สวัสดีครับเพื่อน ๆ ยังเกาะติดกับการกินอยู่นะครับ ผู้อยู่เบื้องหลังการกินนี่ควรให้กำลังใจจริง ๆ เพราะตื่นนอนก่อนตี 4 ของทุกวันและออกไปหาสิ่งของมาทำอาหารคนละไม้คนละมือ...
แล้วยังอยู่ในครัวตลอดจำนวนหนึ่ง...
ต้มของกินเล่น ๆ
แผนกทำของกิน แม่ครัวฝีมือดี...
ความสนุกของเด็ก ๆ ขายของกิน...
สนุก ๆ
กินด้วยคุยกันไปด้วย
วันแล้ววันเล่า...และวันใหม่ก็โผล่มาอีกหน...
ยามเช้าขณะยูมิเดินออกกำลังกายริมทะเลหน้าบ้านพัก
วันนี้เราตั้งใจเตรียมอาหารไปทำบุญตามประเพณี
แผนกกองเชียร์
คนละไม้คนละมือละนะ...
แบ่งแผนกกันทำเช่นกลุ่มล้างจานก็มีกลุ่มทำอาหารก็มีเป็นต้นน่าชื่นชมทั้งนั้นทำอาหารสุดฝีมือเลยละ...หมดอาหารก็หาของกินเล่น ๆ มาทำมาต้มกินกัน...เรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ แล้วพอวันใหม่มาถึงตามกำหนดเราก็นำอาหารไปทำบุญตามประเพณี...พวกเด็ก ๆ ก็เล่นอย่างอิสระก่อกองทรายเล่นนั้นแล.
แง่คิดจินตนาการของเด็กนี้ก้าวไกล เขาทำทรายเป็นอาหารแล้วกินเข้าไปในพุง...เลยบอกว่าแล้วยูมิยืนอยู่ในทรายนั้นจะทำอย่างไร ก็กินไปอยู่ในพุงด้วย เด็ก ๆ ว่า...แล้วไปหากินกล้วยสุกกินผัก...แล้วค่อยถ่ายออกมา...เออ...เป็นซะอย่างงั้นละ...
นี่แหละวิถีไทย
น่าจะเลี้ยงที่อำเภอหัวไทรใช่ไหมค่ะ...จำวิวชายทะเลได้..(ผิดป่าว)
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์หล่อใหญ่
เห็นภาพหนุ่มน้อยๆ ยิ้มแย้มก็พลอยชื่น รื่นรมย์ใจไปด้วยเลยนะคะเนี่ย ;)
ภาพนี้ ที่หัวไทร งามจับตา จับใจจริงๆค่ะ
เข้าใจจินตนาการนะคะ อ. ลงไปอยู่ในพุงหนุ่มน้อยแล้วเป็นไงบ้างเอ่ยคะ ;)
อาจารย์ยูมิ ไม่ได้กลับนครพนมเหรอคะ สงกรานต์ ปีนี้ มาคารวะด้วยความระลึกถึง
สวัสดีครับ คุณครูบุญส่ง
แถวบ้านนอกยังพอหาเจอครับวิถีอย่างนี้...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณปริมปราง
อยู่ในท้องถิ่นที่ริมทะเลฝั่งอ่าวไทย ในเขต อ. หัวไทรจริง ๆ ครับ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณpoo
อิ อิ อิ...อยู่ในพุงแล้วเราเลยจินตนาการต่อว่าเดินท่องเที่ยวไปทั่วร่างกายเจ้าเด็กตัวน้อย ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์
ก็เป็นอีกมุมเล็ก ๆ ของคนธรรมดาคนหนึ่งนะครับผม...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณกุ้งนาง สุธีรา
ไม่ได้กลับไปเยือนบ้านเกิดกายนานแล้วครับ
มีแต่เสียงเข้าสายมาจากพี่ ๆ น้อง ๆ เนื่องในวันสงกรานต์ปีใหม่ไทยครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณพิชชา
อย่างนั้นละ กินก็อิ่มพุง คุยกันก็อร่อยในอารมณ์นะครับผม...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ umi
สวัสดีปีใหม่ ย้อนหลังค่ะ