การประชุมเชิงปฏิบัติการการเรียนรู้ด้วยหัวใจที่ใค่รครวญ (Contemplative education)

   

  วันนี้ เป็นวันที่สองของการประชุมเชิงปฏิบัติการการเรียนรู้ด้วยหัวใจที่ใค่รครวญ  (Contemplative education)  เป็นวันที่สอง ขอนำภาพบรรยากาศมาเล่าสู่กันฟังครับ

 

  

 

      จะมีการแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม และมีกระบวนกรประจำกลุ่ม เพื่อจัดกิจกรรม การเรียนรู้ด้วยหัวใจที่ใคร่ครวญ

  

 

 

 บรรยากาศโดยทั่วไป  ผู้อำนวยการโรงเรียนบอกว่าช่างน่าแปลกที่เป็นนักเรียนมากมาย แต่บรรยากาศเงียบกริบ แม้กระทั่ง ถ้าเข็มตกสักเล่ม ก็จะได้ยิน

 

    ปิดการประชุมด้วย Touching  โดยการ "กอด" และ "สัมผัส"  เป็นการสร้างความรักความอบอุ่นที่ดีมาก   ในภาพ ผอ.โรงเรียน กอดกับลูกศิษย์

    การ touching จะปิดตานักเรียน และ ให้นักเรียนเดินไปรอบวง จนครบทุกคนมีข้อแม้ว่า นักเรียนที่ถูกปิดตาห้ามพูด  ส่วนคนรอยวงสัมผัส และ ให้กำลังใจ (คนรอบวงมีทั้งครูและนักเรียน)

                           ในภาพ คุณครูกอดลูกศิษย์

 

                     ให้นักเรียนสะท้อนความคิดและความรู้สึกออกมา

 

              ความคิดส่วนหนึ่งของนักเรียนที่สะท้อนสิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ด้วยหัวใจที่ใคร่ครวญ

 

     -  ชีวิตของตัวเราไม่ได้แย่ที่สุด  จากการเข้ากลุ่มทำให้ทราบว่ายังมีคนที่แย่กว่าตัวเราอีก  แต่เขาก็ยังสู้ 

    - การนำปัญหาของตนเองและของคนอื่นมาช่วยบอกเล่า ช่วยกันแก้ไข ทำให้รู้จุดเด่น จุดด้อย ของตัวเอง และ ผู้อื่น

    - เราคือคนดีที่สุดแล้ว อย่าปักใจกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

     - จากการเข้ากลุ่ม จากเมื่อก่อนที่ไม่เคยพูดคุยกันเลยในโรงเรียน  มาเข้ากลุ่มแล้วได้พูดคุยกันมากขึ้น ได้รู้จักกันมากขึ้น  สร้างความเป็นพี่เป็นน้องในโรงเรียนได้ดี

    -  ก่อนเข้ากลุ่ม  มีเรื่องไม่ถูกกันระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง แต่พอมาเข้ากลุ่มแล้ว ก็รู้ว่าทุกคนรักกัน ไม่เคยเกลียดกัน

     ผ่านพ้นไปแล้วอีก 1 รุ่นครับ สำหรับการประชุมเชิงปฏิบัติการการเรียนรู้ด้วยหัวใจที่ใค่รครวญ  (Contemplative education)  กระบวนการหลักที่สำคัญของการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว   ก็คือ กระบวนการของ "สุนทรียสนทนา" นั่นเองครับ  ซึ่งหัวใจอยู่ที่การฟังอย่างลึกซึ้ง   ฟังอย่าง I in you ครับ