ตอนช่วงปิดเทอมมีเพื่อนๆถามกันว่าหายไปไหน  บันทึกนี้คงจะได้คำตอบกันสักที    ผู้เขียนเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัย   ซึ่งช่วงปิดเทอมมีโครงการใหญ่เพื่อพัฒนาพนักงานมหาวิทยาลัยและพนักงานราชการ  ช่วงที่ 1 เป็นการอบรมด้านการสอน(สำหรับอาจารย์)และการทำงาน(สำหรับเจ้าหน้าที่) ตลอดจนการพัฒนาบุคลิกภาพ   ช่วงที่ 2 อบรมคุณธรรมและจริยธรรมที่วัดอัมพวัน  จ.สิงห์บุรี และช่วงที่ 3 คือการเข้าค่ายบรมไตรโลกนารถ

          การเข้าค่ายครั้งนี้ถือว่าเป็นที่หนักใจของบรรดาครูฝึกเป็นอย่างยิ่งเพราะเขาเหล่านี้ก็ล้วนแล้วแต่มาเรียนเสาร์-อาทิตย์กันที่ราชภัฏทั้งนั้น  แต่กลับต้องมาฝึกบรรดาอาจารย์ของพวกเขา  เลยเห็นอาการค่อนข้างเกร็งๆของพวกครูฝึก

 

          ช่วงแรกเลยเป็นการละลายพฤติกรรมระหว่างอาจารย์และเจ้าหน้าที่  เกมส์หาบัตรรายชื่อตัวเอง  ซึ่งผู้เขียนก็สามารถค้นได้เป็นคนแรก เนื่องจากชื่อไม่เหมือนใคร เลยยืนเยาะเย้ยเพื่อนๆอยู่อีกด้านหนึ่งอิอิ...  จากนั้นก็เป็นการคัดเลือกหัวหน้าสี  ซึ่งผู้เขียนก็ได้เป็นหัวหน้าสีเขียว(ด้วยเหตุผลง่ายๆ...อิอิ...อาวุโสสุด)  ถูกฝึกเดินเข้ารับธงมอบธงแล้วให้ยกธงขึ้นสามครั้ง เราก็ยกธงขึ้นอย่างแรงไปกระทุ้งฝ้าเกือบหล่นทีเดียว

            แต่เมื่อหันไปมองบรรดาหัวหน้าสีอื่นก็ให้รู้สึกอึ้งเพราะแต่ละคนเป็นครูพละ  อาจารย์คณะเทคโนฯ   อดีตนายตำรวจ  อีกคนก็ว่าที่ร้อยตรีฯ...  อุแม่เจ้า...งานเข้าแล้วเรา !!!!

 

         จากนั้นก็มีกิจกรรมร่วมกัน  ซึ่งผู้เขียนก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของบรรดาครูฝึก  แต่ครูฝึกบอกว่าใครโดนมีคะแนนพิเศษให้ อิอิ...เพื่อสีเขียวทำได้ทุกอย่างค่ะ 

            ต่อจากนั้นเป็นกิจกรรมเข้าฐานโดยหัวหน้าต้องนำทีมตลอดและรักษาธงสีเขียวของตัวเองไว้ห้ามครูฝึกแย่งเด็ดขาดจะถูกตัดคะแนน   เจอฐานใบ้คำพวกเราก็ใบ้กันจนหมด จนครูฝึกบอกว่า ยอมแพ้แล้ว สีนี้....

       ฐานย้ายคนข้ามตาข่าย ใครสามารถย้ายผ่านช่องสูงสุดได้ก็ยิ่งได้คะแนนมาก  ทีมเราวางแผนกันอย่างดี  ฐานนี้ได้คะแนนเต็มแต่ไม่มีรูปมาฝากค่ะ   ฐานเกมส์ตกปลาก็ได้พวกผู้ชายช่วยเยอะค่ะ เพราะผู้เขียนไม่เคยเข้าค่ายแบบนี้มาก่อนเลย  ฐานน้ำคือชีวิตเราต้องช่วยกันลำเลียงน้ำใส่ขวดให้มากที่สุดค่ะ โดยใช้วัสดุที่มีติดตัวมา

     ฐานร้องรำทำเพลง  อิอิ..สบายมากค่ะ  ฐานต่อไปเป็นการใช้หลอดดูดกระดาษส่งต่อกัน อันนี้หัวหน้าได้สิทธิ์ยืนดูค่ะ  สบายจริงๆและแล้วก็ฐานสุดท้าย....เหวอ..ขอบายเลยค่ะ  การโดดหอลงน้ำ  ให้ครูพละเข้าโดดกันไปเถอะ

ฐานร้องรำทำเพลง

ตอนกลางคืนเป็นกิจกรรมการแสดง  รวมคะแนนในวันแรกสีเขียวได้ที่ 2 ค่ะ  

       ในวันที่สองผู้เขียนตื่นมาวิ่งวอร์มร่างกายตั้งแต่ตี 5 ค่ะปรากฏว่าเขานอนหลับกันสบาย  เริ่มกันจนสาย  วันที่สองเป็นการฝึกใช้เข็มทิศซึ่งผู้เขียนก็เตรียมมาด้วยค่ะ  ในฐานะหัวหน้าทีมต้องโดนพรางตัวทาหน้าดำกว่าคนอื่น น่าเกลียดจริงๆเลย   วันนี้ทีมเราทำได้ไม่ค่อยดี  เหนื่อยมากๆเลย แถมครูฝึกยังชอบมาคอยป้วนเปี้ยนแย่งธงเวลาเราเผลอ   โดนด้ามธงฟาดไปหลายครั้งแล้ว(ที่โดนฟาดหน่ะตัวเองโดนนะคะ  เพราะครูฝึกแรงเยอะ เขาเล่นกระชากธงจากมือด้ามเลยตะวัดโดนเต็มที่เลย)

     เนื่องจากวันนี้เน้นเกมส์ออกแรงมากๆ เหนื่อยหอบเลยค่ะ   เลยได้คะแนนเป็นที่ 3   ผู้เขียนก็ได้บอกเล่าความรู้สึก  ความประทับใจที่โดนกลั่นแกล้งมาตลอดสองวัน(กว่าจะเห็นหน้าขาวอย่างนี้ได้ต้องใช้น้ำมันมะพร้าวล้างหน้า(ไม่ใช่น้ำมะพร้าวนะคะอิอิ) หลายครั้งมากเลยเพราะโดนพอกหน้าซะดำไปหมด)

        มุมบนขวาคือ ครูฝึกประจำกลุ่มค่ะ  แอบบอกใบ้เราตลอดแต่สงสัยเราจะโง่ไปหน่อย  คลำทางไม่เจอเลยวันนี้  แต่สุดท้ายงานเลี้ยงก็มีวันเลิกลา  เก็บความประทับใจกลับไปกันทุกคนค่ะ  พร้อมกับได้เสื้อรุ่น young  blood มาหนึ่งตัว จะเห็นได้ว่าเป็นเสื้อยอดฮิตทีเดียวค่ะ  ใส่หลายงานแล้วนะเนี่ย   จากการเข้าค่ายมีผลพลอยได้คือ...น้ำหนักลดเลยค่ะ 

         ส่วนข้อคิดที่ได้จากงานนี้ก็คือ...เฮ้อ!!! สังขารไม่เที่ยงจริงๆเลยเรา