การเยี่ยมบ้านนักเรียนเป็นการสร้างสัมพันธภาพที่ดีระหว่างครูกับผู้ปกครอง

การเยี่ยมบ้านนักเรียนกับระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน

             โครงการสัปดาห์ สพฐ.เยี่ยมบ้านนักเรียน ในระหว่างวันที่ 11 -19 กรกฏาคม 2552    ซึ่งมีจุดประสงค์สำคัญเพื่อให้ครูพบปะกับผู้ปกครองและสามารถดูแลช่วยเหลือนักเรียนได้อย่างถูกต้อง   รวมทั้งเพื่อศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวนักเรียน  ได้แก่ การรับทราบเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ ครอบครัว ฐานะ ทางการเงิน  ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวและเรื่องอื่นๆ  ที่สามารถนำข้อมูลที่ได้ไปใช้ประโยชน์ในการช่วยเหลือ แก้ไข หรือส่งเสริมนักเรียนทั้งในด้านการศึกษาและด้านอื่นๆได้ถูกต้องและเหมาะสมยิ่งขึ้น
              การเยี่ยมบ้านนักเรียน เป็นวิธีการหนึ่งที่จะทำให้ครูรู้จักนักเรียนอย่างลึกซึ้งอย่างแท้จริงเป็นรายบุคคล การเยี่ยมบ้านนักเรียนเป็นการสร้างสัมพันธภาพที่ดีระหว่างครูกับผู้ปกครอง ซึ่งนับเป็นภารกิจสำคัญประการหนึ่งของ “ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน” โดยปีการศึกษา 2552 นี้ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือสพฐ. กำหนดสัปดาห์ สพฐ.เยี่ยมบ้านนักเรียน ในระหว่างวันที่ 11 – 19 กรกฎาคม นี้  การเยี่ยมบ้านนักเรียน คือการให้ครูเข้าไปเยี่ยมเยียนสถานที่อยู่อาศัยของนักเรียนที่ตนรับผิดชอบดูแล จัดเป็นวิธีการศึกษารวบรวมข้อมูลอีกวิธีการหนึ่งที่ช่วยให้ครูได้ทราบสภาพแวดล้อมทางบ้านของนักเรียนอย่างแท้จริง  และยังทำให้ครูมีโอกาสได้พบปะสนทนากับผู้ปกครองนักเรียน ทำให้ทราบเจตคติของผู้ปกครองที่มีต่อนักเรียนและสถานศึกษา  ถือเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดเห็น ซึ่งกันและกัน    รวมทั้งเป็นการสร้างสัมพันธภาพอันดีระหว่างบ้านและสถานศึกษา  ครูจะได้รับข้อมูลที่ชัดเจนยิ่งขึ้น  โดยเฉพาะในกรณีที่นักเรียนมีปัญหากับพ่อแม่ ผู้ปกครอง และผู้ปกครองไม่ยอมไปพบครูที่โรงเรียน  ครูจึงต้องไปเยี่ยมบ้าน เพื่อพูดคุยหรือทำความเข้าใจปัญหานักเรียน   พร้อมทั้งช่วยพูดโน้มน้าวให้ครอบครัวมีความร่วมมือในการช่วยเหลือนักเรียน

                การเยี่ยมบ้านนักเรียนไม่ใช่เรื่องใหม่   ในอดีตสมัยที่เป็นครูอยู่ต่างจังหวัดสมัยนั้นประมาณ  พ.ศ.2521  ไม่มีใครกำหนดสัปดาห์การเยี่ยมบ้าน..แต่บรรดาคุณครูที่ไม่มีภาระทางครอบครัวจะพากันออกตะเวนเยี่ยมบ้านเด็กๆเพื่อสร้างความคุ้นเคย..สมัยนั้นไม่มีสพฐ... มีแต่กระทรวงศึกษาธิการ   โดยศึกษาธิการจังหวัด   ศึกษาธิการอำเภอ  ผู้ อำนวยการโรงเรียน...พวกเราซึ่งเป็นครูไม่เคยต้องให้สั่ง..หรือไม่เคยต้องรับนโยบาย ..แต่ทำกันด้วยความพอใจ...ด้วยรู้กันว่าเป็นหน้าที่ที่ควรควรทำ...วันเสาร์-อาทิตย์..อย่างน้อยสัปดาห์ละ  1 ครั้งที่เราจะพากันไปแวะเวียนเยี่ยมบ้านลูกศิษย์..พาหนะก็ง่ายๆบ้างก็ไปด้วยจักรยาน..ที่ฮิตมากก็จักรยานยนต์..ไปแวะเวียนพูดคุยกับผู้ปกครองทำให้ได้รู้จักและคุ้นเคยกับเด็กๆมากยิ่งขึ้น..บ้านนักเรียนอยู่ห่างไกลแค่ไหนเราก็ไปถึง..แถมสัมพันธ์ใกล้ชิดเด็กๆก็มาเยี่ยมบ้านคุณครูเป็นการต่างตอบแทน..สมัยนั้นเด็กๆจะเรียกว่าคุณครูว่าอาจารย์..อาจารย์ใช้คำแทนตัวว่าครู...แต่ปัจจุบันอะไรก็เปลี่ยนไปเราถูกสั่งให้เรียกกันใหม่ว่าคุณครู..จะอะไรนักหนาก็ไม่ทราบชัด.....ซึ่งความจริงก็อันเดียวกันนะแหล่ะจะเรียกว่าอย่างไรเราก็คือครู.....เปลี่ยนให้วุ่นวายไปเดี๋ยวเรียกนั่นเรียกนี่..ซึ่งความจริงแล้วนามนั้นใช่จะสำคัญเท่าการปฏิบัติตน ...พูดเรื่องการเยี่ยมบ้านต่อดีกว่านะคะ..การเยี่ยมบ้านนักเรียนและนักเรียนเยี่ยมบ้านอาจารย์ทำให้ความสัมพันธ์ต่อกันค่อนข้างดี..เพราะที่บ้านของดิฉันซึ่งเป็นอาจารย์ร.ร มัธยมศึกษาจะเป็นบ้านทีเด็กๆมาเยี่ยมบ่อยมาก..ขนาดอาจารย์ไม่อยู่บ้านเด็กๆก็มาเยี่ยมบ้านอาจารย์...เขาว่ากันอาจารย์ไม่อยู่เขาก็เยี่ยมแม่ของอาจารย์แทนได้เพราะแม่อาจารย์ใจดีทำขนมอร่อยๆให้ได้รับประทานกัน..ความสัมพันธ์ระหว่างครูกับศิษย์ไม่ต้องพูดถึงเข้าใจกันดีมีอะไรก็ช่วยกันได้ทันท่วงที..ปัญหาเด็กๆในสมัยก่อนจึงมีน้อยที่พบมากก็ปัญหาชู้สาว..ซึ่งวัยรุ่นเขาจะให้ความสนใจมากๆซึ่งอาจารย์ต้องใช้การโน้มน้าวกันอย่างเต็มที่ไม่งั้นก็ไม่ยอมเข้าใจ

                  ปัจจุบันภาระงานของครูมากมายการเยี่ยมบ้านต้องสั่งการ..แถมจัดเป็นสัปดาห์รณรงให้เยี่ยมบ้านแต่ในกทม.ทำได้ค่อนข้างยากเพราะบางบ้านพ่อแม่ทำงานทุกวันไม่เว้นแม้วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ยิ่งวันหยุดเขาขายของได้มากเขาก็มักไม่ตอบรับให้เราไปเยี่ยม...จึงเยี่ยมได้ไม่ครบ100%ครูส่วนใหญ่จึงเยี่ยมกันเฉพาบ้านที่มีปัญหาเท่านั้น..ปัญหาอุปสรรคเหล่านี้ผู้ใหญ่จะทราบหรือเปล่า..ซึ่งปัญหาของคุณครูในการเยี่ยมบ้านนักเรียนในกทม.มีมากพอสมควรโดยเฉพาะคุณครูที่ไม่มีรถส่วนตัวค่อนข้างมีปัญหาจะไปบ้านเด็กที่เข้าซอกซอยก็แสนลำบาก..ดังนั้นการเยี่ยมบ้านในปัจจุบันไม่สนุกเลยเป็นภาระที่คุณครูหลายท่านค่อนข้างอึดอัด..แต่เมื่อเป็นนโยบายก็ต้องทำแต่จะได้ครบเต็ม100หรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง

                   ดิฉันเป็นคุณครูคนหนึ่งที่เคยชอบการเยี่ยมบ้านนักเรียน..แต่บรรยากาศการเยี่ยมบ้านในกทม.ค่อนข้างลำบากยากเย็นจะได้แต่ละบ้านค่อนข้างลำบากแต่ก็พยายามเพื่อจะได้ทำความเข้าใจและทำความรู้จักกับผู้ปกครอง   รวมทั้งได้ศึกษาเด็กๆที่ตัวเองประจำชั้นให้ชัดเจนและเข้าใจกันมากขึ้น..ซึ่งไปพบเห็นลูกศิษย์เข้าจริงๆก็อึ้งไปเหมือนกันที่สภาพบ้านเขาบางบ้านค่อนข้างลำบาก...

                    ในฐานะที่ท่านเป็นคุณครูท่านคิดอย่างไรกับการเยี่ยมบ้าน 

                    ในฐานะที่ท่านเป็นผู้ปกครองหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเด็กๆหรือไม่มีเด็กในปกครอง

                    ท่านคิดอย่างไร...ให้ความเห็นหน่อยนะคะ