วันนี้เมื่อสองปีที่แล้ว..ฝนฟ้ายังคงตกกระหน่ำไม่ขาดห้วง  ทุกครั้งที่ได้เห็นเม็ดฝนสาดสายมาจากแผ่นฟ้า  ผมก็ไม่หลงลืมที่จะหวนคิดถึงเรื่องราวบ้านเกิดของตัวเองเสมอ  โดยเฉพาะเรื่องราวชีวิตที่ร้อยรัดผูกยึดอยู่กับท้องไร่ท้องนา ซึ่งผมเรียกเสมอมาว่า "ทุ่งแห่งศรัทธา" ...

ช่วงนี้ เป็นปลายฝนต้นหนาว...
โบราณบอกว่า  ห้วงนี้ฝนกำลังสั่งฟ้า ปลากำลังสั่งหนอง  ฤดูกาลกำลังเปลี่ยนท่วงทำนองของชีวิต...

และครั้งนั้น ..ผมก็เขียนบทกวีบทหนึ่งขึ้นมา  แต่ก็เขียนไม่จบ  และจนบัดนี้ก็ยังเขียนต่อไม่ได้  จึงถือโอกาสชวนทุกท่านมาอ่านบทกวีบทนี้อีกรอบ เผื่อบางทีสมาชิกใหม่ๆ แห่ง G2K  ก็อาจจะยังไม่เคยได้อ่านบันทึกนี้ (เมื่อสองปีที่แล้ว) ด้วยก็เป็นได้

โลกและชีวิต (24) : ทุ่งแห่งศรัทธาhttp://gotoknow.org/blog/pandin/134803

 

 

 

ฝนจะสั่งฟ้า  ปลากำลังจะสั่งหนอง.. 
ข้าวกล้าระริกร้องทั่วท้องทุ่ง 
ชูเรียวใบหยั่งรากฝันสู่วันพรุ่ง 
ดินถูกปรุงแต้มความหวังกำลังใจ 

รากที่หยั่งของข้าวกล้าจะกล้าแกร่ง 
ทานแดดแรงพายุรั้นไม่หวั่นไหว 
กล้าเขียวงามจะยืนต้นแตกเรียวใบ 
เขียวสดใสเป็นเรืองรองทั่วท้องนา 

อีกนาน,  หรือไม่นานกาลผ่านผัน 
ชีวิตย่อมพบวันอันล้ำค่า 
เฉกทุ่งนี้จักเป็นทุ่งแห่งศรัทธา 
ที่พร้อมพลีกายาหล่อเลี้ยงคน

...