เคยดูเสียงกู่จากครูใหญ่ไหมครับ


การทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต

  นานมาแล้วผู้เขียนได้รับการแนะนำจากอาจารย์หมอวิจารณ์และพี่ใหญ่(พี่นงนาท)จากธนาคารไทยพาณิชย์เลยได้ ไปเขียนบันทึกไว้ใน http://www.okkid.net เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเยาวชนรุ่นใหม่ในการทำกิจกรรมจิตอาสา

  

 วันนี้เข้าไปในบันทึกน้อง Rakdee Phakhasub หรือน้องบอย เลยเห็นเรื่องเสียงกู่จากครูใหญ่ ซึ่งเคยดูนานแล้ว แต่ดูทุกๆๆครั้งก็ยังชอบอยู่

 

 

      ได้แนวคิดในด้านการพัฒนา เช่น

  

 

 

ถ้าไม่ศรัทธาก็ยากที่จะพัฒนา

การสร้างแรงจูงใจในการทำงาน

การทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต

ที่ไหนๆก็เรียนได้

พึ่งตนเองเสียก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย

 

 

    ผู้เขียนมาคิดเองว่า นี่ถ้าการศึกษาบ้านเรามีความจริงใจในการพัฒนาการศึกษาเอาการศึกษาเป็นเรื่องสำคัญ เอาการศึกษาเป็นวาระสำคัญของชาติ เป็นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องทำ(ผู้เขียนไม่ได้บอกว่า ควรทำนะครับ)

 

    เอามาฝากสมาชิก ดูได้ที่นี่ครับ เสียงกู่จากครูใหญ่ ผู้อ่านดูแล้วรู้สึกอย่างไรบ้างครับ  (เสียดายดูได้ไม่จบ )

 

 นี่อีกเรื่องครับที่ควรดู    http://www.makeadifferencemovie.com/ 

จากบันทึกนี้ครับ http://gotoknow.org/blog/yahoo/91965  

 ขอบคุณข้อมูลจาก

 

http://www.okkid.net/blog_journal_detail.php?journal_id=2460

 

http://www.okkid.net/blog_journal_detail.php?journal_id=2460&status=ok&t=1252377462

     

หมายเลขบันทึก: 295683เขียนเมื่อ 8 กันยายน 2009 10:28 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 21:30 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (43)

ผมเคยชมเเล้วครับ ได้ข้อคิด ได้เเรงบันดาลใจมากมาย

มีภาพยนตร์อีกเรื่อง ที่เเนะนำ Front of the Class -- A Hallmark Hall of Fame Movie Air Date Was December 7, 2008  โดยเฉพาะคุณครู น่าชมมากครับ

สวัสดีครับท่านอาจารย์ขจิต

 ผมเคยดูเมื่อประมาณ 2 ปีมาแล้ว พระครูครุนาถสมาจารย์ นำมาให้เด็กดูค่ายคุณธรรม ค้นพบคำนี้ครับ

"ศรัทธา"

จะตามไปอ่านค่ะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

ผมดูแล้วครับ ผมหยิบมาตรง "การทำงานหนัก คือ ดอกไม้ของชีวิต"

(จนลูกสาวต้องบอกว่า พ่ออย่ามัวแต่ไปทำครอบครัวคนอื่นให้อบอุ่นมากนัก มาดูครอบครัวตัวเองบ้าง 555...)

  • ขอบคุณน้องเอก
  • มากครับ
  • ได้มาเพิ่มครับ
  • http://www.makeadifferencemovie.com/ 
  • จะตามไปดูนะครับ
  • ขอบคุณครูบินหลาดง
  • ผมเคยดูนานเหมือนกัน
  • แต่เสียดายไม่มีvideo
  • ขอบคุณคนไม่มีราก
  • ตามไปเลยครับ
  • ขอบคุณท่านรองฯ
  • ขำน้องพลอย
  • แซวคุณพ่อเสียแล้ว
  • คนใกล้ตัวกับน้องพลอยสบายดีไหมครับ

เคยดูแล้วครับเรื่องนี้

ตำรวจสัมพันธ์คันนายาว นำมาจัดกิจกรรมใฝห้เด็ก ๆ ดู

ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องใช้ ทั้งแรง ใช้ทั้งศรัทธา

ความอดทนต่อความยากลำบาก ต่อการดูถูกจากชาวบ้าน

ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเริ่มจากศูนย์ แต่ครูใหญ่ท่านนี้เริ่มจากติดลบ จนไปถึงจุดสูงสุด

ซึ่งต้องอาศัยกำลังใจ ความมุ่งมั่น ที่จะพัฒนาการศึกษาให้ดีขึ้น โดยใช้ปัจจัย จากผู้ปกครอง ทั้งกำลังใจแรง และกำลังใจ โดยไม่ใช้งบของทางราชการเลย ดูแล้วก็ได้แรงบันดาลใจ ครับ

มีหลายคนที่มุ่งมั่น ลำบากกว่าเราเยอะ ดูเรื่องนี้แล้ว ต้องบอกว่า

ถ้าไม่ศรัทธาก็ยากที่จะพัฒนา

การสร้างแรงจูงใจในการทำงาน

การทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต

ที่ไหนๆก็เรียนได้

พึ่งตนเองเสียก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย

จริง ๆ ครับ

ขอบคุณมากที่นำมาเผยแพร่ครับผม

  • ขอบคุณครูโย่ง
  • มากครับ
  • โอโห มีข้อมูลด้วย ดีจริงๆๆครับ

เคยดูที่งาน KM Day ครั้งที่ 1 คณะเภสัช

ในการฝึกปฏิบัติชุมชน โดยอ.JJ ครับ

การเราที่จะคบใครสักคนไม่ใช่เอาฐานะ การแต่งตัวเป็นมาตัดสิน  ความจริงใจทำให้คนเราคบกันได้อย่างสนิทใจ  และการที่จะได้ใจเพื่อนมาช่วยงานนั้นเราต้องลงมือทำให้เห็นก่อน  การที่จะได้ใจเพื่อนมาช่วยงานต้องเริ่มที่คนใกล้ชิดก่อน เพื่อที่จะคนใกล้ชิดจะไปช่วยเสริมอีกแรงหนึ่ง แล้วความร่วมแรงแข็งขันก็จะบังเกิดขึ้น

สวัสดีค่ะ

  • ชอบมากค่ะ  เคยดูนานมาแล้ว
  • อยากดูอีก  สมใจเลยค่ะ
  • ขอขอบพระคุณนะคะ  เม็ดบวบ ได้รับแล้วค่ะ
  • จะให้เด็ก ๆ ดูก่อนว่าจะนำไปปลูกขยายพันธุ์กันแบบใด
  • ตอนแรก  ผอ.อนุญาตให้ไปงาน GotoKnow ทั้งโรงเรียน
  • แต่ตอนนี้..งดกระทันหันเพราะต้องไปช่วยกันอบรม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ให้มันหายจากโรคของการเป็นครูที่โง่ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

ไม่เคยดูเลยครับ อาจารย์

แต่พอได้ยินชื่อ ก็พอจะเดาเนื้อหาได้ โห...อารายจะเก่งขนาดเรานิ อิอิ

"ถ้าไม่ศรัทธาก็ยากที่จะพัฒนา" ยิ่งใหญ่มากนะครับประโยคนี้ ศรัทธาในตนเอง คือคุณสมบัติที่พึงมีอันดับแรก เพราะเกี่ยวกับอะไรหลายอย่างที่จะตามมาเลยที่เดียวเชียว

มีความสุขมากๆนะครับ

สวัสดีครับอาจารย์ ขจิต ดูหลายตรั้ง นำไปฉายให้ชุมชนดูด้วย หยิบมา

“ที่ไหนๆก็เรียนได้”

“ พึ่งตนเองเสียก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย

เอาสองตอนนี้มากำลังใจครับ

สวัสดีค่ะพี่ขจิต

เอ๋ได้ดูแล้วค่ะ เมื่อสองปีก่อน ในค่ายสควค.รุ่น ๑๐ ที่วังรีรีสอร์ท

นครนายก ชาวค่ายคงจำกันได้ดี เพราะเป็นหนังที่ได้รับความชื่นชอบเป็นที่สุด

เอ๋ชอบตรงที่เด็กตั้งชื่อวัวค่ะ น่ารักดี แล้วก็สุดท้ายภรรยาครูใหญ่ก็เข้าใจการทำงานของครูใหญ่

ขอบคุณค่ะพี่ขจิต อ้อ..เอ๋ขอแนะนำหนังซึ้งๆอีกหนึ่งเรื่องนะคะThe way home

หนังเกาหลีค่ะ เชื่อไทยก็ ผมรักคุณยายที่สุดในโลก เอ๋ดูทีไรร้องไห้ตามทุกทีเลยค่ะ

สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต ดีใจค่ะที่ได้อ่านเรื่องนี้ที่อาจารย์เขียนถึงลมหายใจของการศึกษาไทยวันนี้ ยังไม่มีหน่วยงานสื่อสร้างสรรค์เก็บชุดความรู้"ครูเพื่อศิษย์"ที่จะทำให้จิตวิญญาณของครูฟื้นอย่างแท้จริง เรามีแต่สื่อของต่างประเทศ เครือข่ายไหนหนอจะทำ?

  • เคยดูแล้วค่ะ ...
  • หนังดูสบาย ๆ ดูได้ทั้งเด็ก สตรี และคนชรา
  • เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือครูใหญ่ก็มีภรรยาครูใหญ่ 555

อ.ขจิตคะ

ไปที่ขอนแก่น เอาตุ๊กตาไปให้ อ.ขจิต เอาไปส่งต่อให้เด็กๆ ได้ไหมคะ จะลำบากในการถือกลับไหมคะ เพราะว่าเมื่อครั้งที่แล้วกะว่าจะส่งไปทางไปรษณีย์ แต่ก็มีเหตุให้ไม่ได้ส่ง เก็บใส่ถุงไว้หลายตัวแล้ว

แวะเข้ามาอ่านบ่อยครั้ง แต่ไม่ค่อยได้แสดงความคิดเห็น ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่นำมาให้อ่านค่ะ

ขอบคุณ อ.ขจิต มากเลยครับ...แวะมาทักทายที่บ้านหลังนี้ครับ

บอย Okkid.net ครับ

มารับแนวคิดดีๆ ช่วงนี้งานยุ่งมากๆใกล้สอบแล้ว...เหนื่อยมากๆออกข้อสอบ..รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ..BYe...

วันที่ 18 ที่ มข. อยากเจอ อ.ขจิต และพี่ๆน้องๆ ชาว G2K จังค่ะ

แต่ไม่ได้ลงทะเบียน เพราะติดราชการ

หาก Clear ได้ จะแว๊บไป คารวะนะคะ

จะจำกันได้หรือป่าวเอ่ย

  • ครูใหญ่บ้านเราสร้างโรงเรียนให้คนเห็น เพื่อจะได้ไปสร้างโรงเรียนใหม่อีก ที่หลังใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
  • ครูใหญ่บ้านเราสร้างโรงเรียนจริงๆ อีกนัยหนึ่งครูใหญ่สร้างตัวเอง..มิใช่สร้างคน
  • ดูแล้วไม่สงสัยเลยว่าทำไมประเทศเขา แม้แต่วงการกีฬา เขาจึงไประดับโลกแล้ว
  • เครียดเกินหรือเปล่า อย่าเพิ่งว่าผมมองแต่เชิงลบ ผมมองความจริงต่างหาก ชีวิตครูผม 20 กว่าปีที่ผ่านมา เห็นอย่างนี้เยอะครับ
  • ขอบคุณเรื่องราวดีๆ ที่นำเสนอครับ

ขอบคุณค่ะ อ.ขจิตที่พาดพิงถึงพี่ใหญ่...ดีค่ะที่ช่วยกันเผยแพร่เรื่องดีๆ...คุณหมอวิจารณ์กำลัง promote โครงการ "ครูเพื่อศิษย์"..พวกเราคงได้ช่วยกันสนับสนุนให้โครงการนี้ เป็นหนึ่งในพลังขับเคลื่อนครูดีๆ เพื่อพัฒนาเยาวชนด้วยหัวใจงามนะคะ...

มาชม

เห็นเป็นธรรมะมากขึ้นเลยนะนี่

อิ อิ อิ

หายเนื่อยรึยังครับ

อยากดูจัง แต่ไม่สำเร็จ เข้าถึงไม่ได้ ไม่เข้าใจเลย

ครูใหญ่รองเท้าขาด คนไปรอรับเลยขาดศรัทธา

ก่อนลงมือทำงาน ก็ต้องสร้างกำลังใจในการทำงานเสียก่อน

ความลำบากในวัยเด็กนี่แหละที่หล่อหลอมให้ครูใหญ่เป็นคนเข้มแข็ง และยอมอุทิศชีวิตให้กับการพัฒนาชุมชนชีวิตใหม่

การทำงานกับคนจำนวนมาก คือการ ประสานความคิดประสานจิตใจ

ดอกไม้ของชีวิต

รุ่นน้องต้อนรับรุ่นพี่

ที่ไหนก็เรียนได้ไม่ต้องสร้างโรงเรียนให้เสร็จก่อน เสียเวลา

การสร้างโรงเรียนเป็นหน้าที่ของรัฐบาล ??

ครูใหญ่ถือหลัก พึ่งตัวเองเสียก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย

เหนือฟ้ามีฟ้า เหนือครูใหญ่ก็ยังมีภรรยาครูใหญ่ :P

บ้านเมืองนี้เมืองนี้ไม่ใช่ของเราคนเดียว คนอื่นเห็นแก่ตัวได้เราก็เห็นแก่ตัวบ้างสิ

การที่บ้านเมืองที่เสื่อมโทรมอยู่นี้ ก็เพราะคนเห็นแก่ตัว เราเป็นครู เราเป็นพ่อเป็นแม่คน เราเป็นผู้ใหญ่ในสังคมนี้ ถ้าเราไม่ลงมือทำให้เป็นตัวอย่างแล้วจะให้ใครมาเป็นคนทำ

มีธรรมะคนจะช่วยมาก ขาดธรรมะคนจะช่วยน้อย

สวรรค์คือครูน้อยกับนักเรียน พลังมด ได้ช่วยครูใหญ่สร้างโรงเรียนดีกว่าไปวิ่งเล่นเสียเวลา

และสวรรค์ต่อไปคือชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน

ร่วมมือกันทำงานโดยไม่ง้องบประมาณ กสช.

โรงเรียนแห่งแสงเพลิง

โรงเรียนให้ครูและนักเรียนช่วยกันสร้าง ชาวบ้านให้ร่วมมือกันทำงานหารายได้เพิ่มขึ้นเพื่อซื้ออุปกรณ์ก่อสร้างให้โรงเรียน

โรงเรียนที่ยากจนเพิ่งเริ่มต้นความสวยงามไม่จำเป็น ต้องยึดหลักพึ่งตนเองและประหยัด

โรงเรียนของเรานั้นจะต้องไม่ให้คนอื่นมาประนามว่าเป็น โรงเรียนขอทาน

พอโรงเรียนสร้างเสร็จ ครูและนักเรียนก็ได้ใช้โรงเรียนที่ช่วยกันสร้างด้วยความภูมิใจ

เรียนดนตรีงบประมาณน้อยก็หาก้อนอิฐก้อนหินเคาะจังหวะไปก่อน

สวรรค์ชั้นสูงได้บันดาลให้บันทึกครูใหญ่ได้รับการช่วยเหลือจากหนังสือพิมพ์และรัฐบาล สร้างโรงเรียนหลังใหม่ใหญ่กว่าเดิม และมีครูเพิ่มอีกสี่คน

ครูใหญ่สละเงินซื้อลูกไก่มาเลี้ยง มีผู้ชำนาญมาช่วยเหลือ ไก่เพิ่มมากขึ้น ครูใหญ่ใช้กุศโลบายแจกไก่เป็นรางวัล ใครเรียนดีได้ไก่ไปเลี้ยงที่บ้าน มีชื่อเสียงเรื่องเลี้ยงไก่

หมู่บ้านข้าง ๆ เลยเรียก > หมู่บ้านไก่

นักเรียนเติบโตไปพร้อม ๆ กับต้นไม้ที่พวกเขาปลูก นักเรียนจะรู้สึกเป็นเจ้าของ และป้องกันคนตัดไม้ทำลายป่ามาลักลอบตัดไม้เป็นอันขาด

เลี้ยงผึ้งไปทั้งหมู่บ้าน หมู่บ้านข้าง ๆ ก็เรียกชื่อใหม่อีก > หมู่บ้านผึ้ง

ครูใหญ่ซื้อวัวมาเลี้ยง หมู่บ้านข้าง ๆ ก็เรียกชื่อใหม่อีกว่า > หมู่บ้านวัว

การเริยนแบบนี้เป็นการเรียนเพื่อพัฒนาชีวิตโดยตรง และเห็นผลเร็วเป็นการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่นไม่ใช่ทิ้งถิ่น

และเป็นความจริงดังคำขวัญ " การทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต "

หน้าลูกวัวเหมือนหน้าครูใหญ่ :P

ขายวัวซื้ออุปกรณ์การเรียน การศึกษา การกีฬา โดยไม่ต้องพึ่งพารัฐบาล

ครูสอนให้นักเรียนร้องเพลงระหว่างอยู่บนเรือส่งกลับบ้านที่มีคุณค่าสร้างนักพัฒนา ห้ามนักเรียนไปสนใจเพลงน้ำเน่า ... เพลงเหล้าจ๋า

แจกใบประกาศ คืนเงินสะสม เพื่อเป็นทุนชีวิตถ้าหากไม่เรียนต่อ

ประธานาธิบดี : ยกคนดี ตีคนชั่ว

เล่นกีฬา เล่นแล้วต้องรักกัน ไม่ใช่เล่นแล้วยกพวกตีกัน ( ชอบที่อนุญาตให้พี่ ให้แม่มาช่วยแข่งด้วยได้จัง รวมถึงวิ่งคู่สร้างคู่สมด้วย )

ขยันอย่างฉลาดปราศจากอบายมุข พึ่งต้วเอง ร่วมมือกันทำงานเห็นความยากจนของเพื่อนบ้าน เป็นหน้าที่ของเราต้องช่วยกัน มีเพื่อนบ้านที่ดีไม่ต้องมีรั้วบ้าน ฐานะมั่นคงลูกหลานก็มีอนาคตแจ่มใส นั่นคือความมั่นคงและก้าวหน้าของประเทศชาติ

ดูจบแล้วค่ะอาจารย์ แฮ่ ๆ

คิดถึงสมัยเรียนจังค่ะพี่แอ๊ด คิดถึงเรื่องครูปิยะด้วย

<p>ผมเคยดีเรื่องที่ "เจ้าแม่แพลน" เอ๊ย แม่เจ้าแพลนครับ

ประทับใจครับ

ผมว่าเป็นเรื่องที่สอนคนได้ดีมาก

ทำให้ครูหลายคน...คึกขึ้นมาครับ

<p>ผมเคยดูเรื่องที่ "เจ้าแม่แพลน" เอ๊ย แม่เจ้าแพลนครับ

ประทับใจครับ

ผมว่าเป็นเรื่องที่สอนคนได้ดีมาก

ทำให้ครูหลายคน...คึกขึ้นมาครับ

เมื่อกี้พิมพ์ผิดครับ

เด็กๆ สมัยใหม่ ใช้ได้เลยนะคะท่านพี่ เยี่ยมๆ ยอดๆ นิมิตหมายที่ดีว่า ... เมืองไทยจะยั่งยืน ... รอแต่ ท่านผู้(มัก) ใหญ่ ในรัฐ นี่ล่ะ :)

 

สวัสดีค่ะอ.ขจิต

ยังไม่เคยดูเลยค่ะ ต้องดูให้ได้ค่ะ

อ่านจาก แม่เจ้าแพลน แล้ว โอ้...

ครูใหญ่ เป็น "ครูเพื่อศิษย์" จริงๆนะคะ

เป็นกำลังใจให้ครูใหญ่ ครูน้อย ครูดอย ครูเพื่อศิษย์ทั่วประเทศนะคะ

ระลึกถึงอาจารย์ค่ะ ^_^  แหะๆหายไปนาน....

  • เสียงกู่จากครูใหญ่เคยดูตอนอบรมครูอาสา (ป้องกันยาเสพติด) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน  ที่ จ.ขอนแก่น ค่ะ
  • ประทับใจการทำงานของครูใหญ่มากๆ เลยค่ะ
  • กะจะเปิดให้คนที่บ้านดูอีกสักรอบค่ะ
  • ส่วนเรื่องของครูและ Teddy นั้น  เคยได้รับฟังจาก ดร.คุณหญิงกษมาวรวรรณ  ณ อยุธยา เมื่อคราอบรมครูแนะแนว  และระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน เมื่อหลายปีก่อน
  • แค่รับฟังก็นำตาซึมแล้วค่ะ 
  • นี่เป็นบทภาพยนต์  ดูแล้วยิ่งประทับใจมาก  ซาบซึ้งในการรู้จักเด็กเป็นรายบุคคล  โดยไม่ด่วนตัดสินนักเรียนจากภายนอก
  • ขอบคุณมากๆนะคะ  ที่แนะนำสิ่งดี ๆ  มาให้ชมค่ะ

ประกาศๆๆดีใจใช้ระบบได้แล้ว เดี๋ยวมาตอบนะครับ ตอนนี้งานเข้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

สวัสดีค่ะอาจารย์

รัฐบาล,ผู้บริหารประเทศ ลงทุนด้านการศึกษาต่ำมาก.... ครูใจดีเคยเขียนบทความเรื่องนี้ไว้ที่ วิชาการดอทคอม... เนื่องจากเห็นว่าไม่เคยมีผู้นำคนใดที่จะสนในด้านการพัฒนาการศึกษาอย่างจริงจังเลย.... มีแต่ฉาบฉวย สร้างภาพลักษณ์ เท่านั้น

ถูกใจมากกับแนวความคิดในพัฒนา จาก เสียงกู่จากครูใหญ่

ถ้าไม่ศรัทธาก็ยากที่จะพัฒนา / ทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต /พึ่งตนเองเสียก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย...

จะตามไปดูค่ะ  ขอบคุณค่ะ

              

สวัสดีครับ อ.ขจิต

เข้ามาอ่านครับ

รักษาสุขภาพนะครับ

สวัสดีค่ะ ป๋า ภาพเด็ก นี้ พอลล่าถ่าย อิอิ

คิดถึงๆๆ คะ หาไม่เจอค่ะ

 

  • สวัสดีค่ะ อาจารย์ขจิต ตามมาขอบคุณที่แนะนำต้นตำแยแมว
  • ดูเสียงกู่จากครูใหญ่  ชอบมากค่ะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์ขจิต ติดตามมาดูข้อมูลดีๆ ของอาจารย์

จะติดตามดูข้อมูล ข่าวสาร ไปตลอดนะคะ (ผักไห่)

การศึกษาเป็นวาระแห่งชาติ

ที่ คนเล็กคนน้อยจะต้องช่วยกันครับ

หวังอะไรไม่ได้กับการเมืองและ การศึกษากระแสหลัก

 

วานนี้ได้เป็นลูกศิษย์ติดตามพระอาจารย์ไปที่รัฐสภา

จึงนำเรื่องราวด้านการศึกษานี้มาฝากครับ

 

ฝ่าวิกฤติการศึกษาไทยในสังคมโมหะภูมิ (33378.59 Kb) 
การศึกษาไทยในสังคมโมหะภูมิ เป็นตัวเร่งให้สังคมไทยล่มสลายเร็วขึ้น

เราจะฝ่าวิกฤติเหล่านี้ไปได้อย่างไร หากไม่แก้ที่ต้นเหตุคือการศึกษาของคนในชาติ ?

ทั้งหมดนี้ไม่สามารถเห็นผลได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน หรือตามนโยบายด่วนได้ของฝ่ายการเมือง

แต่ต้องใช้เวลาเป็น10ปี เพื่อสร้างคนรุ่นใหม่ให้หลุดพ้นจากภาวะของสังคมโมหะภูมิ และแน่นอนว่า ต้องใช้เลือดใหม่ล้างเลือดเก่า!!

 

หาก ครูและนักการศึกษา โชคดีที่ได้มีโอกาสฟัง ไฟล์นี้จบ ตลอด 2 ชั่วโมง ท่านจะเห็นว่า ภาพรวมของสังคมเราอยู่ในภาวะโมหะภูมิและวิกฤติเช่นไร?

..........................................................................................................................

พระ ราชาตรัสว่า "..เหตุการณ์ในวันนี้แสดงความจำเป็น นับแต่อุปราช จนถึงคนรักษาช้างรักษาม้า และนับจากคนรักษาม้าจนถึงอุปราช และโดยเฉพาะเหล่าอำมาตย์ ล้วนจาริกในโมหภูมิทั้งนั้น พวกนี้ขาดทั้งความรู้ทางวิชาการ ทั้งความรู้ทั่วไป คือความสำนึกธรรดา พวกนี้ไม่รู้แม้แต่ประโยชน์ส่วนตน พวกนี้ชอบผลมะม่วง แต่ก็ทำลายต้นมะม่วง " ความตอนหนึ่งจากพระราชนิพนธ์เรื่อง พระมหาชนก ...........................................................................................................................

 

ปูทะเลย์มหาวิชชาลัย คือทางออก ทางรอดของประเทศชาติ ....ที่พระองค์ทรงชี้ทางด้วยปริศนาธรรม ในพระมหาชนก 

 

 

 

http://blog.palungjit.com/uploads/d/dhammav/4054.wma

 

เรียน ดร ขจิต ฝอยทอง

ผมตามไปดูเสียงกู่จากครูใหญ่แล้ว เห็นแนวทางที่จะทำให้ผู้เรียนไม่หนีไปจากโรงเรียนไปเรียนในเมืองแล้ว

ผมเคยดูเมื่อครั้งอบรมผู้บริหารนานแล้วแต่ไม่มีสื่อ พบหนังเรื่องนี้แล้วก็มีความหวัง

ที่จริงมีคนไทยเขียนหนังสือไว้ช่อเสียงกู่จากครูใหญ่ ท่านดิลก พัฒน์วิชัยโชติ อดีต ผอ.ปจ.และสุดท้ายเป็นผู้ตรวจราชการ

ปัจจุบันท่านเป็นที่ปรึกษามูลนิธิไทยรัฐ ท่านจะมาเติมเต็มศาสตร์บริหารให้เมื่อมีการประชุมสัมมนาผู้บริหารโรงเรียนไทยรัฐวิทยา

ท่านบอกว่าครูใหญ่สมัยนั้นต้องเป็นขอทาน

ป้าเหมียวเคยดูนานมาแล้ว...อยากให้ผู้นำของเราเป็นอย่างครูใหญ่นักพัฒนาคนนี้เหลือเกิน ...ทำเป็นตัวอย่าง ไม่ได้สั่งให้ใครทำ แต่ทำให้ดู

  • ครูใหญ่ของเกาหลีมีวิถีชีวิตเรียบง่าย
    วันแรกที่ไปโรงเรียนก็สวมรองเท้าขาด...จนคนที่มารับไม่เชื่อว่าเป็นครูใหญ่
  • ครูใหญ่ไปถึงโรงเรียนวันแรกก็สำรวจโรงเรียนที่มีสองห้อง มีครูสองคนไม่ถึง
    ห้านาที
  • จากนั้นครูก็เริ่มพัฒนาที่ระฆังก่อน ทาสีให้สวยงาม  แจกคำขวัญให้เด็ก ๆ ไปติดตามบ้าน   "การทำงานหนักคือดอกไม้ของชีวิต"
  • ครูใหญ่เห็นคนไปเรียนไกล ๆ ก็สงสารชวนชาวบ้านมาสร้างโรงเรียนก็ไม่มีใคร
    ช่วยต้องเริ่มต้นที่ตัวเองก่อน  ทำงานจนเจ็บหนัก  จนนักเรียน และชาวบ้านเห็นใจ
    เกิดศรัทธา    เมื่อปลูกศรัทธาในหัวใจคนได้สำเร็จ ทุกอย่างก็ไม่ยาก
  • จากนั้นครูใหญ่ชวนทำอะไร ชาวบ้านก็ทำตาม  เลี้ยงไก่  เลี้ยงวัว  เลี้ยงผึ้ง
    ปลูกต้นไม้บนภูเขา...  ทำความดีจนรัฐบาลเห็นใจ  สร้างโรงเรียนให้ใหม่
  • ครูใหญ่ของเมืองไทยมีสักกี่เปอร์เซ็นต์ที่กล้าคิด  กล้าทำเช่นนี้
  • ดูแล้วก็ชื่นใจ  เปิดให้เด็ก ๆ ดู  เพื่อปลุกจิตสำนึกให้เด็กเห็นแบบอย่างที่งดงาม
  • สรุปแล้ว  "พัฒนาอะไรก็ติดถ้าจิตไม่พัฒนา" ค่ะ


วันนี้ผมหยิบหนังสือชื่อเสียงกู่จากครูใหญ่ เขียนโดยดิลก พัฒน์วิชัยโชติ จากชั้นหนังสือที่บ้านมาอ่านอีกครั้ง หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้สมัยเป็นครูกศน.ที่จะนะ อ่านแล้วว่างไม่ลงเช่นเดิม ณ ตอนนี้อ่านได้ถึงตอนที่ 11 หมอเถื่อน ก็เลยอยากจะรู้ว่าผู้เขียนมีหน้าตาเป็นอย่างไร จึงเข้ามาหาดูใน google เมื่อเห็นหน้าตาในปัจจุบันของท่านแล้วก็ลองมาดูว่ามีใครเขียนอะไรถึงท่านบ้าง มาเห็นบลอกของ ดร.ขจิต ก็อดไม่ได้ที่จะเข้ามา แสดงความคิดเห็น

พี่แอ๊ดตอนนี้ครูตุ๊ก กำลังเรียน Ph.D ด้านเทคโนโลยีทางการศึกษาที่ กทม. กำลังจะเป็น ดร. ตามหลังพี่แอ๊ดแล้วนะครับ

บู๊ด

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี