เพียงแค่มายาชีวิต

เพียงแค่มายาชีวิต
อย่าคิดพะวงห่วงหา
ภพชาติหมกมุ่นนานมา
เหนื่อยล้าเพียงใดมัวเมา

ใช่พรหมลิขิตชักนำ
หากเวรกรรมทำให้เขลา
เพียงตัดรอบที่ตัวเรา
ไม่เศร้าเลิกคิดวุ่นวาย

เมตตาต่อกันเถิดหนา
ช่วยนำพาไม่แหนงหน่าย
รักด้วยปัญญาสบาย
หญิงชายไม่ทุกข์สุขเย็น

ดูแลตัวเองเถิดนะ
ลดละโลภโกรธทุกข์เข็ญ
ธาตุสี่ขันธ์ห้าลำเค็ญ
แลเห็นบ้างไหมในตน

เริ่มต้นมามองชีวิต
เพียงฉุกคิดจิตไม่หม่น
ปล่อยวางว่างเบากมล
สืบค้นสิ่งดีให้ชีวิน
..........................

                         ดอกไผ่.

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต

หมายเหตุ  อ่านบทนี้แล้วยังไม่หายช้ำใจ  ต้องตามไปอ่านบทนี้ต่อค่ะเผื่อจะช่วยแบ่งเบาได้
               http://gotoknow.org/blog/tham-tip2/260304