กระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ไม่เพียงแต่อยู่ในวงหรือเวทีแบบนี้ ยากแก่การพบเห็นจริง ๆ สิ่งเหล่านี้มาจากธรรมชาติของความเป็นกระบวนกร (FA) ที่มีบุคลิกภาพเอื้ออำนวยให้เกิดการเรียนรู้และชื่อมโยงตัวตนกับผู้อื่นให้รู้สึกสัมผัสถึงความอบอุ่นและจริงใจระหว่างกันได้ ...การเปิดรับ เปิดใจ เปิดโอกาสต้อนรับศักยภาพของเพื่อนมนุษย์ รู้จักใช้เหตุ ใช้ผล และใช้อารมณ์ความรู้สึกที่เข้าอกเข้าใจ ...รู้จักการถอยร่น การชะงักงัน การลดตนให้ต่ำลง การยอมเป็นผู้ไม่รู้ การให้อย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่หวังรางวัลใด ๆ
บันทึกนี้ ไม่ขออิงวิชาการ แต่ขออิงประสบการณ์และความรู้สึกล้วน ๆ นะคะ
หลังจากผ่านเวทีครั้งที่ 3 เวทีครั้งสุดท้าย ในการจัดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ในระบบศึกษา เมื่อวันที่ 12 -13 ตุลาคม 2552 ที่ผ่านมา ก็ต้องป่วยนอนหยอดยาไปหลายขนาน คงเพราะเผลอตัวลุยฝนเล็กน้อย แวะเวียนมาอ่านบันทึกของกัลยาณมิตรหลายท่าน มีฝากรอยบ้างไม่ฝากรอยบ้างด้วยความระลึกถึง
เมื่อฟื้นตัวขึ้นมาก็อยากเก็บความทรงจำ ความประทับใจดี ๆ ที่ได้ร่วมทำหน้าที่เป็น FA ใน 3 ครั้งที่ผ่านมาจนถึงคราวที่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
จำได้ว่ามีเสียงของคุณครูท่านหนึ่งแว่ว ๆ มาทำให้ศิลาถึงกับน้ำตาซึม ท่านบอกว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วที่พวกเราต้องจากกัน นึกว่าเพิ่งเริ่มต้นกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวันแรกเสียอีก"
โอ้โห พูดอย่างนี้ ไม่อยากจากกันเลยค่ะ...อีกหลายถ้อยคำที่พวกท่านกล่าวมาว่า " แล้วพวกเราจะได้กลับมาทำกิจกรรมอะไรแบบนี้อีกไหม"
ความรู้สึกเหนือคำบรรยายและถ้อยคำที่เหนือความคาดหมายเหล่านี้ล้วนแล้วมาจากหัวใจใสซื่อบริสุทธิ์ของครูบาอาจารย์ตัวจริงเสียงจริงทุกท่านที่อยากมาร่วมกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยกัน
ท่าน ผอ. สมบูรณ์ โรงเรียนบ้านร้องขี้เหล็กในวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ศิลาเป็น FA อยู่นั้น ท่านกล่าวว่า "แม้รู้ว่า อาจจะถูกหลอกถาม เอาความรู้อะไรไป ก็เต็มใจให้หลอก จะบอกให้หมดใจเลย"
ท่าน ผอ. บงการ โรงเรียนบ้านเปือย บอกศิลาว่า "อยากให้ดูลายมือให้ละเอียดกว่านี้ ต้องตามไปเยี่ยมที่โรงเรียน จ. อุบลราชธานี"
อื่น ๆ อีกหลายถ้อยคำที่แสดงให้เห็นถึงความรักและผูกพันกันอย่างมาก
เบื้องหลังกว่าจะออกมาเป็นคำพูดที่กลั่นออกมาจากใจเช่นนี้ ก็ขอยกความดีงามให้กับทีมงานของเราค่ะ
หนุ่มน้อยมหัศจรรย์ผู้ mapping ทั้งครูบาอาจารย์ผู้มาร่วมกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และคนทำงานในทีมร่วมกันค่ะ
กว่าจะถึงวันนี้ ทีมงานของเราผ่านการทานและเที่ยวร่วมกันมาหลายครั้ง การทำงานจึงทำไป หยอกล้อ ให้กำลังใจกันไปด้วยความรู้สึกสนุกสนาน
มีการส่งมอบงาน FA จากน้องซวงไปเป็นท่านอาจารย์ดร. ขจิต
เปรียบเหมือนการวิ่งผลัด 4 X 100 เมตร ก็ไม่ปาน
น้องซวงมอบหนังสือให้ท่าน ผอ. ธีรวัจน์ แห่งโรงเรียนชำฆ้อ และมอบเงินเพื่อสนับสนุนการทำงานกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อโรงเรียนให้แก่ท่าน ผอ. เป็นจำนวน 7,500 บาท ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ
คุณเอก หัวหน้าทีมงาน mapping แต่คนดี ๆ มาร่วมทีมจริง ๆ เลย
การทำ BAR ของเรามีการซักซ้อมการทำกิจกรรมเสมือนจริงด้วยค่ะ
อาจารย์นพลักษณ์ ๙ ครับ ทำไมอาจารย์หน้าตาขาวจัง ขาวม๊ากมากครับ
ผมคิดว่า อาจารย์อาจจะใช้แป้งเด็กจอห์นสันมาโปะแน่ ๆ เลยครับ ใช่ไหมครับ อิ อิ
ทั้ง FA ทั้งคุณครูทั้งหลายล้วนแต่เดินอยู่ใน "หัวใจดวงเดียวกัน" ครับ
คือ "หัวใจแห่งการศึกษาชาติที่ไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนใคร (ในกระทรวงฯ)"
ดูแลสุขภาพด่วนครับ ... ไม่งั้นหน้าอาจจะขาวไม่เต็มที่ เชื่อผ้ม เชื่อผม ;)
เฮ้อ ... รอดตัวไปผม อิ อิ ;)
สวัสดีค่ะ
กำลังคิดถึงพี่ศิลาอยู่พอดี จริงๆนะคะ มาอ่านเจอบันทึกพอดี ช่วงนี้งานเข้านะคะ อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
ครบทีมเลยนะคะ หัวกะทิทั้งนั้นค่ะ ชื่นชมจากใจจริงค่ะ
สวัสดีครับ อ.ศิลาครับ
ไม่สบายคงหายเเล้วครับ บันทึกนี้อ่านแล้วอมยิ้มเลยครับ เห็นภาพของผมมากมาย แบบว่า เยอะมากๆเลยครับ (มันเขินๆอะครับ)
เป้าหมายต่อไป ช่วยกันทุ่มเทพลังกาย ใจ ให้กับ สรพ. (สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพสถานพยาบาล)กันให้เต็มที่นะครับ งานนี้ผมเชื่อแน่ว่าทุกคนจะมีความสุขกับชิ้นงานที่มีพลังขับเคลื่อนสังคมร่วมกัน
พี่หนานเกียรติ พูดเรื่อง การที่เราพบคนดี คราเดียวกันมากๆ เป็นเรื่องที่น่ายินดีในชีวิตครับ
ขอบคุณครับสำหรับบันทึกแห่งกำลังใจ
พรุ่งนี้ผมไปต่างจังหวัดครับ จะนำภาพเเละเรื่องราวดีๆมาฝากนะครับผม :)
แวะมาเยี่ยม อ.ศิลาครับ
คาดว่าหายป่วยแล้วใช่ไหมครับ
คงได้พบกันเร็ว ๆ นี้
บุญรักษาครับ
สวัสดีค่ะคุณศิลา
โอ ว้าว บล้อกนี้สีหวานจังเลยค่ะ
มีทั้งสาวสวย และ หนุ่มหล่อ ก็พอจะรู้หละว่าใครเป็นใคร
อ่านแล้ว ดูภาพแล้วยิ้ม ๆ ค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
มาแวะเยี่ยมบันทึกไม่อิงวิชาการ
เห็นแล้วอยากมาร่วมกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยคะ
เยี่ยมมากคะ
เป้าหมายต่อไป ช่วยกันทุ่มเทพลังกาย ใจ ให้กับ สรพ. (สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพสถานพยาบาล)กันให้เต็มที่นะครับ งานนี้
ติดตามกลุ่มกัลยาณมิตร G2K ไปหลายที่ จากข้อความข้างบน พวกเราจะได้มีโอกาสได้พบเหล่าคณาจารย์แบบตัวเป็นๆบ้างมั้ยนะ (คิดว่านะจะได้เจอ)
ขอบพระคุณเรื่องราวดีๆ รพ.ได้มาเรียนรู้การจัดกิจกรรมและกระบวนการใน G2K ไปใช้หลายกิจกรรมแล้วค่ะ โชคดีที่ได้มาเป็นสมาชิก G2K แต่อาจจะมาช้าไปแต่ได้อะไรไปมากมายเลยค่ะ
สวัสดีครับคุณ ศิลา FA ที่เข้าไปนั่งอยู่ในใจของผอ.หลายๆ โรงเรียนแล้ว
ติดตามเรียนรู้ยังไม่ลึกเพราะไม่ผ่านการปฎิบัต เหมือนจำ ล้างมือเจ็ดขั้นตอนแต่ไม่ผ่านการปฎิบัติครับ
สวัสดีค่ะ
* ได้แต่ฟังข่าวของกิจกรรมนี้อยู่นอกวง
* วันนี้ได้โอกาสมาอ่านบันทึกทบทวนข่าวคราว ขอชื่นชมค่ะ
* สุดท้ายบันทึกข้อได้ความโดนใจและปลอบใจ
...การเปิดรับ เปิดใจ เปิดโอกาสต้อนรับศักยภาพของเพื่อนมนุษย์ รู้จักใช้เหตุ ใช้ผล และใช้อารมณ์ความรู้สึกที่เข้าอกเข้าใจ ...รู้จักการถอยร่น การชะงักงัน การลดตนให้ต่ำลง การยอมเป็นผู้ไม่รู้ การให้อย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่หวังรางวัลใด ๆ
กระแสแห่งความเป็นกัลยาณมิตรนี้มีแรงมากเลยนะคะ จูงจิตให้เราโคจรมาหมุนรอบกันเสมือนดาวนพเคราะห์
เชื่อเถอะว่าคนเราย่อมมีความแตกต่างกัน วิธีคิด วิธีทำงานก็ย่อมไม่ถูกใจเราหรือเขาทั้งหมด แต่สิ่งสำคัญที่เราควรคำนึงถึงคือผลงานในการสร้างคุณงามความดีของกันและกัน นี่สิ ที่เราควรเคารพศรัทธา ชื่นชม และเป็นกำลังใจให้แก่กัน ขอบคุณมากค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
แวะมาส่งกำลังใจค่ะ
มาชวนไปเที่ยวที่นี่ ด้วยค่ะ °o.O ผาเดียวดาย O.o°
ขอยกย่องท่านอาจารย์นพลักษณ์ 10 เป็นหนุ่มเชียร์บล๊อกเกอร์อีกท่านหนึ่ง แต่คนละแนวกับท่านอาจารย์ขจิต อิอิอิ เพราะเข้ามาเชียร์ทีไร บล๊อกเกอร์หวาดเสียว เราจะโดนช๊อตไหนหว่า ฮ่าๆๆๆ
ขอมาฝากรอยค่ะ คนกันเอง อิ อิ ยิ้ม และ หัวเราะได้เสมอ
เบื้องหลังความงาม ความดี ความสุข คือ การให้กำลังใจกันทำงานสำคัญอย่างไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรม ด้วยเชื่อมั่นในสิ่งดีๆ ผู้คนดีๆที่โคจรมาสร้างประโยชน์ให้แผ่นดินร่วมกัน
ดีจังเลยค่ะ
บรรยายได้เห็นภาพความสุขจากการได้ ลปรร เลยนะคะ
เมื่อไหร่จะมีโอกาสได้ร่วมงานกับพี่ๆ บ้างคะเนี่ย
ขอบคุณค่ะ