บทอัศจรรย์แห่งรัก

 

อันความรักมากมีที่พี่ให้  

บริสุทธิ์จากใจใช่แสร้งเส

ให้น้อง...ด้วยใจไม่รวนเร

ไม่ถ่ายเทเก็บไว้ในดวงใจ

 

กอดน้องไว้ด้วยใจให้อบอุ่น

ให้น้องหนุนแขนนอนอย่าอ่อนไหว

หลับตาเถิดคนดีพี่อยู่ใกล้

กอดน้องไว้แนบอกนี้ทุกวี่วัน

 

จะเก็บดาวสาวเดือนที่เกลื่อนฟ้า

เก็บบุบผาจากแคว้นแดนสวรรค์

มาถักร้อยเป็นสร้อยใจให้น้องนั้น

ร้อยใจรักฝากใจมั่นแทนสัญญา

 

มีแต่เพียงเสียงแห่งรักจากใจพี่

บอกคนดีว่ามั่นคงอย่าสงสัย

รักคือรัก ไม่เคลือบแคลงแฝงสิ่งใด

รักคือรักจากใจไม่คลายคลอน

 

โลกแห่งฝัน สีชมพูดูอบอุ่น

อ่อนละมุนด้วยฝันอันสดใส

หลับเถิดน้องหลับตาจะพาไป

สู่ความรักอันอำไพแสนงดงาม

 

 

ใจแนบใจรู้สึกได้ในไอรัก

ใจประจักษ์ ใจสุข ทุกข์ห่างหาย

หอมกลิ่นเนื้อเจือกลิ่นสาวเคล้ากลิ่นกลาย

กอดโฉมฉายกายแอบแนบเนื้อนาง

 

บรรจงจูบลูบไล้กอดก่ายเจ้า

หอมกลิ่นเคล้าเนินเนื้อเจือกลิ่นสาว

อยากซุกซนไซร้ซอนอ้อนสักคราว

ตรงผิวขาวเนียนน้องเมื่อต้องมือ

 

ประทับรอยรักไว้ใกล้ปากอิ่ม

ที่ชวนชิมรสรักจักหอมหวาน

อยากจะชิมรสสองดอกบัวบาน

คงซาบซ่านยิ่งนักรักเรานี้

 

ขอให้พี่ชื่นใจได้ไหมน้อง

นวลละอองพุ่มพวงอย่าหวงแหน

อยากจะพาเจ้าไปในเมืองแมน

เที่ยวทั่วแคว้นฉิมพลีกะพี่ชาย

 

สองมือสอดกอดน้องประคองขวัญ

รั้งกายชิดสนิทกันไม่ห่างหาย

เจ้าอย่าเขินเมินเมียงหรือเอียงอาย

มอบใจกายให้พี่นี้นะที่รัก

 

 

กอดพี่ไห้แน่นไว้อย่าได้ปล่อย

พี่จะพาน้องน้อยท่องสวรรค์

ชมวิมานเมืองแมนแดนเทวัญ

อวดนางฟ้าให้ฝันตะลึงแล

จาก พี่ชาย...แต่งให้ ยายเเมวเหมียว 

    วันที่16-4-52     เวลา23.36 น.