
วันนี้ขณะที่ดิฉันล้างจานอยู่ดิฉันก็นึกขึ้นมาได้ถึงเรื่องความขัดแย้งในขณะทำงานของเจ้าหน้าที่ของดิฉัน 2 คน คนหนึ่งซึ่งพูดต่อว่าแล้วก็จบไปไม่ได้คิดถึงใจคนที่เราว่า แต่คนที่ถูกกระทบนั้นกลับคิดหนักและเกิดความเครียด และทุกข์ใจอย่างมาก จนดิฉันคิดว่าเราคงต้องช่วยน้องให้คิดได้ซะบ้าง
ดิฉันคิดที่จะช่วยผู้ที่ทุกข์ใจก่อน จำเรื่องที่เคยอ่านได้ว่า
"เขาว่านอกจากเราจะล้างจานเพื่อให้จานสะอาดแล้ว เรายังล้างจานเพียงเพื่อมีชีวิตเต็มเปี่ยมอยู่ในแต่ละขณะที่ล้างจานด้วย เราจะมีชีวิตเต็มเปี่ยมในทุกขณะและมีความสุขด้วย "
"คนที่ชอบเก็บอะไร ๆ มาคิด จนเครียดต้องล้างใจ เอาสติขัดถูล้างให้สะอาดเหมือนจานด้วยแล้วถึงจะมีความสุขได้ "
ดิฉันหาโอกาสพูดคุยกับน้องในค่ำวันหนึ่ง พระธรรมท่านสอนว่าอย่าไปยึดอะไรไว้ในใจ ให้ใจสะอาด สบาย ปล่อยวาง ไม่อย่างนั้นจะเป็นทุกข์ คนเราผิดพลาดกันได้ แต่เราก็ต้องให้อภัยตัวเราเองและหาทางใหม่เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดอีก หากใจเรามัวจมอยู่กับความคิด เราผิด เราแย่ จิตใจเราก็จะขุ่นมัวเป็นทุกข์ตลอด
อย่างจานก็เช่นเดียวกันหากเราไม่ล้างก็จะยังมีคราบความสกปรกของอาหารค้างอยู่ เมื่อเราล้างให้สะอาดมันก็น่าใช้ เปรียบดังเช่นใจของเราหากเราเองไม่คิดที่จะล้างความทุกข์ที่ทับถมอยู่ออกไป เราก็จะจมอยู่กับความทุกข์ตลอดไปเช่นกัน ในทางตรงข้ามล่ะถ้าเราสามารถที่ล้างใจเราให้สะอาด สลัดความทุกข์ออกไปซะ ให้อภัยตัวเอง ตั้งใจทำสิ่งดีใหม่ ขัดล้างใจด้วยธรรมะ คราบความทุกข์ที่อยู่ในใจก็จะสลายไปได้สิ้น
ใช้เวลาในการสนทนาหัวข้อ "ล้างจาน..ล้างใจ...ให้อภัยตัวเอง" นานประมาณเกือบชั่วโมง ผลที่ได้.. ดิฉันดีใจมากค่ะ 2-3 วันถัดมาน้องที่ดิฉันพูดคุยด้วยกลับมาเป็นคนที่มีชีวิตชีวาดังเดิม

ชอบการตั้งชื่อบันทึกจังเลยครับ อ่านแล้วต้องรีบเปิดเข้ามาอ่าน
ไม่บอก (อุบไว้)
อยากบอกว่า……ชื่อ(บันทึกนี้)โดนตา เนื้อหาโดนใจ และเนื้อในคือ “แก่นธรรม” ครับ
จะตามไปถามในงานมหกรรมการจัดการความรู้ภาคราชการวันที่ 21 ก.ค. นี้ คอยหลบให้ดีละกันนะ..ฮิฮิ
เสียดายจังครับ วันที่ 21 ผมต้องไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อให้ท่านตรวจงานที่แก้ไข แต่ผมจะรออ่านบันทึกจาก คุณศุภลักษณ์ ด้วยใจจดจ่อครับ
ผมไม่ได้ไปเช่นกันครับ (ไม่มีในแผนฯ นี่ครับ) จะรอคุณเล่าให้ฟังผ่าน Blog นะครับ (ด้วยใจจดจ่อ…ว่างั้น)
เสียดายจัง..เฮ้อ..(ล้อเลียนเพลงของคุณพ่มพวง..) ขำ..ขำ
เรียน คุณศุภลักค์
อ่านล้างจาน...ล้างใจ...และอภัยให้ตัวเองแล้วถูกใจมากที่คุณได้ปฎิบัติถูกต้องแล้วชื่นชมจริง ๆ ค่ะ และขอแจมด้วยค่ะว่า มนุษย์เราเกิดมาไม่นานก็จากกันอยู่ไม่ถึง 100 ปีก็ไปจากกันดีที่สุดก็จงช่วยกันล้างจาน ล้างใจ และให้อภัยตัวเองและคนอื่นแล้วทุกคนจะอยู่ป็นสุขยิ่งขึ้น คะ เพราะจิตใจว่างเปล่าและอยู่แบบปล่อยวาง
ถึง คุณศุภลักณ์
ผมได้อ่านล้างจาน ล้างใจ ให้อภัย ทำให้รู้สึกดี
คงได้มีโอกาสนำไปขยายผลแนะนำคนอื่น ๆ บ้าง
คุณคงไม่ว่าอะไร และขอให้กุศลผลกรรมดีหากเกิดมี
แก่ผู้หลงคิดผิดแล้วกลับใจได้มามีความมั่นใจใน
ตนเอง หมดทุกข์ สุขใจ ก็ขอให้คุณความดีนั้น
ย้อนกลับไปส่งผลให้คุณศุภลักษณ์มีความสุขยิ่ง ๆ
ขึ้น นำสิ่งดี ๆ มาสู่เพื่อน ๆ ตลอดไป
ผมขอเป็นกำลังใจ...
ให้คุณ...ตลอดไป...
........เช่นกัน.............
ดีใจจังที่ได้เจอเรื่องเล่าของคุณศุภลักษณ์ เพราะตัวเองก็เคยตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เหมือนกัน ซึ่งเมื่อได้อ่านแล้วก็ทำให้ตัวเองคิดว่าจะขอนำไปปรับใช้บ้างนะคะ…ขอบอกว่าโดนใจทั้งหัวข้อและเนื้อหานะคะ…
สำหรับตัวดิฉันตอนนี้อยากจะทราบวิธีการสร้างกำลังใจให้กับคนที่รู้สึกท้อถอยในการทำงาน คือว่า มีน้องที่ทำงานเค้าคงจะรู้สึกเหนื่อยและล้าจากการทำงานเพราะช่วงนี้งานคงจะสุมกันเข้ามาเยอะ อยากได้รับคำแนะนำคะว่าเราจะช่วยสร้างกำลังใจให้น้องเค้าได้อย่างไร ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้แล้วสามารถแก้ไขได้ผลก็ช่วยเล่าสู่กันฟังบ้างนะคะ
ขอบคุณคุณศุภลักษณ์มากๆ คะ ได้แวะเข้าไปอ่าน ของฝากในวันหยุด…การทำจิตให้ผ่องแผ้ว…อ่านแล้วรู้สึกดีคะ ได้ทบทวนตัวเองไปด้วย และจะขอเอาข้อคิดดีๆ แบบนี้ไปบอกต่อๆ ให้กับเพื่อนนะคะ
ทดลองปฏิบัติแล้วได้ผลอย่างไรก็ลองบันทึกดูนะคะแล้วจะตามไปชมค่ะ
wow! such a cute title
to be confirmed that it's very attractive article
ขนาดหนึ่งปี แล้วยังดึงดูดใจได้ ชื่อน่ารักมากค่ะ
- ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว จริงๆ ค่ะ