อ่านบันทึก ทั้งสะดวกและสบาย....หาได้ที่ไหน? ของ พี่เม่ย แล้วชอบมาก เขียนเรื่องน่ารัก น่ารัก และ หักมุมได้สวย ชนิดคาดไม่ถึง พอดี เห็น น้องชาย เข้าไปแล้วบอกว่า ถอยก่อน เพื่อไปตั้งหลัก เนื่องจากมีคนเขียนต่อเป็นกลอนกันเยอะ ครูโอ๋ เราก็มาแรง แต่งกลอนจากใจ มาเป็นชุด ใครไม่ไปอ่านน่าเสียดาย ... ผมเลยเขียนต่อท้ายไว้บ้าง ดังนี้ :-
น้องชาย (ขอบ) ถอย แต่ พี่ไม่ถอย !
ขอบคุณ พี่เม่ย ที่ผูกโยงเรื่องราว น่ารัก น่ารัก และหักมุมลง ชนิด คาดไม่ถึง แต่สะท้อนความจริงได้ เกินคาด ว่าแล้วก็บรรเลงต่อแบบสดๆดังนี้ :-
ที่ตรงนี้ คือที่ดี ของมวลมิตร
ไม่เคยคิด ตอนสมัคร ยังเฉยๆ
ไม่กี่เดือน ผ่านมา งงหมดเลย
คนไม่เคย พบหน้า มาร่วมวง
"คอเดียวกัน" เพิ่มมา ไม่น่าเชื่อ
แลกเปลี่ยนกัน ไม่มีเบื่อ เรื่องหลากหลาย
ดั่งครอบครัว น้องพี่ มีมากมาย
ทั้งหญิงชาย เปี่ยมด้วยรัก และศรัทธา
ศรัทธาต่อ ความดี แห่งชีวิต
สิ่งใดถูก สิ่งใดผิด ช่วยค้นหา
ผลัดกันเขียน เวียนกันอ่าน สราญอุรา
มาเถิดเรา มาเพิ่มค่า GotoKnow !
ได้บรรยากาศ ค่ะ ตามมา
ตามมาเป็นมวลมิตร…… ผูกจิตสมัครรักกับเขา
ณ ที่นี่ บ้านนี้ บ้านพวกเรา
ที่เวียนเข้ามาสานฝัน…..สานจิตนาการ
ต่างหน้าที่...การงาน ผ่านเรื่องเล่า
สู่เพื่อนเรา ที่ผูกจิต มิตรสมาน
ช่วยกัน…ต่อ….ช่วยเติม……เสริมวิญญาณ
เป็น……..เกลียวฝัน เกลียวคลื่น…..คืนสังคม
...ผมคงต้องขอถอยก่อน เหมือนพี่ชายขอบ...
พี่ๆเก่งกันนะครับ...ไม่น่าเชื่อว่าพี่โอ๋ อโณ จะมีอารมณ์แต่งกลอนได้ สวยงาม...เทียบชั้น ผอ.บวร,อาจารย์ Handy ...
Gotoknow สะดวกสบายและน่าอยู่คล้ายๆกับบ้านบนดอยของผมที่แม่ฮ่องสอน โปร่ง โล่ง อากาศดี ว่าแต่ที่นี่มีเพื่อนหลากหลายดีครับ
ประทับใจมากครับอาจารย์ ขอบคุณครับ
นั่นสิคะ คุณจตุพร...พี่โอ๋เองก็ไม่อยากเชื่อตัวเองเลย แต่งกันสดๆตอนนั้นเลยแหละค่ะ มันมาเอง ต้องขอบคุณเจ้าของบันทึกและผอ.บวรค่ะ ที่ทำให้ความรู้ฝังลึกของพี่กระเด็นออกมาได้
กลอนคุณ Handy, พี่เม่ยและผอ.บวรนั้น ไม่ต้องพูดถึง ระดับเซียนกันทั้งนั้นเลยค่ะ เป็นแฟนพันธ์แท้ของทั้งสามท่านอยู่แล้วค่ะ (นี่ขนาดผอ.บวรเพิ่งเขียนบันทึกเดียวนะคะ)
"ณ ที่นี่ มีความรู้ คู่ความคิด
มีมวลมิตร จิตเลิศ ประเสริฐยิ่ง
ประสบการณ์ พลิกแพลง แหล่งอ้างอิง
สรรพสิ่ง ณ ที่นี้ มีด้วยใจ....."
โห !! นิวแต่งกลอนไม่เก่ง คะ แต่ขอเข้าอ่านนะคะ.....ขอบพระคุณคะ
สวัสดีครับทุกท่าน
ผมย้อนศรกลับมาอ่านบันทึกนี้ ล่วงเลยมาเกือบปี ยังไม่ได้ตอบใครเลย .. ขออภัยในความผิดพลาดครับ
โอ้โหความรู้สึกช้าไป..เกือบปี...เชียวค่ะ อิ อิ ...มาแซว
ตามมาบอกว่า เกือบปีแล้วก็จริง แต่ก็ยังอ่านได้ไม่เบื่อเลยนะคะ ทั้งบันทึกพี่เม่ยและบันทึกนี้ เพราะบทกลอนของทุกท่านนี่เป็นอมตะจริงๆค่ะ แทนใจได้อย่างหมดจดจริงๆ โดยเฉพาะ 3 เซียนที่เอ่ยถึง พลอยลากให้พวกเราอีกหลายๆคน หลุดกลอนกันมาได้เป็นทิวแถว ชอบมากๆค่ะ
สวัสดีครับ
บ่ม-ดองไว้ได้ที่แล้ว จึงเข้ามาบอกว่า ...
มาหยบแลพี่บ่าว คนเต็มเริน ไม่ไร้ยังงานไหร กลับไปอิเอาพร้ามเอาไคร มาช่วยงาน
ครับอาจารย์ครับ
ผมมาขออนุญาตินำ
ที่ตรงนี้ คือที่ดี ของมวลมิตร
ไม่เคยคิด ตอนสมัคร ยังเฉยๆ
ไม่กี่เดือน ผ่านมา งงหมดเลย
คนไม่เคย พบหน้า มาร่วมวง
"คอเดียวกัน" เพิ่มมา ไม่น่าเชื่อ
แลกเปลี่ยนกัน ไม่มีเบื่อ เรื่องหลากหลาย
ดั่งครอบครัว น้องพี่ มีมากมาย
ทั้งหญิงชาย เปี่ยมด้วยรัก และศรัทธา
ศรัทธาต่อ ความดี แห่งชีวิต
สิ่งใดถูก สิ่งใดผิด ช่วยค้นหา
ผลัดกันเขียน เวียนกันอ่าน สราญอุรา
มาเถิดเรา มาเพิ่มค่า GotoKnow !
ไปรวมในรวมตะกอนครับ ขอบคุณมากครับ http://gotoknow.org/blog/mrschuai/113523#
สวัสดีครับ