมีการต่อยอดเติมเต็มกันต่อ ๆ ไป

     ทุกวันนี้ภารกิจของผมใน GotoKnow.Org หากเมื่อใดที่ได้เข้ามา จึงไม่เพียงการเขียน/อ่านบันทึก แต่จะคอยต้อนรับสมาชิกใหม่ ให้ คห.ที่อ่านแล้วเกิดอาการปิ้งแว๊บ ด้วยเชื่อลึก ๆ ว่าการกระทำอย่างนี้น่าจะทำให้คนที่เข้ามาได้อยู่ต่อ แล้วพอสักพักเขาจะปลดปล่อยพลังที่เป็นความรู้จากการปฏิบัติของเขาออกมา ฉะนั้นตอนแรก ๆ จะพยายามคิดว่า ให้เขา (เหล่านั้น) กลับมาอีก มาเพื่อเรียนรู้ จากนั้นค่อยแลกเปลี่ยนเรียนรู้

     ผมจึงเน้นย้ำกับตัวเองว่าการให้และตอบ คห.คนอื่นอย่างใส่ใจ ตั้งใจ ด้วยใจจริง ไม่ว่าจะเพื่อให้กำลังใจ ตอบคำถาม ให้ความช่วยเหลือ ต่อยอด เติมเต็ม ตั้งประเด็น เปิดประเด็น ฉีกมุมมอง ผมถือว่าล้วนเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และที่สำคัญเป็นการขยายเครือข่ายไปโดยไม่รู้ตัว ฉะนั้นผมยังให้ความสำคัญเสมอครับ มีเวลาน้อย ก็จะยังพยายามให้ต่อไปครับ

     จริง ๆ ในประเด็นนี้ผมตั้งใจจะเขียนเพื่อรวบรวมความคิดเห็น ทัศนะ และความรู้สึกต่อการให้ความเห็นท้ายบันทึกจาก Bloggers ทั้งหลาย ไม่แน่ใจนักว่าจะรวบรวมได้แค่ไหนอย่างไร ไหน ๆ ก็เขียนมาได้ตั้งยาวแล้ว ฮึดหน่อย! ตีพิมพ์เลยดีกว่าครับ