พบภาพในเว็บไซต์สนุกดอทคอมเดี๋ยวนี้เอง ตรงกับความข้องใจของตัวเองมาก เขาตั้งชื่อไว้ว่า นักเรียนสมัยนี้




มีความคิดเห็นของผู้ชม แสดงไว้น่าสนใจ อาทิ
- เป็นผลงานจิตรกรรมเชิงล้อเลียน เสียดกระทบ พฤติกรรมการเลียนแบบของนักเรียนไทยในสังคมปัจจุบัน ชุด“นักเรียน” ของอัมรินทร์ บุพศิริ เกิดจากความมากเกินพอดี ในการบริโภคข่าวสารผ่านสื่อบันเทิงต่างๆ จนกลายเป็นเกินพอดีในการแสดงออก(Peteyong)
- ถ้าจำไม่ผิด คนที่วาดภาพพวกนี้ มีภาพหนึ่งได้รับรางวัลด้วย กำลังจะไปโชว์ที่ศูนย์วัฒนธรรม มอ.ปัตตานี วันที่ 6-29 กันยายน 52(ถ้าจำไม่ผิดนะ)
- ดูแบบนี้แล้วอึ้งเหมือนกันเน้อ เด็กๆสมัยนี้ พอออกมาเป็นภาพวาดแล้ว สื่ออะไรได้เยอะ บางครั้งก็มากเกินไปนะหนูๆ..อิอิ(พริกขี้หนูสวน)
- จริงที่สุดเลย ไม่รู้ไปเรียนหรือไป..กัน หนักใจแทนพ่อแม่(คนไม่มีลูก)
-
เรียบ ง่าย แต่ชัดเจน
แสดงออกถึงสังคมของกลุ่มเด็กนักเรียน(ส่วนที่เป็นแบบนี้)
สมัยนี้ดีมาก
เฮ้ออออ! อนาคตของชาติ(nongnong) - ผู้ใหญ่มัวทะเลาะกัน ลูกหลานกำลังเป็นมะเร็งทางความคิด เลียนแบบกระแสต่างชาติ ขาดความเป็นไทย จะเสียเอกราชทางวัฒนธรรม โดยไม่รู้ตัวเด๊อ..ซิบอกให้(เฮ้อ)
ชมภาพแล้ว ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ตาม แต่พฤติกรรมอย่างนี้ กำลังระบาดอย่างรุนแรงในสถานศึกษา โดยไม่มีวี่แววจะหยุดยั้งเสียด้วย ครูและโรงเรียนได้แต่มองตากันปริบๆ ถ้าเป็นแนวคิดสมัยก่อน..มัวแต่วุ่นวายกับเรื่องพวกนี้ สมาธิเรียนหนังสือจะมีได้อย่างไร ไม่รู้ว่าจะยังใช้ได้หรือเปล่า แต่ถ้าเดี๋ยวนี้ สิทธิเสรีภาพต้องมาก่อน ใช่มั้ย?
เอาไงดีครับ..ระเบียบวินัยหรือสิทธิเสรีภาพ?
เพิ่มเติม : สัมภาษณ์อัมรินทร์ บุพศิริ เจ้าของผลงานนักเรียน..นิทรรศการศิลปะ ที่นี่!
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ผมเพิ่งประกวดสื่อรณรง์เรื่องการแต่งกายของนิสิต โดยกำหนดเป็นหนึ่งในกิจกรรมรณรงค์เรื่องวัฒนธรรมของนิสิต และนำผลงานนั้นๆ มาผลิตเป็นสื่อภายใต้แนวคิด "นวัตกรรมความคิดนิสิต มมส"
ผมเขียนบันทึกเรื่องการแต่งกายของนิสิตไว้เมื่อนานมาแล้ว และมีบทกวีของนักเขียนท่านหนึ่งฯ มาประกอบไว้ในบันทึกนั้น ...
http://gotoknow.org/blog/pandin/112978
สวัสดีนิสิตนักศึกษาสาว
แต่งตัวราวนาง (สาว) อัปสร
รูปร่างก็อรชร
เอวอรก็บางดี
ทาคิ้วเสียโค้งดังศรศิลป์
นัยน์ตาสีนิลดูสดสี
ลิ้ปสติคเต็มปากเหมือน “มาลี”
สองแก้มก็มีสีชมพู
กระโปรงเปิดขาอ่อนชัด
เข็มขัดเหมือนรองสะดืออยู่
เสื้อรัดอดตั้งสะพรั่งพรู
พุ่งชูเครื่องหมายสถาบัน
ใส่รองเท้าส้นสูงหกนิ้ว
สูงลิ่วเชียวสาวสวรรค์
แหวนกำไลประดับประดาสารพัน
ช่างสรรหามาประดับตัว
พูดจาพาทีระรี้ระริก
กระเซ้ากระซิกจุ๋มจิ๋มยิ้วหวัว
เยื้องย่างแต่ละคราน่ากลัว
กระโปรงยั่วแกว่งแทบเห็นกางเกงใน
มาเรียนหนังสือหรือสาว ?
ค่าแต่งตัวราวราวสักเท่าไหร่
เด็กเด็กชนบทยากไร้
แทบไม่มีอะไรใส่ไปโรงเรียน
หนักใจจังเลย
พฤติกรรมจะเริ่มตอน ม.2 นะคะ
ม.3 จำนวนจะเพิ่มขึ้น และหนักขึ้น
น.ร.ม.ปลายจะดูเหมือนนักศึกษา
หน้าแก่กว่าอายุจริง 2 - 3 ปี
โชคดีของพ่อแม่
ถ้าพฤติกรรมเหล่านี้หายไปหรือลดลง ก่อนจบ ม.6
ได้แต่พูดเตือนค่ะ หานักเรียนที่เชื่อจริง ๆ (จากใจ) ยากกกก
สวัสดีค่ะอาจารย์ธนิตย์..สะอึกในใจเพราะตรงกับนักเรียนในยุคนี้ค่ะ กระเป๋าเต็มไปด้วยเครื่องสำอาง ผูกผมย้อยไม่กี่เส้นก็ยังนำที่หนีบมาแนบให้ตรงพลิ้ว..ต้องพลิ้วมากๆทุกเรื่อง..น่ากลัวจัง..
สวัสดีค่ะ อาจารย์ที่เคารพ
หากจะพูดกันเรื่อง....นี้....ยาวมากๆๆค่ะอาจารย์
*** อยากบอกว่า เสียแวลาแก้ปัญหามาหลายปี กับเรื่องที่ปรากฎในภาพ ทำสำเร็จได้อยู่ในเกณฑ์ที่ไม่น่าพอใจ .... ปีหลังๆ มีเรื่องอยากเล่ามากกว่านี้ เด็กๆ ไม่ยอมรับการสอนเรื่องวิธีคิด จึงขาดคนดูแลใส่ใจ แล้ววันข้างหน้าถ้าเป็นอย่างนี้เป็นส่วนใหญ่ เราจะฝากประเทศไทยไว้กับใครดี
สวัสดีค่ะคุณ "ธนิตย์" นี่คือความจริงแท้ของสังคมปัจจุบันค่ะ...การกระทำทุกอย่างทุกคน "อิสระเสรีภาพ...แต่ต้องอยู่ภายใต้กรอบของสังคม" ค่ะ...ระเบียบวินัยหรือข้อบังคับในสังคมนั้น ๆ แข็งหรือยืดหยุ่นเพียงไร...หากคนในสังคมส่วนใหญ่ยอมรับสิ่งเหล่านี้ได้ก็ถือว่า OK ค่ะ...แต่หากคนในสังคมส่วนใหญ่รับไม่ได้ก็คงไม่มีภาพเหล่านี้มาให้เราดูแล้วล่ะค่ะ...ไม่ได้สนับสนุนให้เด็กแต่งตัวสั้นโป๊ หรือแต่งหน้าแต่งตาฉูดฉาดนะคะ...บางมหาลัยแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนไหนเพศชายเพศหญิง...เพราะนุ่งกระโปรงแต่งหน้าทำผมสวยกว่าหญิงแท้อีกค่ะ...จะทำอย่างไรได้ในเมื่อสังคมเป็นคนให้คุณค่ากับสิ่งเหล่านี้เอง...
-------
ขอบพระคุณมากค่ะ
ตรงทุกภาพเลยครับ
สวัสดีค่ะ ครูธนิตย์
ขออนุญาตเรียกอาจารย์ว่าครูนะคะ
เห็นภาพเหล่านี้แล้วสะท้อนในอกตัวเองค่ะ
ทั้งลูกศิษย์ใน ร.ร. นักเรียนสถาบันอื่นๆ จะมีความเห็นเช่นเดียวกับพี่ครูคิม
รวมทั้งคนที่สำคัญในบ้าน...ลูกสาวดิฉันเองไม่เน้นแต่งตัว แต่ชอบใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปตัวเองมากๆ
วันๆชีวิตเกาะติดกับโทรศัพท์ตลอด 24 ชม.
*ได้แต่ปลง ...เมื่อชี้แนะ พร่ำสอน....แล้วไม่ฟังกัน...
* ปัจจัยหนึ่ง...ของปัญหานี้คือครอบครัว...ค่ะ!
* ที่สำคัญ..นโยบายของรัฐ...นั่งเทียน..ออกกฏ-ระเบียบมาตีกรอบครู ..นำแต่เปลือกวัฒนธรรมต่างชาติมาใช้โดยไม่ได้ปูพื้นฐานด้านความรับผิดชอบ-วินัยในตนเอง... ผลก็เป็นเช่นนี้แล.... !