สวัสดีครับ

ผมเพิ่งประกวดสื่อรณรง์เรื่องการแต่งกายของนิสิต โดยกำหนดเป็นหนึ่งในกิจกรรมรณรงค์เรื่องวัฒนธรรมของนิสิต และนำผลงานนั้นๆ มาผลิตเป็นสื่อภายใต้แนวคิด "นวัตกรรมความคิดนิสิต มมส"

ผมเขียนบันทึกเรื่องการแต่งกายของนิสิตไว้เมื่อนานมาแล้ว และมีบทกวีของนักเขียนท่านหนึ่งฯ มาประกอบไว้ในบันทึกนั้น ...

http://gotoknow.org/blog/pandin/112978

สวัสดีนิสิตนักศึกษาสาว                 
แต่งตัวราวนาง (สาว) อัปสร 
รูปร่างก็อรชร                              
เอวอรก็บางดี

ทาคิ้วเสียโค้งดังศรศิลป์                 
นัยน์ตาสีนิลดูสดสี 
ลิ้ปสติคเต็มปากเหมือน “มาลี”         
สองแก้มก็มีสีชมพู

กระโปรงเปิดขาอ่อนชัด                 
เข็มขัดเหมือนรองสะดืออยู่ 
เสื้อรัดอดตั้งสะพรั่งพรู                   
พุ่งชูเครื่องหมายสถาบัน

ใส่รองเท้าส้นสูงหกนิ้ว                   
สูงลิ่วเชียวสาวสวรรค์ 
แหวนกำไลประดับประดาสารพัน      
ช่างสรรหามาประดับตัว

พูดจาพาทีระรี้ระริก                       
กระเซ้ากระซิกจุ๋มจิ๋มยิ้วหวัว 
เยื้องย่างแต่ละคราน่ากลัว              
กระโปรงยั่วแกว่งแทบเห็นกางเกงใน

มาเรียนหนังสือหรือสาว ?               
ค่าแต่งตัวราวราวสักเท่าไหร่ 
เด็กเด็กชนบทยากไร้                    
แทบไม่มีอะไรใส่ไปโรงเรียน