ดวงตะวันฉายแสงแห่งความหวัง
ชีวิตยังต้องสู้สู่จุดหมาย
อาทิตย์เหนื่อยเมื่อยล้ารอพักกาย
ไม่เคยหน่ายหน้าที่ซึ่งมีมา



เอ้กอี้เอ้กไก่ขันกระชั้นแว่ว
อรุณแล้วโก่งคอปลุกสุขหรรษา
ทุกชีวิตให้ตื่นฟื้นนิทรา
ลุกขึ้นมาเริ่มต้นสร้างผลงาน



ฝูงวิหคโผผินบินลัดฟ้า
เพื่อมุ่งหน้าหากินถิ่นไพศาล
วันต่อวันโอบเอื้อเกื้อวิญญาณ
จนเชี่ยวชาญการบินทุกถิ่นไพร



บัวกลางบึงบานรับตะวันฉาย
ยิ้มทักทายสรรพสิ่งยิ่งสดใส
เหล่าผีเสื้อภุมรินบินมาไกล
เคล้าเกสรดอกไม้ไม่รีรอ



เสียงหวีดหวิวลมไกวใบไม้พลิ้ว
ระลอกริ้วคลื่นม้วนชวนชมหนอ
ซัดหาดทรายครวญครางขับเพลงคลอ
อ้อนพะนอชายหาดหยาดยินดี



โอ้วารีดุริยางค์ยังขานขับ
เรียนรู้รับรสชีวิตไม่คิดหนี
ธรรมชาติรอบกายคล้ายเปรมปรีดิ์
อุทิศพลีเพื่อวันใหม่ไม่หวั่นเกรง..

                                           ดอกไผ่
                                     ๓๐  มกราคม  ๒๕๕๓

ขอบคุณภาพจาก อินเทอร์เน็ต