ถึงเวลา ๑๖.๐๐  ควรเป็นเวลาปล่อยนักเรียนไปอาบน้ำ เตรียมตัวรับประทานอาหารเย็น  เพื่อกลับมาเรียนรู้ร่วมกันในกิจกรรมใหม่ของภาคกลางคืน  แต่นักเรียนไม่ยอมกลับบ้าน  อิดออดเมื่อวิทยากรบอกว่าจะปล่อยกลับบ้านนักเรียนร้องขอต่อเวลา 

          เมื่อถึงเวลา ๑๘.๐๐ น. นักเรียนต่างรีบมาเข้าห้องเรียนตรงตามเวลา  วิทยากรมีพลังแรงร่วมรีบเข้าไปจัดกิจกรรมให้เด็ก ๆ มีการร้องเพลง เกมเล็ก ๆ น้อย ๆ นักเรียนเฮฮา สนุกสนาน  ทั้งวิทยากรและครูดูมีความสุขและรื่นรมย์ไปกับเสียงหัวเราะของนักเรียน 

        " เกมโหด" ได้เริ่มขึ้นโดยวิธีง่าย ๆ ให้นักเรียนนับเลข ๑-๑๐๐  นักเรียนเฮลั่นบอกว่าง่าย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  แต่กติกาก็มีแบบง่าย ๆ คือ "เมื่อนับถึงจำนวน ๓ และ ๗ ให้นักเรียนปรบมือ  หากนับผิดตรงคนไหนให้เริ่ม ๑ ใหม่"  ปรากฏว่านักเรียนล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า 

         การสังเกตพฤติกรรมของนักเรียนพบว่า  นักเรียนเริ่มเครียด แสดงอาการไม่พอใจต่อเพื่อนที่นับผิด แต่วิทยากรได้ควบคุมสถานการณ์ให้นิ่งลงโดยใช้แรงจูงใจซึ่งไม่ต้องบอกหรือออกคำสั่งให้นักเรียนนิ่ง  ภายหลังนักเรียนสามารถควบคุมสมาธิและมีสติดีขึ้น

          "เกมนับเลข" ซึ่งมองเห็นว่าสุดโหดในสายตาวิทยากร ซึ่งคิดว่านักเรียนไม่น่าจะผ่านได้ กลับดำเนินการไปด้วยดีและจบเกมอย่างสุดยอด  นับเป็นชัยชนะแห่งความภาคภูมิใจของเด็ก ๆ

         การฝึกสมาธิเพื่อให้นักเรียนเกิดสติ  ไม่จำเป็นต้องให้นักเรียนนั่งหลับตาโดยไม่เข้าใจความหมายเสมอไป  แต่หากนำเกมให้นักเรียนได้ฝึกความมีไหวพริบไปด้วย  ทำให้ไม่เครียดและมีความสุขเพราะได้เคลื่อนไหวตามธรรมชาติของวัย พร้อมที่จะรับรู้สิ่งใหม่ ๆ  ความสุขจึงเกิดขึ้นทั้งนักเรียนและวิทยากรตลอดกิจกรรม 

       ผอ.พิพัฒน์ และคุณครูแมวไปรับคุณเทียนน้อยที่สามแยกบ้านแยง และทราบว่า ผอ.พรชัย กำลังเดินทางลงมาจากหล่มสัก จึงรออยู่และได้รับกลับมาพร้อมกัน  พลังแรงใจเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว