ใน g2k นี้ผมมีหลายบล็อก บางครั้งผมเองก็งงๆเหมือนกันว่าเวลาจะเขียนบันทึกจะเขียนลงในบล็อกไหนดี และที่ผมแยกเป็นบล็อกต่างๆลักษณะนี้ผมอยากแยกแวะประเภทของความรู้หรือเรื่องราวที่จะพูด อย่างวันนี้ผมจะพูดเรื่องภาษา แต่เรื่องที่ผมจะเล่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน มอย. ซึ่งโดยปกติแล้วผมจะเขียนลงในบล็อก นัคละห์ อินตผาลัม แต่เรื่องที่เกี่ยวกับภาษามลายู ผมเขียนตอนที่ผมนอนป่วยอยู่ที่บ้านผมเลยใช้บล็อก ใต้ร่มต้นไทร เพราะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนผมอยู่บ้านหรือไม่ก็อยู่โรงเรียน และเรื่องในวันนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับภาษามลายูเลยขอเขียนในบล็อกนี้ ...

 

 

 

 

 

เมื่อวานหัวหน้าสาขาภาษามลายูได้มาเยี่ยมและพูดคุยกันหลายเรื่อง เรื่องหนึ่งเป็นสิ่งที่ผมก็สงสัยเหมือนกัน เมื่อภาษามลายู/ยาวี เป็นภาษาเล็กๆ ทำไมในไมโครซอฟท์ถึงนี้ตัวหนังสือลักษณะนี้ด้วย

 

 

ภาษามลายูที่ชาวปัตตานี(จะเป็นรัฐปัตตานี นครปัตตานี หรืออะไรก็ได้ขอให้มีความสุข) ใช้เขียน จะเขียนด้วยตัวหนังสือจากภาษาอาหรับ แต่ก็มีคำบางคำที่ไม่สามารถจะเขียนด้วยภาษาอาหรับได้ เช่น คำที่ออกเสียง "ง" หรือ "ng" ก็จะมีการเสริมแต่งจากอักษรอาหรับบางตัวให้มีลักษณะที่แตกต่างกัน

 

 

บางคนเขาว่าตัวอักษรที่เสริมแต่งเพิ่มขึ้นนี้ มี 5 ตัวด้วยกัน (ถ้าจำไม่ผิด อ.จรุวัจน์เคยทำวิจัยในเรื่องนี้) เมื่อกี้ผมได้ถามเจ้าของฟอนต์ยาวีที่พวกเราใช้อยู่(adnan) เขาว่าของเขามีแค่ 4 เพราะเขาตัดตัว ف ที่เพิ่มจุดเป็นสามจุดไป เขาว่าแม้จะมีจุดเดียวถ้าเป็นภาษายาวีก็จะออกเสีย "ป" และถ้าเป็นภาษาอาหรับก็จะออกเสียง "ฟ" สำหรับคนที่เรียนภาษาอาหรับมาบางอย่างผมพอที่จะแยกออก แต่คนที่ไม่ได้เรียนหรือเรียนมาน้อยคงยากที่จะแยกว่าอันไหนภาษาอาหรับอันไหนภาษามลายู

 

 

หัวสาขาภาษามลายูบอกว่า พยัญชนะบางตัวไม่ใช่คนมลายูประดิษฐขึ้นมา เป็นพยัญชนะที่เขาประดิษฐใช้แล้วในประเทศเขา เช่น ประเทศปากีสถาน อย่างตัว ﮒ กับ  چ ส่วนตัว ڽ หรือ ڽـ (กรณีต่อกับตัวอื่น) แม้จะมีลักษณะเหมือนกันแต่ออกเสียงไม่เหมือนกัน อย่างชื่อประเทศเขา "ปากีสถาน" เขาจะเขียนเป็น ڽـاكستان เขาออกเสียงเป็น "ป" แต่บ้านเราจะออกเสียงเป็น ny (ภาษาไทยจะเทียบด้วยพยัญชนะตัวไหน "ญ" ได้ไหม)