ตอนแรก ผู้เขียน ตั้งชื่อBlog ว่าเรื่องผี ผี ปี2009 ปรากฎว่า...เขียนอย่างไงก็เขียนไม่ออก...เพราะผีประจำ blog(น่าจะเหมือนผีบ้านผีเรือน) กระซิบบอกว่า ถ้าnangnak ตั้งชื่อแบบนั้น ผีสมัยโบราณ.. ต่างๆรวมทั้งnangnak เองก็จะไม่สามารถมา Present ได้....เอาๆๆๆเป็นอันว่าเปลี่ยนชื่อ blog เป็น ......... เล่าเรื่องผีหลอก ละกาน.....ไม่ว่าผีสมัยไหน.....ผีประเทศไหนๆๆ ภาษาไหนก็มีสิทธิ์มา ....นำเสนอการหลอกได้..........
หลอกแรกจะเป็นเรื่อง..ผีที่ต้นโพธิ์....
สมัยเมื่อผู้เขียนเป็นเด็ก...ชอบให้ผู้ใหญ่เล่าเรื่องผีให้ฟังมาก..ผู้ที่เล่าเรื่องผีได้ถูกใจที่สุดคือคุณตา..คุณตาอายุประมาณ 70 กว่าตอนนั้น...ตอนนี้ท่านจากไปนานมากแล้วแต่เรื่องเล่าของท่านยังก้องอยู่ในหูของหลานคนนี้ตลอดเวลาที่นึกหวนไปถึงเวลานั้น....
สมัยเมื่อ 50กว่าปีก่อนแถวบ้านทางเหนือไม่มีไฟฟ้าให้ใช้มากมายเหมือนปัจจุบัน บ้านหนึ่งๆจะมีดวงไฟแค่ 5-6 ดวงเท่านั้นและจะปั่นไฟตั้งแต่6โมงเย็นถึง6 โมงเช้า ช่วงไหนเครื่องปั่นเสียก้ต้องตกอยู่ในความมืดหลายๆวัน..อาศัยแสงจากตะเกียงน้ำมันเล็กๆพอให้ความสว่าง...
คืนนั้นเป็นคืนเดือนหงายหลังจากที่คุณตามาเยี่ยมที่บ้านแล้วท่านก็เดินกลับบ้านตนเองในเวลาค่อนข้างดึก... บ้านผู้เขียนห่างจากบ้านคุณตาประมาณ700 เมตร แต่ระหว่างทางต้องผ่านวัดและต้นโพธิ์ ต้นใหญ่(ใหญ่มาก ประมาณ 10 คนโอบถึงจะรอบเห็นจะได้)...ปัจจุบันยังอยู่ ถ้ามีเวลากลับไปอีกครั้ง...ผู้เขียนจะถ่ายรูปมาให้ดู... ระหว่างที่คุณตาเดินผ่านต้นโพธิ์ไปแล้วประมาณ 5 ก้าว...ได้ยินเสียงคล้ายวัตถุอะไรซักอย่างกลิ้งตามคุณตาหันไปดู..เป็นอะไรกลมๆขาวๆใหญ่ประมาณผลส้มโอ..กลิ้งห่างคุณตาประมาณ 5 ก้าวคุณตารีบเดินจ้ำ...วัตถุนั้นก็กลิ้งตามด้วยความเร็วด้วยพอคุณตาหยุด วัตถุนั้นก็หยุด..คุณตาหันไปดูอีกครั้งทั้งๆที่ใจเต้นไม่เป็นส่ำ..กลัวก็กลัว ยังอุตส่าห์หันไปดู..มันเป็นภาพเหมือนหน้าคน แถมมีเสียงแคร่กๆๆๆๆเท่านั้นเองคุณตาใส่ตีนหมาวิ่งสุดฤทธิ์ คิดว่าประมาณ ไม่ถึง 3 นาทีก็ถึงบ้านเปิดประตูปิดกลอนเข้าห้องคลุมโปง...โดยไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันกลิ้งตามมาหรือเปล่า......จากเรื่องนี้เองทำให้เราสงสัยว่า คุณตาหายหน้าไปไหนเป็นเดือน มารู้ทีหลัง..คุณตาบอกว่าไม่กล้าเดินผ่านตรงนั้นอีกเป็นเดือน..
จนทุกวันนี้เราก็ยังคิดไม่ออกว่าคุณตาเจอกับอะไรคืนนั้น และเราก็ไม่เคยคิดไปพิสูจน์ความจริงด้วยว่ามันคืออะไร... รู้แต่ว่ามันเป็นผีที่ต้นโพธิ์ก็พอแล้ว........
