คลื่นน้ำใจยิ่งใหญ่กว่าคลื่นใดมี

อรุณสวัสดิ์ครับเพื่อน ๆ ทุก ๆ คน โชคดีจังที่วันนี้เรายังตื่นขึ้นมาเห็นความเป็นไปของโลก  มีเสียงสายฝนตกลงมาพรำพร้อมเสียงลมพัดแรงบ้างค่อยบ้าง แต่สายฝนตกลงมาตลอดเวลา 

 ย้อนไปเมื่อวันวานผมติดอยู่ที่ทำงานในเมืองสงขลาหลังจบการเข้าฟังการสัมมนาแล้วก็พาพระคุณเจ้าเดินทางจะไปขึ้นรถกลับเมืองตรังขับรถผ่านสายน้ำไหลเชี่ยวกราดท่วมท้องถนนสายเก่าหาดใหญ่-สงขลาไปไม่ได้ 

 ต้องหลีกน้ำออกถนนเส้นนอกแล้วเจาะกลางเมืองหาดใหญ่เข้ามาส่งพระคุรเจ้าที่วัดคอหงส์เพราะ ท่านเองก็ไม่แน่ใจในเส้นทางน้ำท่วมระหว่างทางต้องดูทิศทางลมก่อนคือนอนในเมืองหาดใหญ่สักคืน เมื่อผมเห็นสายน้ำเลยมาเขียนเป็นกลอนได้ดังนี้ละ...

สายน้ำฝนรินหลั่งไหลล่วงลงมา

จากนภาทาทาบทั่วทุกแห่งหน

น้ำเจิ่งนองคลองหนองบึงถึงฝั่งชล

น้ำไหลวนคนหมุนเวียนเพียรเตือนภัย

สายน้ำตามาอาบแก้มแถมสะอื้น

ทั้งวันคืนตื่นขึ้นมาน้ำตาไหล

ทุกข์ท่วมท้นทนสะอื้นฝืนจิตใจ

ร้องไห้ไปในชีวิตจิตทุกข์ทน

สายน้ำคำฉ่ำหวานปานน้ำผึ้ง

ยังคิดถึงหวงหามาตามสายฝน

หลังฟ้าจางสว่างแจ้งแห่งกมล

สุขเปี่ยมล้นหลงคำหวานซ่านฤดี

สายน้ำใจไหลมาปลอบมอบด้วยรัก

ผูกสมัครรักมิ่งมิตรจิตสุขขี

คลื่นน้ำใจยิ่งใหญ่กว่าคลื่นใดมี

น้ำใจนี้มอบแด่เพื่อนร่วมโลก...เอย.